رئیس کمیته بازنگری در قراردادهای نفتی:
بخش خصوصی ایران با «ریسک» نا آشناست
ساعت 24- سید مهدی حسینی رئیس کمیته بازنگری در قراردادهای نفتی گفت: شرکتهای خارجی در مقوله ای به نام "ریسک" زندگی می کنند و با همین مقوله، پول، دانش و توانایی به دست آوردند و ازمشارکت با شرکتهای بزرگ هراسی ندارند در حالی که این مقوله برای بخش خصوصی ایران ناآشناست.
وی با بیان این که تراز مالی برخی از این شرکتها مثل بی پی یا اکسون موبیل فراتر از درآمدهای نفتی ایران است، اظهار کرد: بسیاری در داخل کشور این شرکتها را متهم می کنند که از راههای غیر اقتصادی درآمد به دست آوردند درصورتی که اینطور نیست و این شرکتها با انجام ریسک توانستند درآمدهای هنگفتی به دست آورند.
به گفته حسینی، در سال ٨٢ یا ٨٣ سود خالص شرکت بی پی با قیمت نفت ٨ تا ٩ دلاری چیزی حدود ٤,٥ میلیارد دلاربود در حالی که درآمد ناخالص ایران با صادرات بیش از ٢.٥ میلیون بشکه در روز،حدود ٦ تا ٧ میلیارد دلار بوده است.
رئیس کمیته بازنگری قراردادهای نفتی با بیان این که بسیاری از کشورهای آسیایی مثل کویت و ویتنام نیز تلاش کردند تا دارای شرکتهای قدر بین المللی شوند، اظهار کرد: هم اکنون شرکتهای ویتنامی در مناقصه های بالادستی نفت ایران شرکت می کنند و ایران هم این شرکتها را جدی می گیرد.
سید مهدی حسینی به شکل گیری شرکت پتروپارس در ایران اشاره کرد و گفت: در حالی که شرکت پتروپارس بعنوان یک شرکت خصوصی تاسیس شد اما آنقدر به این شرکت فشار آورده شد که هم اکنون به یک شرکت دولتی تبدیل شده است.
وی با بیان این که درمدل جدید قراردادهای نفتی توجه ویژه ای به بخش خصوصی شده است، اظهار کرد: در قراردادهای IPC تلاش شده است تا بخش خصوصی در کنار شرکتهای بزرگ بین المللی قرار گیرد تا به این ترتیب، انتقال تکنولوژی و فناوری صورت گیرد و شرکتهای کوچک داخلی به شرکتهای بزرگ بدل شوند یعنی همان کاری که کشور مکزیک انجام داد و هم اکنون شرکتهای بزرگ بین المللی انجام می دهند.
حسینی در این باره که آیا در مدل جدید قراردادهای نفتی، بخش پایین دستی صنعت نفت متاثر خواهد شد، گفت: این مدل از قراردادها، تاثیری مستقیم بر بخش پایین دستی نفت ندارند.
او در پایان اظهار داشت: بخش خصوصی در حال حاضر آمادگی ورود به بخش بالادستی صنعت نفت را ندارد، اما می تواند به آنچه صنعت نفت انتظار دارد، برسد.
به گفته حسینی، در سال ٨٢ یا ٨٣ سود خالص شرکت بی پی با قیمت نفت ٨ تا ٩ دلاری چیزی حدود ٤,٥ میلیارد دلاربود در حالی که درآمد ناخالص ایران با صادرات بیش از ٢.٥ میلیون بشکه در روز،حدود ٦ تا ٧ میلیارد دلار بوده است.
رئیس کمیته بازنگری قراردادهای نفتی با بیان این که بسیاری از کشورهای آسیایی مثل کویت و ویتنام نیز تلاش کردند تا دارای شرکتهای قدر بین المللی شوند، اظهار کرد: هم اکنون شرکتهای ویتنامی در مناقصه های بالادستی نفت ایران شرکت می کنند و ایران هم این شرکتها را جدی می گیرد.
سید مهدی حسینی به شکل گیری شرکت پتروپارس در ایران اشاره کرد و گفت: در حالی که شرکت پتروپارس بعنوان یک شرکت خصوصی تاسیس شد اما آنقدر به این شرکت فشار آورده شد که هم اکنون به یک شرکت دولتی تبدیل شده است.
وی با بیان این که درمدل جدید قراردادهای نفتی توجه ویژه ای به بخش خصوصی شده است، اظهار کرد: در قراردادهای IPC تلاش شده است تا بخش خصوصی در کنار شرکتهای بزرگ بین المللی قرار گیرد تا به این ترتیب، انتقال تکنولوژی و فناوری صورت گیرد و شرکتهای کوچک داخلی به شرکتهای بزرگ بدل شوند یعنی همان کاری که کشور مکزیک انجام داد و هم اکنون شرکتهای بزرگ بین المللی انجام می دهند.
حسینی در این باره که آیا در مدل جدید قراردادهای نفتی، بخش پایین دستی صنعت نفت متاثر خواهد شد، گفت: این مدل از قراردادها، تاثیری مستقیم بر بخش پایین دستی نفت ندارند.
او در پایان اظهار داشت: بخش خصوصی در حال حاضر آمادگی ورود به بخش بالادستی صنعت نفت را ندارد، اما می تواند به آنچه صنعت نفت انتظار دارد، برسد.
