پارادوکس آبی؛ بیشترین بازیساز، کمترین موقعیت
اضافه شدن جباری، جپاروف و شجاعیان و ماندن اسماعیلی و بقیه هافبکهای استقلال و ترافیک شدیدی که در میانه میدان بوجود آمد این تصور را ایجاد کرد که استقلال در هر زمینهای مشکل داشته باشد در زمینه ایجاد موقعیت ندارد.
شروع بازیها و موقعیتهای استقلال که در اکثر بازیها از صفر و یک فراتر نمیرفت این تصور را باطل کرد. حالا استقلال بیش از هر تیم دیگری در لیگ برتر با فقر موقعیت مواجه است.
از سه خرید جدید، جباری زودتر از حد تصور از تیم کنار گذاشته شد، جپاروف احتمالا به همین سرنوشت در نیمفصل دچار خواهد شد و شجاعیان هم که نتوانسته چندان انتظارات را برآورده کند. فرشید اسماعیلی هم گویا شفر روی او به عنوان مهاجم و گلزن حساب باز کرده است نه هافبک و بازیساز. با این حساب جالب است که استقلال در نیمفصل در پستی که بیشترین ترافیک را داشت مجددا به کمبود بازیکن خواهد رسید و باید به دنبال راهحل و جذب یک بازیساز باشد. شاید هم شفر با گذشت چند بازی بتواند در میان بازیکنان فعلی به یک جمعبندی برسد و با اعتماد کردن به جپاروف و یا استفاده از فرشید اسماعیلی و یا هر راهحل دیگر مشکلش را در میانه میدان حل کند. مشکلی که تا زمانی که حل نشود مشکل گلزنی استقلال هم حل نخواهد شد.
