تهران و کراچی در آرزوی تجارت پرشتاب
ازطرف دیگر اگر سرمایه گذاران ایرانی در ساخت کوریدور اقتصادی چین- پاکستان هم همکاری و مشارکت داشته باشند خواهند توانست مزایای اقتصادی زیادی برای منطقه ایجاد کنند و صلح و رفاه را به ارمغان بیاورند. بعد از ساخت این کوریدور تجارت بین ایران و چین هم تسهیل خواهد شد که برای هر دو کشور مطلوب است.رسانه های مختلف پاکستان در مورد این همکاری اقتصادی و تاثیر آن در افزایش سطح روابط اقتصادی و حتی تجاری دو کشور گزارشهای مفصلی نوشتند که این نشان از اهمیت خبر برای پاکستان دارد. روزنامه دیلی تایمز پاکستان نوشت: تکمیل خط لوله انتقال گاز ایران به پاکستان هم یکی از مسایل مهمی است که باید دو طرف مدنظر قرار دهند . ساخت این خط لوله میتواند فرصت بیشتری برای صادرات گاز در اختیار ایران قرار دهد که مزیت اقتصادی زیادی برای این کشور خواهد داشت. از طرف دیگر به پاکستان امکان می دهد برای خرید گاز هزینه کمتری بپردازد ، صنایع مصرف کننده گاز را توسعه دهد، فرصتهای شغلی بیشتری در صنایع مصرف کننده گاز که حاشیه سود بالاتری خواهند داشت ایجاد کند، و همه اینها برای اقتصاد پاکستان بسیار مهم است.
از دیگر مسایلی کهاین رسانه به آن اشاره کرد، ضرورت مذاکره در مورد توافق نامه های تجارت آزاد بین دو کشور و توسعه روابط بانکی بین ایران و پاکستان است. دیلی تایمز نوشت: سال قبل تجارت ایران و پاکستان ۳۱ درصد رشد کرد ولی اگر توافقنامههای تجارت آزاد بین دو کشور امضا و اجرا شود ، دادو ستد دو کشور با سرعت بیشتری رشد می کند و ایران و پاکستان می توانند به کشوری برای صادرات مجدد کالاهای کشور دوست خود تبدیل شوند. به این معنا که کالاهای ایرانی از پاکستان صادرات مجدد شود و کالاهای پاکستانی از ایران به دیگر بازارها ارسال شود و این کار مزیتی مضاعف برای هر دو کشور خواهد داشت .
البته این روزنامه به مسایل دیگری هم اشاره کرد که بسیار قابل تامل است . در گزارش منتشر شده در مورد ضعف اطلاعاتی در دو کشور نوشته شد: هم در ایران و هم در پاکستان اطلاعات دقیقی در مورد عملکرد بازارها و زیر ساختهای مالی و اقتصادی وجود ندارد. اطلاعات و آمارهای دقیق که به راحتی با جستجو در اینترنت در مورد بخشهای مختلف اقتصاد امریکا و اروپای غربی در اختیار افراد قرار می گیرد و یا با مراجعه به مراکز اطلاع رسانی کشورهای صنعتی میتوان از آنها استفاده کرد، در این دو کشور وجود ندارد و یا اگر وجود داشته باشد جامع و کامل نیست. همین مساله باعث می شود سرمایه گذاران ایرانی و پاکستانی به راحتی نتوانند بهترین بازار برای همکاری مشترک را پیدا کنند و روند توسعه روابط اقتصادی و تجاری کندتر شود. دومین مساله هم مسایل امنیتی در منطقه است که می تواند روند توسعه را در کشورهای مختلف کند بکند. تروریسم در پاکستان یک معضل جدی است که حتی می تواند اجرای پروژه های زیر ساختی را هم سخت تر بکند. حال باید دید این تلاش دو جانبه برای افزایش روابط اقتصادی ایران و پاکستان به نتیجه می رسد یا موانع موجود در را سرمایه گذاران را دلسرد خواهد کرد.
