نگاهی به ناآرامی های گسترده در لیبی
جنگ فراموش شده و بی سرانجام
ساعت 24، عباس لقمانی - لیبی در ماه های اخیر به یکی از ناآرامترین کشورهای افریقا تبدیل شده است و به دور از چشم جهان هر روز بیشتر رو به نابودی می رود. هزاران اواره لیبیایی به کشورهای همجوار گریختهاند و در داخل لیبی نیز شمار زیادی بیخانمان شدهاند. تنها در بنغازی در چند روز اخیر بیش از چهار صد و پنجاه نفر در درگیریهای میان گروهی کشته شدهاند. در ادامه نگاهی کوتاه به گذشته و رویداد های اخیر لیبی میاندازیم و خواهیم دید چه بر سر کشوری امده است که روزی می خواست سرامد همه کشورها در حال توسعه باشد. به نظر میرسد انچه در شمال افریقا به عنوان بهار عربی پر سر وصدا اغاز شد، نه فقط در لیبی بلکه در بسیاری از کشورهای عربی دیگر نیز سرابی بیش نبوده است.
مردي از جنس ديگر
هنوز خاطره چادر زدن قذافي در جلوي هتلي كه براي سران كشور هاي غير متعهد در هراره پايتخت زيمبابوه درنظر گرفته شده بود و رفتار غرور اميز او با سران ديگر كشورها در ذهنم زنده است. سفر اخر او را به فرانسه و فرش قرمزی كه ساركوزي رييس جمهور فرانسه براي او پهن كرده بود، نيز دنيا ديد. برلوسكوني نخست وزير ايتاليا نيز هنگام ورود او به رم از هيچ احترامي به او فروگذاری نكرد. تنها چند ماه بعد همه دنيا گويا بر ضد او به توافق رسيدند و سرانجام شخصي كه خود را نه فقط رهبر تمام افريقا بلكه سخنگوي همه كشورهاي عربي مي خواند ،همانند بسياري ديگر از ديكتاتورهابه زبالهدان تاريخ ريخته شد.
ليبي امروز
بنغازي شهري كه براي اخرين بار قذافي از انجا براي طرفداران خود سخنراني كرد، امروز بين گروه هاي اسلحه بدست زيادي تقسيم شده است و ديگر خبري از ارامش در اين شهر همانند ديگر شهرهاي بزرگ ليبي نيست. مدرسههاي شهر هفت ماه است كه بسته شدهاند. به گزارش سازمان ملل ، اهالي اين دومين شهر بزرگ ليبي به دنبال فرار از اين شهر هستند وسعي ميكنند به شرق ليبي كوچ كنند. انها كه اشنايي در شهرهاي ديگر ندارند به مدرسههاي شهر هاي كوچك پناه بردهاند. تنها درسال جاري بيش از ششصد قتل در بنغازي رخ داده است. وزير بهداري ليبي اعلام كرده است كه در بنغازي بيمارستانها ديگر قادر به انجام وظيفه نيستند. تمام نظام بهداشتي كشور از هم پاشيده و برق، اب و خطوط تلفن نيز بيشتر مواقع قطع است.
انچه اكنون در ليبي در جريان است، از سويي حاصل درگيري نيروهايي است كه هر كدام طرفداران مسلح خود را دارند واز سوي ديگر جنگ بين باقيمانده نيروهاي مسلح سابق ليبي است كه گرد فرماندهاي خود خوانده جمع شد اند وسعي میکنند کنترل بخشي از كشور و يا شهري را به دست آورند. در ليبي اكنون عملا چند حكومت وجود دارد. در طرابلس و در بعضي از شهر هاي ديگرمردم همه ازاديهاي فردي خود را نيز از دست داده اند و تنها كافي است در مورد گروهي ويا شخصي كه در ان زمان قسمتي از شهر را اداره ميكند سخني بگويند تا به سرنوشت شومي گرفتار شوند.
در اين ميان ميراث فرهنگي ليبي نيز يا غارت شده يا در استانه از بين رفتن است. در طرابلس از دو مجسمه معروف غزال و پري دريايي فقط پايههاي انها باقي مانده است، در هفتههاي گذشته مسجد احمد پاشا كه در فهرست ميراث معنوی جهانی قرار دارد، نيز در معرض نابودي قرار گرفت و عده اي با كاميون به اين مسجد هجوم اوردند و كاشيهاي معروف ابي ان را ازجا كنده و با خود بردند.
كشور و مردم ليبي روز هاي پر مخاطرهاي را در پيش دارند و به نظر نميرسد ارامش در اينده اي نزديك به اين كشور باز گردد. دستگيري و كشتن قذافي سراغاز دوراني شد كه به بهار عربي معروف شد ولي به نظر ميرسد كه حداقل در ليبي و مصر اين بهار زودتر از انچه مردم اين كشورها انتظار داشتند به زمستان تبديل شد.
هنوز خاطره چادر زدن قذافي در جلوي هتلي كه براي سران كشور هاي غير متعهد در هراره پايتخت زيمبابوه درنظر گرفته شده بود و رفتار غرور اميز او با سران ديگر كشورها در ذهنم زنده است. سفر اخر او را به فرانسه و فرش قرمزی كه ساركوزي رييس جمهور فرانسه براي او پهن كرده بود، نيز دنيا ديد. برلوسكوني نخست وزير ايتاليا نيز هنگام ورود او به رم از هيچ احترامي به او فروگذاری نكرد. تنها چند ماه بعد همه دنيا گويا بر ضد او به توافق رسيدند و سرانجام شخصي كه خود را نه فقط رهبر تمام افريقا بلكه سخنگوي همه كشورهاي عربي مي خواند ،همانند بسياري ديگر از ديكتاتورهابه زبالهدان تاريخ ريخته شد.
ليبي امروز
بنغازي شهري كه براي اخرين بار قذافي از انجا براي طرفداران خود سخنراني كرد، امروز بين گروه هاي اسلحه بدست زيادي تقسيم شده است و ديگر خبري از ارامش در اين شهر همانند ديگر شهرهاي بزرگ ليبي نيست. مدرسههاي شهر هفت ماه است كه بسته شدهاند. به گزارش سازمان ملل ، اهالي اين دومين شهر بزرگ ليبي به دنبال فرار از اين شهر هستند وسعي ميكنند به شرق ليبي كوچ كنند. انها كه اشنايي در شهرهاي ديگر ندارند به مدرسههاي شهر هاي كوچك پناه بردهاند. تنها درسال جاري بيش از ششصد قتل در بنغازي رخ داده است. وزير بهداري ليبي اعلام كرده است كه در بنغازي بيمارستانها ديگر قادر به انجام وظيفه نيستند. تمام نظام بهداشتي كشور از هم پاشيده و برق، اب و خطوط تلفن نيز بيشتر مواقع قطع است.
انچه اكنون در ليبي در جريان است، از سويي حاصل درگيري نيروهايي است كه هر كدام طرفداران مسلح خود را دارند واز سوي ديگر جنگ بين باقيمانده نيروهاي مسلح سابق ليبي است كه گرد فرماندهاي خود خوانده جمع شد اند وسعي میکنند کنترل بخشي از كشور و يا شهري را به دست آورند. در ليبي اكنون عملا چند حكومت وجود دارد. در طرابلس و در بعضي از شهر هاي ديگرمردم همه ازاديهاي فردي خود را نيز از دست داده اند و تنها كافي است در مورد گروهي ويا شخصي كه در ان زمان قسمتي از شهر را اداره ميكند سخني بگويند تا به سرنوشت شومي گرفتار شوند.
در اين ميان ميراث فرهنگي ليبي نيز يا غارت شده يا در استانه از بين رفتن است. در طرابلس از دو مجسمه معروف غزال و پري دريايي فقط پايههاي انها باقي مانده است، در هفتههاي گذشته مسجد احمد پاشا كه در فهرست ميراث معنوی جهانی قرار دارد، نيز در معرض نابودي قرار گرفت و عده اي با كاميون به اين مسجد هجوم اوردند و كاشيهاي معروف ابي ان را ازجا كنده و با خود بردند.
كشور و مردم ليبي روز هاي پر مخاطرهاي را در پيش دارند و به نظر نميرسد ارامش در اينده اي نزديك به اين كشور باز گردد. دستگيري و كشتن قذافي سراغاز دوراني شد كه به بهار عربي معروف شد ولي به نظر ميرسد كه حداقل در ليبي و مصر اين بهار زودتر از انچه مردم اين كشورها انتظار داشتند به زمستان تبديل شد.
