اکنون زمان مذاکره و صلح است یا جنگ و رویارویی؟
با توجه به عملکرد ترامپ در زمینه مقابله با پهپاد ایران و مطالبی که از سوی منابع متفاوت در باب درخواستش برای آغاز جنگ گفته شده بود، اکنون پس از لغو دستور حمله به ایران و سپس ایجاد فضای مثبت در برابر اقداماتی که در منطقه به هر صورت درست و یا نادرست انگشت اتهام را به سمت ایران نشانه میگیرد، افکار عمومی در آمریکا را به سمتوسویی برده است که او فردی جنگطلب نیست و خواستار مذاکره است. اما به همان نسبت زمینههایی را ایجاد کرده که بتوان گفت بیشترین میزان آمادگی برای رویارویی مستقیم با ایران را در آینده نیز فراهم ساخته است. در چنین جوی حسن روحانی به نیویورک رفت اما در داخل کشور ما شاهد شکلگیری وضعیتی بودیم که با ارائه طرح صلح هرمز برای ایجاد امنیت، زمینههایی ایجاد و نگاه جهان به سمت گفتههای روحانی در مجمع عمومی سازمان ملل متمرکز شده است. از طرف دیگر مخالفان دولت در داخل کشور پیروزی روحانی و جناح منتسب به او را زمینهساز ایجاد فضای مثبت در ماههای آینده در ارتباط با حسن روحانی و تیم او و همچنین حامیان و هواداران او میدانند که بهطور طبیعی بار دیگر پروندهای ملی را تبدیل به یک پرونده جناحی میکنند.
آنچه که تاکنون تجربهشده طرحهایی مانند اکو و ایجاد دبیرخانه دائمی، یا طرح گفتوگوی تمدنها بوده که همواره با استقبال رسانهای روبهرو بوده است، اما بهواسطه نوع برخورد با چنین ایدههایی در منطقه و نظام بینالملل بینتیجه باقی ماند. اکنون شاهد ایجاد فضای تنش در خصوص ایران هستیم و نیز شاهد تلاشهایی برای مذاکره بهگونهای بودهایم که ایران درخواستهای صورتگرفته را بپذیرد؛ نه برای برداشتن تحریمها، بلکه در باب درخواستهای آمریکا تا طی آن ایران را وادار به این امر کنند. در همین راستا فرمان مقام معظم رهبری، اتمام حجت و خط مشی در سیاست خارجی بوده است. رهبر انقلاب فرمودهاند با برگشت آمریکا و توبه آنها، واشنگتن میتواند در گفتوگوهای برجامی حضور پیدا کند. شرایط کنونی وضعیت ویژهای را پدید آورده که در آن اگرچه به ظاهر وضعیت نه جنگ و نه صلح را تداعی میکند اما در باطن آمادگی برای رودررویی را با خود حمل میکند.
منبع : آرمان ملی
