بحران تازه ای که آمریکا درست کرد
احتمال رویارویی تهران و اسلام آباد
ساعت24-"کشورهای بزرگ اروپایی زیر ضرب آمریکا واردات نفت از ایران را بهطور کامل قطع کرده اند. چین که بزرگترین شریک تجاری ایران و قدرت اول اقتصادی بلوک شرق و قدرتمندترین کشور جهان برای ایستادگی در مقابل آمریکا است، حجم خرید نفت را به حدود صد هزار بشکه، یعنی هفت برابر کمتر از دوران قبل از تحریمها، کاهش داد؛ یعنی حدود ۸۵ درصد کاهش. تا زمانی که دشمنی آمریکا و ایران همین روند را طی کند، بحران هستهای ایران را طولانی خواهند داد و اگر موضوع هستهای هم حل شود، باز بحران دیگری خلق خواهند کرد."
آنچه خواندید بخشی از داوری حسین موسویان دیپلمات سابق ایرانی است که در گفت وگو با روزنامه شرق برزبان آورده است. اکثریت کارشناسان و ناظران آگاهان بین المللی باوردارند نظام سیاسی ایران و نظام سیاسی آمریکا در صورت ایتادگی برسر اصول خود درنهایت درزمانی باهم برخورد خواهندکرد. اما تا روز رسیدن نبرد قطعی هرکشور از گروهها و کشورهای دیگر برای اسیب زدن به دیگری استفاده می کند. به طور مثال رفتاری که عربستان با ایران دارد دراین چارچوب قابل تحلیل است.
رسانه المانیتور که با دیدگاههای ایران سازگاری دارد در مسیر گفته های موسویان که امریکا به هرحال از جایی به ایران آسیب می زند یا برایش بحران درست می کند به مساله صلح آمریکا و طالبان افغانستان اشارهکرده و می نویسد توافق امریکا و طالبان متوجه ایران است خطری تازه برای ایران می آفریند و آن احتمال رویارویی تهران و اسلام آباد است. دراین مطلب که از سوی تحریریه دیپلماسی ایرانی وابسته به صادق خرازی دیپلمات سابق ایران ترجمه و متنشرشده آمده است : آمریکا میتواند بار دیگر ایران و پاکستان را در رویارویی مستقیم با یکدیگر قرار دهد.خروج آمریکا از افغانستان بازگشت ایران و پاکستان به جنگ نیابتی پیش از ۲۰۰۱ در افغانستان ممکن است و این برای تهران ناخوشایند و بدبیاری بزرگی خواهد بود.توافق ایالات متحده آمریکا با جنبش طالبان میتواند باری اضافه برای ایران باشد، چرا که تهران درباره توافقی که در کشور همسایه بیثباتی ایجاد میکند، ملاحظات جدی دارد. خروج آمریکا از افغانستان چهبسا ناامنیهای پیش از ۲۰۰۱ را به این کشور بازگرداند. این میتواند بر نظام سیاسی ایران باری اضافه تحمیل کند و هزینه هنگفتی برای منابع سیاسی، دیپلماتیک و اقتصادی این کشور به همراه داشته باشد، منابعی که در حال حاضر به دلیل رویارویی با بحرانهای گوناگون منطقهای دچار کمبود شده است.پاکستان، به رغم میانجیگریهای اخیرش برای کاهش تنشهای بین ایران و افغانستان، در این رقابت کاملا بیطرف نبوده است. بنابراین بازگشت به اختلافات بر سر افغانستان هرگز کمککننده نخواهد بود.در توافق طالبان – آمریکا بارها تاکید شده که این سند توافقی است بین "ایالات متحده و امارت اسلامی افغانستان که آمریکا آن را به عنوان یک دولت به رسمیت نمیشناسد." نکته پرتناقض این جاست که در بخشی از این توافق آمده که طالبان "برای افرادی که علیه امنیت آمریکا و متحدانش تهدید به شمار میروند، ویزا، پاسپورت و مجوز سفر یا سایر اسناد قانونی صادر نخواهد کرد"، کارهایی که همگی وظیفه یک دولت به رسمیتشناخته شده است.آمریکا به خوبی میداند که طالبان، افغانستان را کنترل خواهد کرد و به همین دلیل توافق مورد نظر در واقع مجوز سپردن بره به دست گرگ است. طالبان در قانون اساسی و تنظیمات سیاسی کنونی دگرش خواهد داد و این یعنی در بهترین حالت، قدرت اقلیتها از جمله اقوام هزاره و تاجیک کاهش خواهد یافت و قوانین و اصول اسلام سنی به عنوان پایههای حکومت نقش خواهند یافت. تمام این موارد منبع بالقوهای از تنشها بین ایران و افغانستان خواهد بود.
رسانه المانیتور که با دیدگاههای ایران سازگاری دارد در مسیر گفته های موسویان که امریکا به هرحال از جایی به ایران آسیب می زند یا برایش بحران درست می کند به مساله صلح آمریکا و طالبان افغانستان اشارهکرده و می نویسد توافق امریکا و طالبان متوجه ایران است خطری تازه برای ایران می آفریند و آن احتمال رویارویی تهران و اسلام آباد است. دراین مطلب که از سوی تحریریه دیپلماسی ایرانی وابسته به صادق خرازی دیپلمات سابق ایران ترجمه و متنشرشده آمده است : آمریکا میتواند بار دیگر ایران و پاکستان را در رویارویی مستقیم با یکدیگر قرار دهد.خروج آمریکا از افغانستان بازگشت ایران و پاکستان به جنگ نیابتی پیش از ۲۰۰۱ در افغانستان ممکن است و این برای تهران ناخوشایند و بدبیاری بزرگی خواهد بود.توافق ایالات متحده آمریکا با جنبش طالبان میتواند باری اضافه برای ایران باشد، چرا که تهران درباره توافقی که در کشور همسایه بیثباتی ایجاد میکند، ملاحظات جدی دارد. خروج آمریکا از افغانستان چهبسا ناامنیهای پیش از ۲۰۰۱ را به این کشور بازگرداند. این میتواند بر نظام سیاسی ایران باری اضافه تحمیل کند و هزینه هنگفتی برای منابع سیاسی، دیپلماتیک و اقتصادی این کشور به همراه داشته باشد، منابعی که در حال حاضر به دلیل رویارویی با بحرانهای گوناگون منطقهای دچار کمبود شده است.پاکستان، به رغم میانجیگریهای اخیرش برای کاهش تنشهای بین ایران و افغانستان، در این رقابت کاملا بیطرف نبوده است. بنابراین بازگشت به اختلافات بر سر افغانستان هرگز کمککننده نخواهد بود.در توافق طالبان – آمریکا بارها تاکید شده که این سند توافقی است بین "ایالات متحده و امارت اسلامی افغانستان که آمریکا آن را به عنوان یک دولت به رسمیت نمیشناسد." نکته پرتناقض این جاست که در بخشی از این توافق آمده که طالبان "برای افرادی که علیه امنیت آمریکا و متحدانش تهدید به شمار میروند، ویزا، پاسپورت و مجوز سفر یا سایر اسناد قانونی صادر نخواهد کرد"، کارهایی که همگی وظیفه یک دولت به رسمیتشناخته شده است.آمریکا به خوبی میداند که طالبان، افغانستان را کنترل خواهد کرد و به همین دلیل توافق مورد نظر در واقع مجوز سپردن بره به دست گرگ است. طالبان در قانون اساسی و تنظیمات سیاسی کنونی دگرش خواهد داد و این یعنی در بهترین حالت، قدرت اقلیتها از جمله اقوام هزاره و تاجیک کاهش خواهد یافت و قوانین و اصول اسلام سنی به عنوان پایههای حکومت نقش خواهند یافت. تمام این موارد منبع بالقوهای از تنشها بین ایران و افغانستان خواهد بود.
