فواید استراحت کافی شبانه
ساعت 24- موسسه ملی فواب به تازگی رهنمودهایی درباره میزان خواب افراد در دورههای مختلف زندگی (در سنین مختلف) را ارایه داد.
غالبا بسياري از ما به اندازه كافي نميخوابيم، كار، سرگرميها و حتي بيخوابي ممكن است افرادي را از مقدار مورد نياز استراحت شبانه دور كند. اگر تا ديروقت عادت به بيداري داريد، تحقيقات جديد عادتهاي بهتر براي خواب ارايه ميدهد كه امتحان كنيد و به كار بگيريد. خواب كافي نهتنها به شما كمك ميكند احساس بهتري از استراحت خود داشته باشيد همچنين كمك ميكند سلولهاي بنيادي شما سالم بماند.
پژوهشها نشان داده كه سلولهاي بنيادي طبيعي ميتواند به ترميم بسياري از آسيب DNA ناشي از استرس كمك كنند. ولي اگر بيش از حد در معرض استرس خاص باشد به توانايي سلولهاي بنيادي براي ترميم صدمات آسيب ميزند اين امر ميتواند منجر به جهشهاي سلولهاي بنيادي شود كه خطر ابتلا به بيماريهاي مزمن را افزايش ميدهد.
دكتر ميكاييل ميلسام، نويسنده ارشد پژوهش در خبر جديد منتشر شده بيان داشت ما معتقديم اين الگو به طور كامل انباشت تدريجي آسيب DNA در سلولهاي بنيادي با بالا رفتن سن و كاهش مربوطه در توانايي بافت براي نگهداري و ترميم خودش هر چقدر پيرتر ميشود را توضيح ميدهد.
آقاي ميلسام افزود ما متوجه شديم استرس كه اين تخريب DNA را ايجاد ميكند ماده گمشدهاي بوده كه موشها براي فرايند توليد سلولهاي خون به آن نياز دارند.
وقتي موشها در معرض يك تحريك قرار گرفتهاند يك عفونت مزمن را تقليد ميكنند آنها همچنين از ترميم موثر ناتوانند كه تخريب DNA و از بين بردن سلولهاي بنيادي را در پي دارد.
در طول همين مدت، موشهاي معمولي كاهش يكنواختي را در فرآيند توليد تعداد سلولهاي خون سلولهاي بنيادي نشان دادند ولي موشهايي كه با اين اختلال ژنتيكي سروكار دارند سطح سلولهاي آنها كاهش داشته است و منجر به توليد ناكافي سلولهاي خوني ميشود.
اين جمعبندي كامل آنچه را كه در بيماران با اختلالات ژنتيكي اتفاق ميافتد، اكنون به ما فرصتي براي فهم چگونگي كاركرد اين بيماري و چگونگي درمان بهتر آن ميدهد.
پژوهشها نشان داده كه سلولهاي بنيادي طبيعي ميتواند به ترميم بسياري از آسيب DNA ناشي از استرس كمك كنند. ولي اگر بيش از حد در معرض استرس خاص باشد به توانايي سلولهاي بنيادي براي ترميم صدمات آسيب ميزند اين امر ميتواند منجر به جهشهاي سلولهاي بنيادي شود كه خطر ابتلا به بيماريهاي مزمن را افزايش ميدهد.
دكتر ميكاييل ميلسام، نويسنده ارشد پژوهش در خبر جديد منتشر شده بيان داشت ما معتقديم اين الگو به طور كامل انباشت تدريجي آسيب DNA در سلولهاي بنيادي با بالا رفتن سن و كاهش مربوطه در توانايي بافت براي نگهداري و ترميم خودش هر چقدر پيرتر ميشود را توضيح ميدهد.
آقاي ميلسام افزود ما متوجه شديم استرس كه اين تخريب DNA را ايجاد ميكند ماده گمشدهاي بوده كه موشها براي فرايند توليد سلولهاي خون به آن نياز دارند.
وقتي موشها در معرض يك تحريك قرار گرفتهاند يك عفونت مزمن را تقليد ميكنند آنها همچنين از ترميم موثر ناتوانند كه تخريب DNA و از بين بردن سلولهاي بنيادي را در پي دارد.
در طول همين مدت، موشهاي معمولي كاهش يكنواختي را در فرآيند توليد تعداد سلولهاي خون سلولهاي بنيادي نشان دادند ولي موشهايي كه با اين اختلال ژنتيكي سروكار دارند سطح سلولهاي آنها كاهش داشته است و منجر به توليد ناكافي سلولهاي خوني ميشود.
اين جمعبندي كامل آنچه را كه در بيماران با اختلالات ژنتيكي اتفاق ميافتد، اكنون به ما فرصتي براي فهم چگونگي كاركرد اين بيماري و چگونگي درمان بهتر آن ميدهد.
