زخم کاری کرونا جسم و روح جوانان جهان

ساعت 24 - داده‌های اخیر حاکی از افزایش گسترده نرخ بیکاری جوانان از فوریه 2020 به ویژه برای زنان جوان است. در کانادا، از فوریه تا آوریل سال 2020، نرخ بیکاری فقط بیش از 6 درصد برای بزرگسالان افزایش یافته اما برای مردان جوان تا 14.3 درصد به (27.1 درصد) و 20.4 درصد برای زنان جوان (به 4.4-28 درصد) افزایش یافته است.

dir="RTL">سناریویی مشابه در ایالات متحده رخ داده است. در آنجا نرخ بیکاری مردان جوان (16 تا 24 ساله) به میزانی قابل مقایسه از فوریه تا آوریل 2020 (از 8.5 تا 24 درصد) افزایش یافته است، در حالی که افزایش برای زنان جوان (16 تا 24 ساله) (از 7.5 تا 29.8 درصد) حتی بیشتر هم بوده است. روند مشابهی در نرخ بیکاری جوانان در سایر کشورها (به عنوان مثال استرالیا، چین، ایرلند، جمهوری کره، هلند و سویس) ایجاد شده است.

با این وجود، تغییرات در نرخ بیکاری نشان‌دهنده میزان کامل بحران نیست. نرخ مشارکت نیروی کار برای جوانان نیز در سراسر جهان به میزان قابل توجهی کاهش یافته است. داده‌های موجود نشان می‌دهد که میزان مشارکت نیروی کار جوانان از فوریه تا آوریل 202 با 7.1 درصد در استرالیا، 11.7 درصد در کانادا، 1.9 درصد در جمهوری کره 7.5 درصد در ایالات متحده کاهش یافته است. کاهش مشارکت نیروی کار بزرگسالان سنین 25 و بالاتر بین 0.4 درصد در جمهوری کره و 4.2 درصد در کانادا است. به دلیل محدودیت‌های موجود در جست‌وجوی شغلی، چالش پیش رو این است که جوانان به این شکل تعلق خود را به بازار کار از دست ندهند، زیرا این امر پس از بهبودی اقتصاد کار را برای پیوستن دوباره به بازار کار برای آنان دشوارتر می‌کند.

شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد جوانان اثرات بلندمدت و ویرانگر بیکاری طولانی که به عنوان «جای زخم» نیز شناخته می‌شود، به ویژه هنگام ورود به بازار کار در زمان رکود اقتصادی متحمل می‌شوند. شواهد تجربی نشان می‌دهد که ورود به بازار کار طی رکود اقتصادی می‌تواند بر خروجی‌های بازار کار جوانان برای یک دهه یا بیشتر تأثیر منفی بگذارد. با توجه به شرایط نامساعد اقتصادی، جوانان در تلاش اولیه خود برای یافتن کار یا پایان دادن به شغلی که با سابقه تحصیلی آنها همخوانی نداشته باشد ناموفق هستند. با توجه به اینکه رکود اقتصادی ناشی از بحران کووید 19 به مراتب شدیدتر از رکودهای قبلی است، به احتمال زیاد از دست رفتن طولانی‌مدت دستمزدها توسط تمام گروه‌های جوان ناکام در فارغ‌التحصیلی از دوره متوسطه یا دانشگاه در طول سال تحصیلی 2019-2020 تجربه می‌شود. آنان طی سال‌های آینده با رقابت بیشتری برای شغل کمتر مواجه خواهند شد.

نظرسنجی رسمی نیروی کار یا دیگر داده‌های خانوار از کشورهای در حال توسعه هنوز برای آوریل 2020 ارایه نشده است تا تصویر کاملی از تأثیر بحران کووید 19 بر جوانان در سراسر جهان ارایه دهد. با این وجود انتظار می‌رود بیکاری به سرعت افزایش یابد، در حالی که کیفیت اشتغال و سطح درآمد روبه نقصان می‌گذارد.

به منظور درک بهتر تأثیر بحران بر جوانان و رفع شکاف داده‌ها، سازمان بین‌المللی کار و شرکای ابتکار جهانی در زمینه شغل‌های شایسته برای جوانان، بررسی جهانی در مورد جوانان و کووید 19 را انجام داده‌اند (به پیوست فنی 3 مراجعه شود). یافته‌های اولیه این نظرسنجی آنلاین (از بیش از 13.000 پاسخ دریافت شده تا 21 می‌2020) نشان می‌دهد که جوانان در سراسر جهان، از جمله در کشورهای در حال توسعه، به‌شدت تحت تأثیر بحران کووید 19 قرار گرفته‌اند.

به این ترتیب نتایج اولیه حاکی از آن است که از آغاز بحران کووید 19 بیش از یک نفر از هر شش جوان مورد بررسی کار خود را متوقف کرده است (شکل 6) . در حالی که این نسبت در بین کشورهای پردرآمد بیشتر است، کارگران جوان در کشورهایی با همه نوع سطح درآمد به‌شدت تحت تأثیر قرار گرفته‌اند. برای جوانانی که همچنان در شغل خود باقی مانده‌اند، ساعات کار 23 درصد (21 درصد برای زنان جوان، 24 درصد برای مردان جوان) کاهش یافته است و همچنین تأثیر گسترده‌ای بر درآمد دارد به گونه‌ای که از ابتدای شیوع بیماری، 43 درصد از کارگران جوان از کاهش چشمگیر ساعات کار خبر دارند. مردان جوان (46 درصد) از کاهش درآمد بیشتر از زنان جوان (38 درصد) گزارش می‌کنند. تقریباً سه نفر از هر چهار کارگر جوان (71 درصد) که هنوز شاغل هستند به صورت کامل یا جزئی از خانه کار می‌کنند، در حالی که زنان جوان (74 درصد) بیشتر از مردان

جوان (68 درصد) به این صورت کار انجام می‌دهند.

این تأثیرات، ابهامات و عدم اطمینان می‌تواند تأثیر بسزایی بر سلامت روان جوانان بگذارد. در این شرایط بحرانی، 60 درصد از زنان جوان و 53 درصد از مردان جوان مورد بررسی، چشم‌انداز شغلی خود را با عدم اطمینان یا ترس پیش بینی می‌کنند. نیمی از دانشجویان جوان از تأخیر در اتمام تحصیلات فعلی خود خبر می دهند، در حالی که 10 درصد انتظار دارند که دیگر هرگز قادر به اتمام تحصیل نباشند. در مقیاس استاندارد سلامت روان، تقریباً نیمی از جوانان مورد بررسی از ابتدای بیماری همه گیر در معرض اضطراب یا افسردگی قرارگرفته‌اند. نکته قابل توجه جوانانی هستند که از ابتدای بیماری همه گیر با توقف کار بالاترین خطر اضطراب یا افسردگی را دارند

اشتراک‌گذاری:

لینک کوتاه: