لیگ قهرمانان بدون مسی و رونالدو
آیا دوگانه هالند امباپه در راه است؟
ساعت 24-این روزها پرتکرارترین بحث دنیای فوتبال پایان عصر رونالدو مسی است. این بحثی است که تقریبا از سال 2018 که لوکا مودریچ توپ طلا را به دست آورد و به دوگانه مسی و رونالدو پایان داد، آغاز شد.
سال بعد مسی دوباره توپ طلا را از آن خود کرد و رونالدو هم گلهای زیادی برای یوونتوس به ثمر رساند تا این بحث تقریبا فراموش شود. با آغاز سال 2020 این دو ابرستاره فوتبال دوران پر فراز و نشیبی پشت سر گذاشتند. آنها هنوز هم عالی کار میکردند. گلهای زیادی میزدند و میدرخشیدند. با این حال حذف بارسلونا با شکست 8 بر 2 مقابل بایرن و حذف یووه به دست لیون در فصل پیش لیگ قهرمانان موجب شد باز هم عدهای بگویند «تمام شد؛ مسی و رونالدو وارد سراشیبی سقوط شدند.»
سهشنبه و چهارشنبه هفته گذشته در دور برگشت مرحله یک هشتم نهایی لیگ قهرمانان اروپا به ترتیب یوونتوس مقابل پورتو ناکام ماند و بارسلونا مقابل PSG. به این ترتیب اتفاق عجیبی که از سال 2005 تاکنون رقم نخورده بود، رخ داد. اینکه مرحله یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان امسال فاقد مسی و رونالدو خواهد بود. این دیگر بهترین بهانه بود که خیلیها بگویند این بار واقعا تمام شد و باید بپذیریم دو ابرستاره فوتبال دنیا به پایان کارشان رسیدند. در همین حین درخشش فوقالعاده ارلینگ هالند در دورتموند و کیلیان امباپه در پاری سن ژرمن خیلی سریع دو قطبی جدید دنیای فوتبال را برای هواداران ساخت.
در ساعات پس از حذف در ایتالیا رسانههای این کشور حسابی رونالدو را مورد سرزنش قرار دادند و او را مقصر شکست یووه معرفی کردند.کارشناسان گفتند که رونالدو قرار بود برای بانوی پیر لیگ قهرمانان به دست بیاورد که در ماموریتش شکست خورد. درکاتالونیای اسپانیا گرچه خبری از زیر سوال بردن مسی نبود چراکه او یک گل تماشایی زد با این حال هیچ هوادار بارسایی نیست که به آن پنالتی از دست رفته در دقایق آخر نیمه نخست توسط لئو مسی فکر نکند.گل شدن آن پنالتی میتوانست روند بازی را کاملا عوض کند. به هرحال مسی هم نتوانست مثل رونالدو کار خاصی برای تیمش کند. این شرایط موجب شده وقتی 8 تیم برتر اروپا رقابتها را در دور یک چهارم آغاز کنند، چشمها به جای مسی و رونالدو به بازیکنان دیگری دوخته شود.
در این بین سوال مهمی هم وجود دارد. مسی و رونالدو فعلا با 19 و 20 گل صدرنشینان جدول گلزنی لالیگا و سری آ هستند. پس اینهایی که از تمام شدن این دو بازیکنان میگویند منظورشان چیست؟ مسالهای که در مورد رونالدو و مسی میتوان گفت بحث تاثیرگذاری آنها در جریان یک رقابت است. در واقع سالهای قبل آنچه باعث میشد آنها از یک گلزن حرفهای فراتر بروند و به عنوان ابرستاره، فرازمینی یا اعجوبه یاد شوند، تواناییشان در عوض کردن نتیجه یک بازی به تنهایی بود. رونالدو وقتی در رئال مادرید بود بارها و بارها واقعا به تنهایی مادریدیها را از شکست نجات داد و به دور بعد و در نهایت قهرمانی رساند. مسی هم به همین شکل. مسابقات زیادی را میتوان مثال زد که مسی یک تنه اصطلاحا بازی را درآورده بود. این دو بازیکن تا دو سال قبل به عنوان عامل موفقیت معرفی میشدند؛ دو عاملی که نیازی به حمایت همه جانبه نداشتند و اگر بازیکنان کناریشان در حد معقول وظایفشان را انجام میدادند، دیگر نگرانی وجود نداشت. چون مسی و رونالدویی بودند که در شرایط برابر با سایر تیمها تفاوتها را رقم میزدند.
این روزها مسی و رونالدو دو بازیکن خیلی خوب هستند که به شدت نیازمند عملکرد خیلی خوب سایرین هستند. یعنی اگر تمام تیم لیاقت برنده شدن را داشته باشد، مسی و رونالدو هم در این پروسه نقش خود را به خوبی ایفا میکنند. اما اگر همانند یوونتوس و بارسلونای سهشنبه شب و چهارشنبه شب بازی کنند، نمیتوانند انتظار داشته باشند که سیآرسون و لئو مشکلات را حل کنند. این اگر خود سقوط نباشد، میتواند لااقل بخشی از فرآیند افول در نظر گرفته شود. هرچه نباشد آنها در سالهای پایانی فوتبالشان هستند. با تمام این تفاسیر هنوز نمیتوان با قاطعیت درباره آینده اظهارنظر کرد. در بارسلونا با آمدن خوان لاپورتا به عنوان رییس جدید باشگاه که اتفاقا رابطه خوبی با مسی دارد و میخواهد باشگاه را بازسازی کند شاید اوضاع عوض شود. شاید با ستارههایی که به نیوکمپ میآیند، مسی هم بتواند به روزهای اوج بازگردد. در مورد رونالدو چنین خوشبینی وجود ندارد مگر اینکه این کوه انگیزه خودش دوباره دست به یک کار عجیب و غریب بزند.
همچنین در رابطه با اینکه آیا واقعا قرار است دوگانه هالند امباپه را ببینیم تردیدهای زیادی وجود دارد. این دو بازیکن واقعا فوقالعاده و بسیار با استعداد هستند. تعداد گلهایشان در لیگ قهرمانان در یک بازه سنی خاص از مسی و رونالدو در همان بازه سنی به مراتب بیشتر است. اما اینکه این دو میتوانند استمرار این دو فوق ستاره را داشته باشند، سوالی است که پاسخش را تنها زمان مشخص میکند. در سالهای گذشته خیلیها قرار بوده جانشین اسطورههای پرتغالی و آرژانتینی شوند اما حتی نتوانستند به سطح این دو بازیکن نزدیک شوند.
سهشنبه و چهارشنبه هفته گذشته در دور برگشت مرحله یک هشتم نهایی لیگ قهرمانان اروپا به ترتیب یوونتوس مقابل پورتو ناکام ماند و بارسلونا مقابل PSG. به این ترتیب اتفاق عجیبی که از سال 2005 تاکنون رقم نخورده بود، رخ داد. اینکه مرحله یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان امسال فاقد مسی و رونالدو خواهد بود. این دیگر بهترین بهانه بود که خیلیها بگویند این بار واقعا تمام شد و باید بپذیریم دو ابرستاره فوتبال دنیا به پایان کارشان رسیدند. در همین حین درخشش فوقالعاده ارلینگ هالند در دورتموند و کیلیان امباپه در پاری سن ژرمن خیلی سریع دو قطبی جدید دنیای فوتبال را برای هواداران ساخت.
در ساعات پس از حذف در ایتالیا رسانههای این کشور حسابی رونالدو را مورد سرزنش قرار دادند و او را مقصر شکست یووه معرفی کردند.کارشناسان گفتند که رونالدو قرار بود برای بانوی پیر لیگ قهرمانان به دست بیاورد که در ماموریتش شکست خورد. درکاتالونیای اسپانیا گرچه خبری از زیر سوال بردن مسی نبود چراکه او یک گل تماشایی زد با این حال هیچ هوادار بارسایی نیست که به آن پنالتی از دست رفته در دقایق آخر نیمه نخست توسط لئو مسی فکر نکند.گل شدن آن پنالتی میتوانست روند بازی را کاملا عوض کند. به هرحال مسی هم نتوانست مثل رونالدو کار خاصی برای تیمش کند. این شرایط موجب شده وقتی 8 تیم برتر اروپا رقابتها را در دور یک چهارم آغاز کنند، چشمها به جای مسی و رونالدو به بازیکنان دیگری دوخته شود.
در این بین سوال مهمی هم وجود دارد. مسی و رونالدو فعلا با 19 و 20 گل صدرنشینان جدول گلزنی لالیگا و سری آ هستند. پس اینهایی که از تمام شدن این دو بازیکنان میگویند منظورشان چیست؟ مسالهای که در مورد رونالدو و مسی میتوان گفت بحث تاثیرگذاری آنها در جریان یک رقابت است. در واقع سالهای قبل آنچه باعث میشد آنها از یک گلزن حرفهای فراتر بروند و به عنوان ابرستاره، فرازمینی یا اعجوبه یاد شوند، تواناییشان در عوض کردن نتیجه یک بازی به تنهایی بود. رونالدو وقتی در رئال مادرید بود بارها و بارها واقعا به تنهایی مادریدیها را از شکست نجات داد و به دور بعد و در نهایت قهرمانی رساند. مسی هم به همین شکل. مسابقات زیادی را میتوان مثال زد که مسی یک تنه اصطلاحا بازی را درآورده بود. این دو بازیکن تا دو سال قبل به عنوان عامل موفقیت معرفی میشدند؛ دو عاملی که نیازی به حمایت همه جانبه نداشتند و اگر بازیکنان کناریشان در حد معقول وظایفشان را انجام میدادند، دیگر نگرانی وجود نداشت. چون مسی و رونالدویی بودند که در شرایط برابر با سایر تیمها تفاوتها را رقم میزدند.
این روزها مسی و رونالدو دو بازیکن خیلی خوب هستند که به شدت نیازمند عملکرد خیلی خوب سایرین هستند. یعنی اگر تمام تیم لیاقت برنده شدن را داشته باشد، مسی و رونالدو هم در این پروسه نقش خود را به خوبی ایفا میکنند. اما اگر همانند یوونتوس و بارسلونای سهشنبه شب و چهارشنبه شب بازی کنند، نمیتوانند انتظار داشته باشند که سیآرسون و لئو مشکلات را حل کنند. این اگر خود سقوط نباشد، میتواند لااقل بخشی از فرآیند افول در نظر گرفته شود. هرچه نباشد آنها در سالهای پایانی فوتبالشان هستند. با تمام این تفاسیر هنوز نمیتوان با قاطعیت درباره آینده اظهارنظر کرد. در بارسلونا با آمدن خوان لاپورتا به عنوان رییس جدید باشگاه که اتفاقا رابطه خوبی با مسی دارد و میخواهد باشگاه را بازسازی کند شاید اوضاع عوض شود. شاید با ستارههایی که به نیوکمپ میآیند، مسی هم بتواند به روزهای اوج بازگردد. در مورد رونالدو چنین خوشبینی وجود ندارد مگر اینکه این کوه انگیزه خودش دوباره دست به یک کار عجیب و غریب بزند.
همچنین در رابطه با اینکه آیا واقعا قرار است دوگانه هالند امباپه را ببینیم تردیدهای زیادی وجود دارد. این دو بازیکن واقعا فوقالعاده و بسیار با استعداد هستند. تعداد گلهایشان در لیگ قهرمانان در یک بازه سنی خاص از مسی و رونالدو در همان بازه سنی به مراتب بیشتر است. اما اینکه این دو میتوانند استمرار این دو فوق ستاره را داشته باشند، سوالی است که پاسخش را تنها زمان مشخص میکند. در سالهای گذشته خیلیها قرار بوده جانشین اسطورههای پرتغالی و آرژانتینی شوند اما حتی نتوانستند به سطح این دو بازیکن نزدیک شوند.
