مردم از کاندیداها می خواهند درباره برنامه ضد تحریم بگویند
یکی از این مسالهها و مقولهها حرف زدن با شهروندان درباره دشواریهای زندگی آنها و دادن چشماندازی از آینده است. ایرانیان با نگرانی به آینده نگاه میکنند و میخواهند بدانند چه به روز کسبوکار و زندگی و معیشت آنها میآید. از طرف دیگر دولت دوازدهم نیز این روزها که زیر تیغ قرار دارد و از سوی کاندیداهای گوناگون به انواع بیلیاقتیها متهم میشود نیز بهتر است از خود دفاع کند. دولت میتواند و باید بگوید که نگرانی شهروندان درباره کسبوکارهای ازدسترفتهشان درست است یا نه. دولت باید با آنها حرف بزند و یادآوری کند چرا نباید بیش از اندازه نگران باشند یا اینکه چرا باید به لحاظ ذهنی آمادگی بیشتری برای روزهای بدتر پیدا کنند. راهبرد سکوت و این اندیشه که میتوان شهروندان را با استراتژی مشمول زمان شدن در وضعیت فعلی نگه داشت راهبرد امروز نیست. باید شجاع بود و تا جایی که میشود با مردم حرف زد. حرف زدن از سر دلسوزی و با هدف همکاری بیشتر نیرویی دارد که میتوان از آن به شکل مناسب بهرهبرداری کرد. بیشترین مقولهای که ایرانیان میخواهند درباره آن بدانند این است که آیا تحریم اقتصادی ایران برداشته خواهد شد یا اینکه نشست وین نیز همانند نشستهای دیگر با ترفندهای خاص مخالفان داخلی و خارجی دود هوا میشود و به آسمان میرود؟ متقاضیان ورود به کاخ ریاست جمهوری ایران باید درباره این خواست اصلی ایرانیان سخن بگویند. برخی باور دارند دولت با فروش نفت بیشتر به چین با قیمتهای زیر قیمت و نادیده گرفتن این اقدام از سوی بایدن نیازهای خود را برطرف کرده و برای چانهزنی بیشتر و شتاب برای گفتوگوهای وین ضرورتی قائل نیست. باید حرف زد و از سکوت دوری کرد. زیانهای حرف نزدن بسیار بیشتر از چیزی است که تصور میشود.
