تفسیر اویل پرایس از ناگزیری ایران برای صلح هسته ای

ساعت 24 - در حال حاضر، رهبر ایران به خوبی می داند این کشور به فضای تنفس اقتصادی نیاز دارد و منابع مالی که تحت اجرای مجدد برجام آزاد می شوند، می توانند این فضا را فراهم آورند. یک منبع آگاه ایرانی در این باره گفت: «مشکل اساسی اقتصادی که ایران با آن مواجه است، کاهش ذخایر ارزی به حدود 10 میلیارد دلار آمریکا [در مقایسه با 114 میلیارد دلار پیش از خروج آمریکا از برجام در ماه مه 2018] و کاهش ذخایر طلاست.

dir="RTL" style="text-align:right">این بدان معناست که ایران دیر یا زود در حمایت مالی از متحدانش و کسب اطمینان از عملکرد شبکه نیابتی تضمین کننده نفوذ آن در منطقه از جمله در تئاترهای عملیاتی مهم یمن، لبنان و سوریه، با مشکل مواجه خواهد شد، چرا که پرداخت ها به دلار آمریکا هستند یا به طلا.» در صورتی که روند کنونی ادامه پیدا کند، ذخایر ارزی ایران ممکن است در سه ماه آینده به صفر برسد.منبع آگاه ایرانی افزود: «از چین هم نمی شود انتظار راه نجات داشت چرا که به رغم توافق بزرگ امضا شده در سال 2019، چین بسیار مراقب است تا با اقداماتی آشکار که ایالات متحده نتواند آنها را نادیده بگیرد، آمریکا را در مساله ایران تحریک نکند. و چنین سطحی از دشواری اقتصادی می تواند به تغییر در سیاست بیانجامد. ایران در سال های 2013 و 2014 و پس از پیوستن اتحادیه اروپا به ایالات متحده در افزایش تحریم ها و مواجه با کاهش 50درصدی ذخایر ارزی در یک سال، به درخواست ها برای مذاکره درباره محدودیت در غنی سازی اورانیوم رضایت داد.»از دیدگاه دولت پیشین ترامپ، ضعف اصلی برجام امضا شده در 2015 این بوده که برنامه موشک های بالستیک ایران را شامل نمی شود. بندهایی مربوط به جلوگیری از توسعه موشک های دوربرد ایران که توانایی مورد اصابت قرار دادن اروپا یا ایالات متحده به طور مستقیم را داشته باشند به صورت «به رسمیت شناخته شدن پیوند ناگسستنی بین برنامه غنی سازی هسته ای و برنامه موشک بالستیک از سوی ایران» و «خودداری از تکثیر موشک های بالستیک» در پیش نویس اولیه مورد نظر گروه فنی باراک اوباما وجود داشت، اما ایالات متحده نهایتا تحت فشار فرانسه و آلمان با حذف این بندها موافقت کرد. گروه سیاست خارجی ترامپ می خواست ایران را به پذیرش این بندها وا دارد.

اکنون، برخی ناظران باور دارند که با توجه به فشار اقتصادی موجود، ایران حاضر به مصالحه نسبی خواهد بود. نشانه ای از این مساله را هم می توان در روایت مغلطه آمیز حسین امیر عبدالهیان، دستیار ویژه رئیس مجلس ایران در امور بین الملل، مشاهده کرد که گفته جو بایدن، رئیس جمهوری ایالات متحده، نباید «مسائل منطقه ای یا موشکی» را وارد برجام کند. منبع ایرانی به «اویل پرایس» گفت که مساله در حقیقت دو گانه است و دو موضوع «موشک ها به طور کلی» و «موشک های منطقه ای» را در بر می گیرد و ایران به خوبی می داند که ایالات متحده هیچ اهمیتی به موشک های بالستیک کوتاه-برد آن نمی دهد: «ایالات متحده فکر می کند که تهدید موشک های کوتاه-برد ایران عملا سعودی ها را برای محافظت به آمریکا وابسته تر می کند و می تواند به صدها میلیارد دلار قرارداد دفاعی بین ریاض و واشنگتن منجر شود. از این رو، تمایز قائل شدن بین برنامه موشکی به طور کلی، و موشک های منطقه ای، می تواند آخرین مانع در برابر تعامل مجدد ایران و ایالات متحده در توافق احیا شده را از بین ببرد، چرا که ایالات متحده پیشتر با حذف تحریم های اساسی در بخش های نفت، گاز، پتروشیمی و خودرو، و حتی برخی از تحریم های مربوط به بخش بانکی موافقت کرده است.»

منبع: اویل پرایس –ترجمه تحریریه دیپلماسی ایرانی

اشتراک‌گذاری:

لینک کوتاه: