راستی آزمایی گفته های تولید کنندگان داخلی لوازم خانگی

ساعت 24 در نیمه دوم دهه ۱۳۷۰ بود که برخی از مدیران کارخانه‌های سازنده لوازم‌خانگی ایرانی نگارنده را دعوت کردند به عنوان روزنامه‌نگار به آنها در جا انداختن تولید داخلی و منع استفاده از کالاهای مشابه خارجی کمک کنم. در جایی که نشسته بودیم و دراین‌باره گفت‌وگو می‌کردیم صدای غرش‌مانند یک یخچال ساخت داخل که با جای نشستن ما فاصله داشت به گوش می‌رسید.به مدیران ارجمند گفتم کمی ساکت باشید و پرسیدم این صدای چیست‌؟

html>

گفتند صدای یخچال است. در آن سال‌ها بسیاری از ایرانیان یخچال خانگی ایرانی داشتند که قسمت فریزر آن برفک می‌زد و برای جدا کردن خوراکی‌های داخل آن باید زحمت زیادی می‌کشیدند. در آن سال‌ها نهضت ساخت خانه‌های ۶۰ -۵۰ متری که آشپزخانه‌های کوچک داشتند در ایران راه افتاده بود. بسیاری از یخچال‌ها عرض زیادی داشتند و وارد کردن آنها به آشپزخانه‌های کوچک بعضی وقت‌ها محال بود. نگارنده همه اینها را به مدیران ارجمند کارخانه‌ها یادآور شدم. این داستان درباره تلویزیون نیز مصداق داشت و ایران از نظر تکنولوژی ساخت لوازم‌خانگی عقب افتاده بود. واردات و سپس تولید داخلی برخی از لوازم‌خانگی با تکنولوژی‌های روزآمد در دهه ۱۳۸۰ اما راه را برای رقابت باز کرد و تولیدکنندگان داخلی برای اینکه همه بازار را از دست ندهند با کارخانه‌های معتبر اروپایی قراردادهایی برای ورود تکنولوژی‌های تازه منعقد کردند و سطح کیفی تولیدات بهبود پیدا کرد و آزادی انتخاب برقرار شد. برخی از واردکنندگان لوازم‌خانگی با سرمایه‌گذاری قابل اعتنا به سوی تولید داخلی این کالاها رفته و این کار شروع شده بود تا اینکه تحریم‌های جهانشمول آمریکا اقتصاد ایران را محاصره کرد. در این وضعیت برخی از کشورها از جمله چین، عراق، هند و ژاپن منابع ارزی ایران را بلوکه کرده و از بیم جریمه آمریکایی‌ها نمی‌توانند منابع ارزی ایران را بدهند. اما ایران هرگز واردات کالا از چین را ممنوع نکرد و با عراق نیز دادوستد قطع نشده است. مقام رهبری که هماره از تولید داخلی در برابر واردات حمایت می‌کرده و می‌کنند در نامه‌ای خواستار محدودیت برای واردات لوازم‌خانگی از یک کشور خاص شده‌اند. این اتفاق خوبی است اما دولت محترم می‌تواند و باید برای این دستور مقام رهبری آیین‌نامه‌ای وضع کند و برخی الزام‌ها را در دستور کار قرار دهد. به‌طور مثال می‌تواند به بنگاه‌هایی که کار ساخت داخل این محصولات را از چند سال پیش آغاز کرده‌اند امتیاز بدهد و از آنها تضمین بگیرد در یک دوره معین باید درصد ساخت داخل را به میزانی که هم‌اکنون بنگاه‌های مدعی تولید داخل دارند برساند. همچنین برای تنظیم بازار و رفع انحصار و سلب آزادی انتخاب مصرف‌کنندگان واردات میزان معینی از این کالاها را با سهمیه‌بندی در دستور کار قرار دهد تا انحصار در بازار رخ دهد. کار دیگری که می‌شود کرد این است که یک گروه از متخصصان صنعتی و نیز گروهی از کسانی که با بازار و صنعت این لوازم‌خانگی آشنایی دارند بخواهند درباره ساخت داخل کارخانه‌های مدعی راستی‌آزمایی کنند. علاوه بر این می‌توان برای رقابتی کردن بنگاه‌های داخلی تعرفه گذاشت و برای منع واردات نیز زمان معینی را اعمال کرد. مدیر محترمی که می‌گوید ۱۵۰۰ کارخانه در ایران لوازم‌خانگی تولید می‌کنند می‌تواند و باید سهم بازار هر بنگاه را مشخص کند تا معلوم شود برخی از بنگاه‌ها به شکل انحصاری عمل نمی‌کنند.

اشتراک‌گذاری:

لینک کوتاه: