چالش‌های بحث‌برانگیز مجمع فدراسیون کوه‌نوردی

ساعت 24 - مدیریت تشکیلاتی ورزش کوه‌نوردی در ایران از ‌آغاز تاکنون دستخوش تغییرات زیادی بوده است. مدیریتی که تحت عنوان «فدراسیون» از سال ۱۳۲۶ شروع شد.

html>

نام فدراسیون مسئولیتی را برای این مجموعه به‌ وجود آورد که اجرای آن همیشه منتقدانی داشته‌ است. کوه‌نوردی پیش از آنکه به ورزش عمومی تبدیل شود بخش مهمی از فعالیت جنگی چریک‌های نظامی بود و به همین دلیل استادان آن جنگجویانی بودند که تجربه بقا و اداره تیم در هر آب و هوایی با هر شرایطی را داشتند. خطراتی که حین اجرای این ورزش دارد، می‌تواند منجر به آسیب جدی یا مرگ شود. اینها باعث شده که مدیریت آن یا در دست نظامی‌ها باشد یا جدیت پادگانی وجود داشته‌ باشد تا یک برنامه کوه‌نوردی بدون حادثه اجرا شود. در چنین برنامه‌ای پیروی باید بدون چون‌وچرا و فرمان‌پذیری مانند یک سرباز باشد. این باعث افتخار بود که سرپرستان برنامه‌های جدی کوه‌نوردی عناوینی مانند سرهنگ یا سرگرد پیش از نامشان گفته شود. پرواضح است که «علم» حاصل «تجربه» است و در دنیای امروز در صورت آموختن نیازی به تکرار تجربه‌های گذشته نیست. با این حال ادامه‌دادن راه مدیریت پادگانی بر ورزش کوه‌نوردی که متکی بر تجربه است و در آن معمولا دست‌نشانده‌های مدیران قبلی به قدرت می‌رسند باید جای خود را به تکیه بر دانش بدهد. مدیریت فدراسیونی که اکنون حاکم بر کوه‌نوردی کشور است هشت سال پیش شروع به کار کرده و در تاریخ ۲۰ آذر به پایان رسیده است. سرپرست کنونی همان رئیس سابق فدراسیون است که مشغول آماده‌سازی مقدمات انتخابات جدید است. از آنجا که ترک میز ریاست فدراسیون برایشان ساده نیست رئیس کنونی با استناد بر اصلاحیه‌ای که تیرماه امسال در وزارت ورزش تصویب شده که بعد از دو دوره چهارساله یک دوره دیگر هم می‌توانند کاندیدا شوند و در انتخابات شرکت کنند، در این دوره هم ثبت‌نام کرده. گمان می‌رود که این قانون پایدار نباشد، چراکه در سطوح دیگر مدیریت‌ کشور بنا بر آن است که هشت سال زمانی کافی‌ است که یک مدیر و تیمش هر آنچه را بتوانند به ثمر بنشانند و در اصلاحیه‌های بعدی به همان دو دوره تغییر پیدا کند. تا اینجای کار به ظاهر تخلفی صورت نگرفته ولی اینکه مجمعی پیش‌روست و ریاست مجمع همان ریاست کنونی فدراسیون است و خود رئیس بعد از هشت سال پرانتقاد کاندیدای دوره سوم است سؤال‌هایی را به‌ وجود می‌آورد؛ پنج کمیسیون شامل ۲۰ رأی باید به کاندیداهای حاضر در مجمع رأی بدهند:

کمیسیون ورزشکاران-قهرمانان
کمیسیون داوران
کمیسیون مربیان
نمایندگان باشگاه‌ها
نمایندگان مجامع بین‌المللی
که انتخاب تمام این ۲۰ رأی‌دهنده‌ توسط همان رئیس سابق انجام شده که اکنون سرپرست فدراسیون و مجمع نیز هست و هم‌اکنون هم شایعه شده برای همراه‌کردن تک‌تک این رأی‌ها مشغول رایزنی مستقیم با تک‌تک اعضای رأی‌دهنده به اشکال مختلف است. آیا نباید وزارت ورزش و جوانان برای سرپرستی فدراسیون کسی را خارج از این مجموعه برای سرپرستی موقت انتخاب کند؟ آیا کسی که رئیس حاضر مجمع است کاملا بی‌طرف بر روند انتخابات نظارت می‌کند؟ آیا می‌شود این را صادقانه انگاشت که یک مدیر بعد از هشت سال راه کامل‌نشده‌ای دارد که اصرار بر ادامه مدیریت خویش می‌کند؟