قدم به قدم درراه بدبختی به روش ونزوئلا
ساعت 24 - آیا شهروندان ونزوئلا یکشبه یا یکساله در گرداب بدبختی افتادند؟ پاسخ منفی است؟ سیاستهای بنیانبرانداز و توهمی هوگو چاوز و جانشینش ذرهذره خون اقتصاد کشورشان را ریخته و شهروندان را با بیخونی روبهرو کردند و آنها را گام به گام به سوی بدبختی و بیچارگی کشاندند.این روند ساله ادامه داشت و شهروندان به امید وعده های پوچ چاوز و جانشینش مشکلات را بردوش کشیدند. شهروندان این کشور هرگز تصور نمی کردند روز به روز بدبخت تر خواهند شد.
dir="RTL" style="text-align:right">نشانههای بدبختی شهروندان ونزوئلایی کدام بودند؟ از نشانههای بیچارگی مردم این کشور دارای نفت این بود که نخست تورم دورقمی و در سطوح بالا تثبیت شد. در سالهای اولیه دولت این کشور دستمزدها را افزایش میداد و از ذخایر باقی مانده از ارزهای بادآورده تلاش کرد دخل و خرج خانوادهها را به تعادل برساند، اما دیگر زورش نرسید . دراین شرایط بود که ارزش پول ملی ونزوئلا هرروز در برابر دلار تضعیف می شد و شهروندان از بیم اینکه پس اندازشان دیگر ارزشی نداشته باشد دلار پس انداز می کردند. دراین وضعیت بود که مردم ونزوئلا به مرو ر از مصرف کالاها و خدمات اساسی نیز کاستند. وقتی اینوضعیت بدتر شد شهروندان این کشور به صورت دسته جمعی به کشورهای همسایه و سپس به دیگر کشورها مهاجرت کردند.
در سالهای بعد با فرسوده شدن زیرساختها ، تامین برق و گاز و نیازهای دستگاههای سرمایشی و گرمایشی با مشکل روبه روشد و دولت از ساعت کار ادارههای دولتی کاست. شوربختانه دولت ایران بر اساس تصورات نادرست از شرایط گام به گام راهبردهای ونزوئلا را از ناگزیری اجرا می کنند و این کاری است که به نظر میرسد در ایران اجرا خواهد شد. تازه ترین گام برای ونزوئلایی شدن بخشنامه سازمان اداری و استخدامی کشور است که دستور داده است دستگاههای اجرایی باید ساعت کار خدمت حضوری تمامی کارکنان خود را ساعت ۱۳ قرار دهند.
