نباید کافی شاپ ها را تهدید وتعطیل کرد
او به هم میهن توضیح داد: وقتی اقتصاد به سوی «گیک» حرکت میکند و مشاغل ناپایدارند و جایی برای جمع شدن افراد و حتی محل کار وجود ندارد، دیگر بهمعنای سابق فضای اداری در اختیار بسیاری از افراد جوان نیست. در این شرایط کافه معنای کلاسیک خود را از دست داده و به محل کار، جلسه و گردهمایی عمومی تبدیل شده است.
بههمیندلیل برخورد با آنها بهواسطه کارکردی که دارند، درست نیست. این موضوع علاوه بر جنبه اجتماعی، ابعاد اقتصادی هم دارد و خسارت ایجاد میکند؛ بههمیندلیل کسی باید پاسخگوی این خسارتها باشد. » او ادامه حرفهایش را میگیرد و میگوید: «کافهها دیگر فقط محل تفریح نیستند و به نیازهای اساسیتری پاسخ میدهند. بخش قابلتوجهی از مشتریان، آنجا کار میکنند.
ازایننظر باید به این کافهها نگاه کرد که دیگر با تعاریف قدیم خود همخوانی ندارند. سیاست برخورد با این مراکز، اثری ندارد و شرایط را تغییر نداده است. آیا امروز وضعیت نسبت به سال گذشته تغییر کرده است؟ اگر نگرانی دراینخصوص وجود دارد، راهحل آن برخورد با کسبوکارهای خصوصی نیست که بخش زیادی از نیازهای امروز را پاسخ میدهند. » ایمانی جاجرمی در ادامه توضیح میدهد که برخورد با کافهها چه تبعاتی برای مشتریان این کافهها دارد:
«وقتی در یک جامعه زندگی میکنید، بهترین استراتژی این است که افراد احساس کنند، بخشی از جامعهاند، نه اینکه از آن طرد میشوند. طرد افراد سیاست نادرستی است و مبتنی بر تبعیض و انزواست و به روح جامعه شهری صدمه میزند و مردم را از هم دور میکند. ضمن اینکه کافه جای تذکر نیست. این کار فضای خاص خود را دارد و بخش عمدهای از آن به خانواده و محله بر میگردد. خانواده الان در ایران چه جایگاهی دارد؟ چقدر اولویت دارد؟ چقدر فضا دارد؟ جایی که کانون اجتماعیشدن افراد است، رها شده و به حوزههایی ورود شده که هیچ تناسبی با انتظاراتی که از آنها وجود دارد، ندارند. حتی ممکن است بهجای اینکه افراد را متنبه یا هدایت کند، کار را بدتر کند. »
او میگوید: «شاید بتوانید در فضاهای عمومی اقداماتی مانند آموزش را انجام دهید، اما فضاهای خصوصی چارچوبهای خود را دارند و هنجارهای خاصی بر آن حاکم است. اگر نمیخواهند، آنها را تعطیل کنند، ولی آیا حاضرند هزینههایش را پرداخت کنند و پاسخگوی پیامدهای آن باشند؟
نمیتوان با این موضوع به شیوه یکبام و دوهوا برخورد کرد. از نظر من این اتفاقات به فرهنگ عمومی ما صدمه میزند. » این جامعهشناس تاکید میکند که نباید این مسئله را یکبُعدی دید: «قطعاً این روند باعث نارضایتی و سرخوردگی و انزوای اجتماعی بیشتر میشود؛ چون یکی از کارکردهای پنهان کافهها ایجاد همبستگی و برای مخاطبان خود است. ضمن اینکه بخش قابلتوجهی از طبقات اقتصادی مختلف هم از این فضا استفاده میکنند و حتی در حاشیه شهرها و بافتهای سکونتگاههای غیررسمی هم این فضا را دارند، علاوه بر این آن نظام قبلی که میتوانست کار اداری و کارخانهای را تامین کند، محدود شدند و چندان نمیتوانند پاسخگوی تامین اشتغال باشند. این کافهها بهعنوان بخشی از اقتصاد خدمات شهری به نیاز شما پاسخ میدهند و برای گروهی از مردم بدون کمک گرفتن از دولت شغل تامین میکنند. با تعطیل کردن و ضرر زدن به آنها، چه کسی پاسخگو خواهد بود؟»
