احمدینژاد و ادامه خشونتورزی از نوع دوم
محمود احمدينژاد در 8 سال فعاليت خود در دولت نهم و دهم منتقدان فكري و سياسي خود را با انواع خشونتها مثل مسخره كردن مخالفان و بيآبرو كردن حتي برخي از افراد كابينه مواجه ميكرد اما به مرور دريافت كه با «بيتفاوتي» به معناي ناديده گرفتن كامل مخالفان روشهاي اداره جامعه توسط او و منتقدان نگاه سياسياش بايد بدترين نوع خشونت را به كار گيرد.
يكي از مصداقهاي بارز خشونت از نوع بيتفاوتي احمدينژاد نسبت به اقتصاددانان به كار برده شد. در سومين ماه از سال 1385 بود كه 57 اقتصاددان ايراني به احمدينژاد نامه نوشتند و ضمن تشريح وضع اقتصاد ايران به او هشدار دادند كه سياستهاي اتخاذ شده او موجب بدتر شدن متغيرهاي اقتصادي ميشود. احمدينژاد چه كرد؟ آنها را به رياست جمهوري دعوت كرد و ضمن سخنراني طولاني از آنها خواست به چند پرسش جواب دهند و اصولا دنبال جواب پرسشها نيز نرفت.
نوع بركناري منوچهر متكي وزير امور خارجه، نوع حرفهايي كه احمدينژاد درباره دانش جعفري وزير اقتصاد بر زبان آورد، بياحترامي او به رقبايش با هدف بيآبرو كردن آنها در مناظره انتخابات 88 و... دهها مصداق ديگر نشانههاي خشونتورزي از نوع احمدينژاد است.
اين رييس دولتهاي سابق در 2 سال گذشته نيز با بيتفاوتي نسبت به دهها مورد افضاي تخلفها و رانتهاي دولت در سالهاي 84 تا بهار 92 و حتي زنداني شدن معاون خود خشونتورزي را ادامه ميدهد. دادن پاسخهاي غيرصريح به خبرنگاران درباره مسايل مختلف در مراسم گوناگون از ديگر بيتفاوتيهاي او به حساب ميآيد. خشونتورزي از نوع دوم هنوز ادامه داد.
