گاز ایران در مسیر رسیدن به سبد انرژی اروپا
روسیه تحت فرمان ولادیمیر پوتین در عین دوستی سیاسی با ایران كه خود را یك رفیق شفیق نشان میدهد اما اجازه نمیدهد گاز ایران به اروپا برسد و برای این هدف استراتژیك از هر ترفندی استفاده میكند. برای روسیه بهترین حالت این است كه ایران و اروپا به هر دلیل قهر باشند و تجارت نكنند، اما این روزها موگرینی به عنوان پرچمدار سیاسی اتحادیه اروپا با كمیسیونرهای بااهمیت این اتحادیه به ایران آمده بود و گفتوگوهای پرشماری در حوزههای گوناگون انجام شد كه یكی از آنها گفتوگوی میشل كانییته با بیژن زنگنه وزیر نفت ایران است.
برخی رسانههای غربی به نقل از رییس اتحادیه انرژی اروپا نوشتهاند كه در ۳-۴ سال آینده گاز طبیعی ایران در سبد انرژی اروپا جای خواهد گرفت. كانییته میگوید ایران میخواهد سه مجتمع تولیدگاز طبیعی خود را كه پیش از تحریمها در حال ساخت بود را با سرعت تمام كند و این كار برای آینده میانمدت اروپا قابل توجه است.
کمیسر انرژی اتحادیه اروپا گفت مقامات ایران روشن کردند که هیچ منافع آنی در گسترش خط لوله گاز به اروپا ندارند زیرا زمان زیادی خواهد برد و انتقال آن نیازمند رسیدن به توافق با بعضی رقبای منطقه ای است. کانییته گفت: در این شرایط تنها گاز مایع طبیعی به عنوان بزرگترین امکان تامین گاز به بازار جهانی و بازار اتحادیه اروپا می ماند.
میگل کانییته می گوید ایران منبع تامین ایدهآلی برای آینده است زیرا با وجود افزایش تنش ها با ایران بر سر برنامه هسته ای تهران هیچ گاه جریان انتقال انرژی را قطع نکرد: ایران هرگز از نفت و گاز به عنوان سلاح سیاسی استفاده نکرده است.
به گزارش ساعت ۲۴، نقشه راه پیشبرد روابط ایران با اروپا روشن تر شده است. دو طرف با تشکیل سه گروه همکاری مشترک - در حوزه نفت و گاز، انرژی های تجدید پذیر و مصرف بهینه انرژی، و برق - برای پرداختن به جزییات موافقت کردهاند. قرار است سالانه یک دیدار در سطح وزیران برگزار شود. طرفین همچنین بر سر همکاری مشترک در پروژههای هستهای غیرنظامی از جمله مشاوره برای آزمایش کارآیی تاسیسات ایران و بعضی کارهای پژوهشی مشترک توافق کردند. تحقیق و توسعه فراگیر در حوزه هسته ای بر اساس برجام ممنوع است.
قدم بعدی برگزاری نشستی تجاری در حوزه انرژی است، که میگل کانییته امیدوار است ابتدای سال میلادی جاری برگزار شود. هدف از این نشست بررسی قراردادهای انرژی در آینده خواهد بود.
ایران پیشاپیش در نحوه قراردادهایش با شرکت های خارجی تغییراتی داده است تا سریع تر پای سرمایهگذاران را به ایران باز کند. البته این امر مساله سیاسی حساسی است و در مورد دادن امتیازهای گسترده به شرکتهای خارجی مخالفتهایی در ایران وجود دارد.
میگل کانییته می گوید در زمانی که بهای انرژی پایین است، چارهای غیر از قراردادهای نفتی انعطافپذیرتر نیست: ما باید سعی کنیم قراردادهای نفتی را در فرمی تازه شکل بدهیم. این قراردادها باید مناسب مقصود باشد.
