مصرف رازیانه و عوارض آن بر بدن
● مطالعه بر روی حیوانات:
گزارش داده شده که LD۵۰ خوراکی برای اسانس رازیانه تلخ در موشها، ۵/۴ میلیلیتر بر کیلوگرم بوده، درحالی که این میزان برای اسانس رازیانه شیرین ۸/۳ گرم بر کیلوگرم میباشد. Shramlik میزان LD۵۰ خوراکی را ۱۲/۳ گرم بر کیلوگرم ذکر کرده است. مقادیر LD۵۰ مذکور، در محدودهٔ مقادیری هستند که برای آنتول (LD۵۰ خوراکی، در موش: ۳ گرم بر کیلوگرم ـ در موش صحرایی: ۲ گرم بر کیلوگرم ـ در خوک: ۲/۲ گرم بر کیلوگرم) و فنکون (موش صحرایی: ۲/۶ گرم بر کیلوگرم) گزارش شده است. سمیت حاد ناشی از سیس ـ آنتول، در موشهای صحرایی و موشها، حدوداً ۲۰ برابر سمیت ناشی از ترانس ـ آنتول میباشد. میزان LD۵۰ پوستی اسانس رازیانه در خرگوش به ۵ میلیلیتر بر کیلوگرم نیز میرسد. مطابق تحقیقات، ۲۱ گرم اسانس رازیانه به طور خوراکی در خرگوشها کشنده است.
در مطالعات مربوط به تغذیه مشخص شده است که وارد کردن ppm ۱۰۰۰۰ از آنتول در رژیم غذایی موشهای صحرایی به مدت ۱۵ هفته، موجب تغییرات اندکی در ذخیره آب کبد حیوانات نر میگردد. در یک سری مطالعات دیگر در ارتباط با تغذیه در موشهای صحرایی، رژیمهای ppm۲۵۰۰ به مدت یک سال و ppm ۱۰۰۰۰ به مدت ۱۵ هفته، هیچ تغییری ایجاد نکردند. میزانی که هیچگونه تغییری در موشهای صحرایی ایجاد نکرد، ppm۲۵۰۰ در رژیم غذایی یا ۱۲۵ میلیگرم بر کیلوگرم بوده است. در طی تحقیقات دیگر، مقادیر ۱۰۰۰،۳۰۰۰،۱۰۰۰۰ و ppm ۳۰۰۰۰ آنتول به مدت ۹۰ روز در رژیم غذایی موشهای صحرایی وارد شد. دوز ۳۰۰۰۰ کشنده بود و دوز ppm۱۰۰۰۰ سلولهای کبدی، در دوزهای درمانی و دوزهای بیشتر و یا مساوی ppm ۳۰۰۰ مشاهده گردید، اما در دوز ppm ۱۰۰۰ هیچ اثری ایجاد نگردید.
● مطالعه بر روی انسان:
هیچ مدرکی دال بر این مطلب که رازیانه سلامتی انسان را به خطر میاندازد وجود ندارد. مسمومیت حاد یا مزمن با اسانس رازیانه، در انسان، گزارش نشده است. در سال ۱۹۷۳، شورای اروپا، میوه رازیانه را در لیست مواد، ادویهها و چاشنیهایی که معمولاً در مقادیر کوچک به غذا افزوده میگردد، وارد نموده است و استفاده از آن را مجاز دانسته است، با این شرط که ماده موثره در محصول نهایی محدود و کنترل شده باشد. میزان ADI مشخص نشده است. (دوز روزانه مورد قبول = ADI = Acceptable daily intake)
● واکنشهای آلرژیک:
اگرچه Hansel , Steinegger رازیانه را به عنوان یک ادویه حساسیتزا در نظر گرفتهاند، اما عملاً، هیچگونه واکنش حساسیتی نسبت به رازیانه گزارش نشده است. در بعضی از کتب گزارش شده است که یک نوع واکنش متقاطع با رازیانه وجود دارد که سندرم نامیده میشود اما حتی در این مورد نیز واکنش مثبت نسبت به رازیانه ندرتاً اتفاق میافتد. با توجه به استفاده گسترده رازیانه و با درنظر گرفتن این حقیقت که تاکنون گزارشی درخصوص واکنشهای آلرژیک آن به ثبت نرسیده است، رازیانه به عنوان یک ماده حساسیتزا با قدرت بسیار پائین درنظر گرفته میشود. به قسمت «عوارض تنفسی» مراجعه کنید.
● عوارض پوستی:
واکنشهای حساسیتی پوستی بسیار نادر است. رازیانه در لیست گیاهانی که ادعا میشود مسئول درماتیت نوری در انسان میباشن، وارد شده است. این مسئله مورد تردید است که میوه رازیانه بتواند تولید اثرات سمیت نسبت به نور نماید، زیرا ترکیباتی مانند فوروکومارین و دیگر ترکیبات مشابه در آن وجود ندارد. Opdyke گزارش میدهد که هیچ گونه اثر سمیت نسبت به نور درخصوص اسانس رازیانه مشاهده نشده است. تجویز پوستی دم کرده رازیانه در انسان موجب تشدید التهاب ایجاد شده به وسیله اسانس خردل، تشعشعات ماوراء بنفش و تزریق زیرپوستی توبرکولین میگردد.
● عوارض تنفسی:
یک مورد آسم در یک پسر ۹ ساله مبتلا به بیماری آلرژیک در اثر رازیانه و تخمهای رازیانه گزارش شده است. آزمایشات پوستی مثبت، ایجاد مجدد آسم به دنبال خوردن رازیانه و تسکین آسم بعد از حذف رازیانه از رژیم غذایی، تأئید کننده ارتباط بین رازیانه و آسم آلرژیک میباشد.
● تداخلات دارویی:
تزریق داخل صفاقی ۵۰ میلیگرم بر کیلوگرم اسانس رازیانه در موش موجب افزایش زمان خواب ناشی از پنتوباربیتال میگردد، و این حالت زمانی ایجاد میشود که اسانس هم زمان با پنتوباربیتال تزریق گردد.
