بخش خصوصی از برنامه ششم غفلت نکند
سلاح ورزی افزود:برخی اعتقاد دارند که این ضرورت بین رفته است زیرا سرعت تحولات بسیار بالاست و کمی کردن مسائل را سخت کرده است. این گروه استدلال میکنند که برنامههای اجرا شده پس از پیروزی انقلاب هرگز مطابق با آنچه تدوین و تصویب شده نبوده است. به اعتقاد این گروه انحراف از هدفهای کمی تعیین شده در برنامههای توسعه از ابعاد گوناگون و با بررسی شاخصهای متفاوت حتمی است. به طور مثال در حالی که در آخرین برنامه 5 ساله توسعه مصوب شده بود که رشد تولید ناخالص داخلی به طور میانگین 8 درصد در سال باشد اما این اتفاق نیفتاد. رشد 12 درصدی صنعت در برنامه 5 ساله چهارم و پنجم نیز رخ نداد و نرخ تورم فقط در سال جاری زیر 10 درصد شد و اما تدوین و اجرای برنامههای توسعه طرفداران سرسخت و محکم دارد که بر ضرورت آن پای فشاری میکنند. موافقان اجرای برنامههای توسعه 5 ساله میگویند داشتن چشم اندازی برای حرکت مشابه فانوس راه بسیار کار آمد است و میتوان منابع و امکانات را برای رسیدن به اهداف استراتژیک تجهیز کرد و دست کم از حرکتهای غیر برنامهریزی شده اجتناب کرد. با توجه به اینکه برنامه ششم توسعه در حال بررسی است، بخش خصوصی باید بتواند خواستههای خود را تا زمان بررسی نهایی در مجلس در اختیار کمیسیونها قرار دهد. بخش خصوصی ایران اگر از این شرایط مساعد که دولتی همراه با خود را در کنار دارد استفاده نکند و در مراحل تدوین برنامه مشارکت واقعی نداشته باشد در آینده نمیتواند اعتراض کند و باید آنچه قانون شده است را بپذیرد. به نظر میرسد بخش خصوصی ایران میتواند ضمن حضور جدی در تدوین برنامه ششم چند خواسته اصلی خود شامل ادامه خصوصیسازی به معنای واقعی که در آن نوعی توزیع قدرت رخ دهد را دنبال کند. دومین مسألهای که بخش خصوصی باید دنبال آن باشد این است که در برنامه ششم به طور قطعی قید شود که دولت باید ورجه کارآمدیاش افزایش یابد این با شاخص مهم تبدیل ثروت و رشد به رفاه شهروندان اندازهگیری میشود و تجربههای خوبی نیز در این باره وجود دارد. تجربه جهانی حاکی از این است که بخش خصوصی در توسعه پایدار کشورها نقش غیرقابل انکار دارد و باید همین را در کانون توجه برنامهریزان قرار داد.
