دولت روحانی درکنترل تورم موفق بوده است
سایت خبری تحلیلی ساعت 24- استاد دانشگاه شهید بهشتی و کارشناس مسایل اقتصادی، عملکرد دولت تدبیر و امید در کنترل تورم و ساماندهی امور اقتصادی را موفق ارزیابی کرد.
سعید لیلاز شامگاه چهارشنبه در نشست «مقایسه تطبیقی شرایط اقتصادی و تاریخی معاصر» در اتاق بازرگانی اصفهان گفت: دولت روحانی توانست نرخ تورم مواد غذایی را تک رقمی کند و این یک واقعیت است.
لیلاز با بیان اینکه نرخ تورم مواد غذایی در مرداد ۹۲ به ۶۰ درصد رسیده بود، افزود: دولت روحانی توانست این نرخ را کنترل و تک رقمی کند.
وی همچنین در پرسش و پاسخ با شرکت کنندگان گفت: مهمترین چالش کنونی کشور در حال حاضر پیر شدن جمعیت است در حالی که ثروت کافی برای آن مقطع نیندوخته ایم و در آینده جمعیت پیر و فقیری داریم.
وی در پاسخ به پرسشی درباره قیمت ارز نیز گفت: دولت ۹۰ درصد عرضه و مصرف کننده ارز در کشور است و خود قیمت آن را تعیین می کند.
وی با بیان اینکه هیچ برآوردی نمی توان برای قیمت ارز داشت، افزود: در سند خروج غیر تورمی دولت، به صراحت قید شده است که تولیدکننده داخلی در برابر ثبات قیمت دلار را بی دفاع نمی گذاریم.
لیلاز، از فعالان اقتصادی خواست تا این رویکرد را جدی بگیرند و از آن حمایت کنند.
وی در بخش دیگری از سخنان خود با یادآوری آثار منفی ناشی از افزایش قیمت جهانی نفت، گفت: این افزایش ممکن است اثر منفی بر تلاش هایی داشته باشد که برای رونق تولید داخلی و اقتصاد مقاومتی صورت گرفته است.
وی به پنج تجربه تاریخی در ایران به هنگام افزایش قیمت جهانی نفت اشاره کرد و افزود: در همه این موارد به جای اینکه درآمدهای حاصل از فروش نفت وارد عرصه سرمایه گذاری و توسعه پروژه های عمرانی شود، منجر به بی انضباطی مالی شده است.
وی بهترین چاره برای رفع این مشکل را کوچک کردن سهم نفت در تولید ناخالص داخلی ایران عنوان کرد و افزود: این اتفاق باید به تدریج رخ دهد.
این اقتصاددان، مجموعه نفت ایران را بنگاهی اقتصادی خواند که نقش آن در درآمد ایران معادل ۲۰ برابر بزرگترین بنگاه اقتصادی در آمریکاست.
لیلاز با بیان اینکه نفت، ۹۰ درصد درآمد ارزی کشور را کنترل می کند، تصریح کرد: اگر این بنگاه دچار تلاطم شود همه ساختارهای حول محور خود را نیز متلاطم می کند.
روند افزایش درآمدهای نفتی در چرخه اقتصاد کشور
عضو هیات علمی دانشگاه شهید بهشتی در ادامه به سیر تاریخی اقتصاد و صنعت نفت در کشور اشاره کرد و گفت: در سال ۱۳۱۲ سهم درآمدهای ایران از نفت از ۱۶ به ۲۵ درصد افزایش یافت.
لیلاز افزود: در سال ۱۹۳۳ که هیتلر در آلمان به قدرت رسید و جنگ سرد در اروپا شکل گرفت قیمت نفت باز هم افزایش یافت و درآمد ایران از نفت چهار برابر شد.
وی گفت: همین موضوع سبب شد تا نخستین جرقه های ایجاد سازمان برنامه و بودجه در اقتصاد ایران زده شود و سرانجام در سال ۱۳۲۵ بطور رسمی این سازمان تشکیل شد تا محلی برای تبدیل کردن درآمد نفتی به صنایع ثابت باشد.
وی به ملی شدن صنعت نفت ایران و قراردادهای جدید بعد از آن نیز اشاره کرد و افزود: در سال ۱۳۳۳ سهم درآمد ایران از نفت باز هم افزایش یافت و برنامه های توسعه و پروژه های عمرانی تعریف و اجرا شد.
این استاد دانشگاه به جنگ عراق و رژیم صهیونیستی در دهه ۶۰ میلادی نیز اشاره کرد و افزود: با این جنگ، نفت موجودیت سیاسی پیدا کرد و اهمیت دولت ایران در منطقه و دنیا بیشتر شد.
این تحلیلگر اقتصادی گفت: با وجودی که درآمد نفتی ایران در سال ۱۳۵۲ حدود ۹ برابر شد اما نرخ تورم در کشور رو به افزایش رفت و دو رقمی شد.
وی با بیان اینکه دولت می خواست با دادن یارانه و افزایش واردات، تورم را کنترل کند، افزود: در سال ۱۳۵۵ نشانه وحشت در سیمای حکومت مشهود بود و سال ۱۳۵۶ اقتصاد ایران به بن بست رسید.
لیلاز با یادآوری اینکه پاییز ۱۳۵۵ نقطه اوج تولید نفت ایران بود، ادامه داد: کشور به افزایش قیمت نفت در هر سال نسبت به سال گذشته عادت کرده بود و نخستین بار که این اتفاق در سال ۱۳۵۶ نیفتاد، اقتصاد به بن بست رسید و درآمد سرانه ایران برای اولین بار در این سال منفی شد.
وی افزود: در سال های ۱۳۶۲ و ۱۳۶۳ نیز رکورد درآمدهای نفتی بعد از انقلاب را شکستیم و به قدری وضع خوب شد که ریخت و پاش ارزی صورت گرفت و مقدار زیادی کالا وارد ایران شد.
این اقتصاددان، آخرین و بدترین تجربه کشور در این زمینه را در سال های ۱۳۸۲ و ۱۳۸۳ خواند و گفت: در این دو سال با افزایش درآمد نفتی ایران، ثروت زیادی وارد اقتصاد کشور شد اما تاثیری در بهبود اقتصاد کشور نداشت.
لیلاز با بیان اینکه نرخ تورم مواد غذایی در مرداد ۹۲ به ۶۰ درصد رسیده بود، افزود: دولت روحانی توانست این نرخ را کنترل و تک رقمی کند.
وی همچنین در پرسش و پاسخ با شرکت کنندگان گفت: مهمترین چالش کنونی کشور در حال حاضر پیر شدن جمعیت است در حالی که ثروت کافی برای آن مقطع نیندوخته ایم و در آینده جمعیت پیر و فقیری داریم.
وی در پاسخ به پرسشی درباره قیمت ارز نیز گفت: دولت ۹۰ درصد عرضه و مصرف کننده ارز در کشور است و خود قیمت آن را تعیین می کند.
وی با بیان اینکه هیچ برآوردی نمی توان برای قیمت ارز داشت، افزود: در سند خروج غیر تورمی دولت، به صراحت قید شده است که تولیدکننده داخلی در برابر ثبات قیمت دلار را بی دفاع نمی گذاریم.
لیلاز، از فعالان اقتصادی خواست تا این رویکرد را جدی بگیرند و از آن حمایت کنند.
وی در بخش دیگری از سخنان خود با یادآوری آثار منفی ناشی از افزایش قیمت جهانی نفت، گفت: این افزایش ممکن است اثر منفی بر تلاش هایی داشته باشد که برای رونق تولید داخلی و اقتصاد مقاومتی صورت گرفته است.
وی به پنج تجربه تاریخی در ایران به هنگام افزایش قیمت جهانی نفت اشاره کرد و افزود: در همه این موارد به جای اینکه درآمدهای حاصل از فروش نفت وارد عرصه سرمایه گذاری و توسعه پروژه های عمرانی شود، منجر به بی انضباطی مالی شده است.
وی بهترین چاره برای رفع این مشکل را کوچک کردن سهم نفت در تولید ناخالص داخلی ایران عنوان کرد و افزود: این اتفاق باید به تدریج رخ دهد.
این اقتصاددان، مجموعه نفت ایران را بنگاهی اقتصادی خواند که نقش آن در درآمد ایران معادل ۲۰ برابر بزرگترین بنگاه اقتصادی در آمریکاست.
لیلاز با بیان اینکه نفت، ۹۰ درصد درآمد ارزی کشور را کنترل می کند، تصریح کرد: اگر این بنگاه دچار تلاطم شود همه ساختارهای حول محور خود را نیز متلاطم می کند.
روند افزایش درآمدهای نفتی در چرخه اقتصاد کشور
عضو هیات علمی دانشگاه شهید بهشتی در ادامه به سیر تاریخی اقتصاد و صنعت نفت در کشور اشاره کرد و گفت: در سال ۱۳۱۲ سهم درآمدهای ایران از نفت از ۱۶ به ۲۵ درصد افزایش یافت.
لیلاز افزود: در سال ۱۹۳۳ که هیتلر در آلمان به قدرت رسید و جنگ سرد در اروپا شکل گرفت قیمت نفت باز هم افزایش یافت و درآمد ایران از نفت چهار برابر شد.
وی گفت: همین موضوع سبب شد تا نخستین جرقه های ایجاد سازمان برنامه و بودجه در اقتصاد ایران زده شود و سرانجام در سال ۱۳۲۵ بطور رسمی این سازمان تشکیل شد تا محلی برای تبدیل کردن درآمد نفتی به صنایع ثابت باشد.
وی به ملی شدن صنعت نفت ایران و قراردادهای جدید بعد از آن نیز اشاره کرد و افزود: در سال ۱۳۳۳ سهم درآمد ایران از نفت باز هم افزایش یافت و برنامه های توسعه و پروژه های عمرانی تعریف و اجرا شد.
این استاد دانشگاه به جنگ عراق و رژیم صهیونیستی در دهه ۶۰ میلادی نیز اشاره کرد و افزود: با این جنگ، نفت موجودیت سیاسی پیدا کرد و اهمیت دولت ایران در منطقه و دنیا بیشتر شد.
این تحلیلگر اقتصادی گفت: با وجودی که درآمد نفتی ایران در سال ۱۳۵۲ حدود ۹ برابر شد اما نرخ تورم در کشور رو به افزایش رفت و دو رقمی شد.
وی با بیان اینکه دولت می خواست با دادن یارانه و افزایش واردات، تورم را کنترل کند، افزود: در سال ۱۳۵۵ نشانه وحشت در سیمای حکومت مشهود بود و سال ۱۳۵۶ اقتصاد ایران به بن بست رسید.
لیلاز با یادآوری اینکه پاییز ۱۳۵۵ نقطه اوج تولید نفت ایران بود، ادامه داد: کشور به افزایش قیمت نفت در هر سال نسبت به سال گذشته عادت کرده بود و نخستین بار که این اتفاق در سال ۱۳۵۶ نیفتاد، اقتصاد به بن بست رسید و درآمد سرانه ایران برای اولین بار در این سال منفی شد.
وی افزود: در سال های ۱۳۶۲ و ۱۳۶۳ نیز رکورد درآمدهای نفتی بعد از انقلاب را شکستیم و به قدری وضع خوب شد که ریخت و پاش ارزی صورت گرفت و مقدار زیادی کالا وارد ایران شد.
این اقتصاددان، آخرین و بدترین تجربه کشور در این زمینه را در سال های ۱۳۸۲ و ۱۳۸۳ خواند و گفت: در این دو سال با افزایش درآمد نفتی ایران، ثروت زیادی وارد اقتصاد کشور شد اما تاثیری در بهبود اقتصاد کشور نداشت.
