مدیریت سیاسی و بحران شهرداری
روزنامه آفرینش نوشت:
اما این مسئله پس از پایان انتخابات و مشخص شدن لیست جدید شورای شهر و نقطه نظر آنها به تغییر مدیریت شهرداری ، این کرختی وبی سرو سامانی در نهادهای مختلف شهرداری چند برابر شده است.
این مباحث پیرامون تخریب سیاسی و یا ضربه زدن به مدیریت شهرداری در پایان دوره مسئولیت نیست، بلکه اینها مشاهدات عینی و گلایههایی است که ارباب رجوعها در بازگشت از نهادهای مختلف شهرداری دارند.
بسیاری از مراجعه کنندگان به شهرداریها و نواحیهای زیرمجموعه آنها گلایه مند از بی جواب ماندن درخواستهای خود هستند و علت این وضعیت را ناپایدار بودن مدیریت شهردار بر مسند شهرداری تهران عنوان میکنند. نمود و تجلی این بی مسئولیتیها را میتوان در ساماندهی شورایاریها مشاهده نمود.
نگارنده به سبب مسئولیتی که در شورایاری یکی از محلات تهران دارد، این ادعا را به صورت عینی تایید میکند. از قبل انتخابات تا امروز جلسات مستمر شهرداران ناحیه و مناطق و معاونین آنها با شورایاریها به عنوان مسئول نظارت برامور اجرایی و مشکلات محلات، قطع شده و هیچ پاسخ مناسبی پیرامون این وضعیت وجود ندارد.
جالب است که در برخی نواحی شهرداری تهران، شهرداران و معاونین ازحالا به دنبال شغل جدید بوده و پست و مسئولیت فعلی خود را بدون هرگونه اعلام استعفا و یا دلیل موجه ترک کردهاند. این ترک پست درحالی است که برخی نواحی حتی سرپرست هم ندارند تا بتوانند مشکلات و درخواستهای مردمی را امضا و مهر کنند!
آیا آن شعارهای پر طمطراق برای خدمت به مردم با این روشهای مدیریتی محقق خواهد شد؟! عواقب این مدیریت اتوبوسی که طی این سال شاهدش بودیم امروز هویدا شده است و برخی مدیران و کارکنان "اتوبوس شهرداری" هنوز به پایان راه نرسیده از ماشین بیرون پریدهاند و به دنبال جایگاه و نهاد دیگری برای ادامه راه هستند.
بخش آخر این نوشتار را باید به نمایندگان جدیدالورود شورای شهر اختصاص داد و به آنها گوشزد کرد که اگر مدیر یا معاونی نسبت به کار و عملکردش اطمینان داشته باشد، هیچگاه تا قبل از پایان مسئولیت ترک پست نخواهد کرد. لذا درآینده نسبت به تعیین و سپردن مناصب مختلف به افراد ظرافت و دقت شدیدی به خرج دهند تا امورات مردم صرف امور سیاسی و سواستفادههای مالی فرصت طلبان نگردد.
همچنین باید بار دیگر این نکته را به شهردار آینده گوشزد کرد که با مشاهده رفتارکنونی عوامل شهرداری باید متوجه وخامت اوضاع شده باشند که عملا کار سخت و طاقت فرسایی در پیش خواهند داشت. لذا اگر در توان مدیریتی خود میبینند که قادر به تغییر این وضعیت نابسامان هستند پای در کارزار مسئولیت بگذارند و گرنه این باتلاق پای هر مدیر ناتوانی را به پایین خواهد کشید.
