امپراطوران ایرانی دنیای کسب و کار دیجیتال
او میگوید: «در جریان گزینش، نامهای بزرگی مطرح بود. مگ ویتمن، از هیولت پکرد (اچ پی)، جفری ایملت، از جنرال الکتریک. اما ورود خسروشاهی به صحنه عملاً بهترین گزینش بود، چرا؟ چون هم در اکسپدیا و هم در اوبر، آنچه مطرح است، انتقال مردم از یک نقطه به نقطه دیگر است. اصل موضوع همین است. او کسی است که به باور من از عهده این کار بر میآید.»این تحلیلگر میگوید، آقای خسروشاهی باید وجهه مخدوش اوبر ناشی از شکایتهای قانونی دایر بر مواردی از آزاد و اذیت جنسی را پاک کند و اوبر را از زیاندهی که گرفتار آن است به سوددهی برساند.چند تن از بستگان آقای خسرو شاهی نیز، از سرمایه گذاران بزرگ در صنعت فناوری هستند.برادرش، امیر خسروشاهی، بنیانگذار شرکت هوش مصنوعی به نام نروانا است که شرکت اینتل، سال گذشته آن را به مبلغ چهارصد میلیون دلار خرید.دو فامیل دیگر دارا خسروشاهی در خلق صفحات گسترده گوگل نقش داشتند، که برنامهای کاربردی در وب است.این دو، برداران دوقلوی پرتوی، نامهای بزرگ دیگر در صنعت فن آوری در آمریکا هستند.علی پرتوی، یکی از بنیانگذاران شرکت لینک اکسچیج است که مایکروسافت بیست سال قبل آن را به مبلغ دویست و شصت میلیون دلار خریداری کرد.هادی پرتوی نیز یکی از بنیاگذاران شرکت بازشناسی گفتار موسوم به «تل می نت ورک» بود که آن را هم مایکروسافت، ده سال قبل به مبلغ هشتصد میلیون دلار خرید.موفقیت آمریکاییهای ایرانی تبار از خانواده خسروشاهی فراتر میرود.پیر امیدوار، بنیانگذار وب سایت تجاری غول آسای ای بی است.امید کردستانی در رده مشاور ارشد بنیانگذاران گوگل بود که از دو سال قبل رئیس اجرایی هیات مدیره توییتر شده است. در دنیای «دیجیتال»، که قلب تپنده آن در دره سیلیکون (سیلیکون ولی) کالیفرنیا قرار دارد، دارا خسرو شاهی تنها نیست. در میان شهریاران این امپراتوری رو به گسترش، میتوان از امید کردستانی نام برد که پیش از این یکی از مدیران ارشد «گوگل» بود و اکنون ریاست هیات مدیره توییتر را بر عهده دارد. و نیز از شروین پیشهور، یکی از بنیانگذاران شرکت «هایپر لوپ» و نیز از طراحان عمده قطاری که قرار است سرعت آن از مرز ۱۲۰۰ کیلومتر در ساعت بگذرد. و همچنین پیر امیدیار که یکی از بنیانگذاران سایت بسیار مشهور «ای بی» است. و این فهرست را، با دستکم حدود چهل نام، میتوان ادامه داد.
جوشش استارت آپهای ایرانی
بر خلاف گفتههای پر سر و صدای اخیر یکی از «آقا زاده»های جمهوری اسلامی، که موفقیتهای خود را به خوب بودن «ژن» پدر و مادرش نسبت داده، چه بسا استعدادهایی که در شورهزار میخشکند. چه بسیارند جوانانی که، بدون برخوردار بودن از آن «ژن» من در آوردی، از محرکها و تواناییهای لازم برای پیشرفت برخوردارند، ولی در فضای فرهنگی و اجتماعی و سیاسی ایران، در بر خورد با موانع و ممنوعیتها و تبعیضها، از رفتن باز میمانند. این راز پر کشیدن شمار زیادی از نخبگان ایرانی به دیارهای دیگر است.ولی به رغم همه تنگناهای موجود در فضای ایران، تلاش سر سختانه شماری از جوانان کشور برای همراه شدن با سیر تحولات جهانی به گونهای شگفتانگیز ادامه دارد. نمونه تحسین بر انگیز این تلاش را از جمله در همین عرصه «اقتصاد دیجیتال» میبینیم.رسانههای اروپایی از جوشش استارت آپهای ایرانی سخن میگویند و از معروف ترین آنها نام میبرند. استارت آپ «مامان پز» که به ابتکار تبسم لطیفی ۳۱ ساله به وجود آمده، یکی از آنها است. کار این پلت فورم آنلاین ایجاد ارتباط بین خانمهای خانه دار ایرانی است که غذاهایی را با کیفیت خوب عرضه میکنند، و مشتریانی که متقاضی چنین خدمتی هستند. پلت فورم «مامان پز» در سال ۲۰۱۴ به وجود آمده و، به نوشته روزنامه فرانسوی «لوموند»، اوایل سال جاری میلادی هفت شاغل داشته و هر روز، با تکیه بر هشتاد خانم آشپز، هزار سفارش غذا را تامین میکند.در عرصه داد و ستد آنلاین هم پیشرفت سریع است و استارت آپهای بازرگانی با همکاری پلت فورمهای جهانی و یا با الهام گیری از آنها در ایران پا میگیرند، از جمله «دیجی کالا» (وابسته به «آمازون») که ارزش آن امروز به سیصد میلیون دلار رسیدهاست و یا «اسنپ» که «اوبر» را الگوی خود قرار داده و در تهران فعالیت میکند. در مقیاس خاورمیانه و در مقایسه با کشورهای همسایه، ضریب نفوذ اینترنت و تلفن همراه در ایران نسبتا بالا است و این زمینه بسیار مساعدی را برای گسترش کسب و کار آنلاین در کشور فراهم میآورد.
