روزنامه تعادل
اصلاحات اساسی برای نجات کشاورزی
اصلاحات اساسی برای نجات کشاورزی
r />
عيسي كلانتري در گفتوگو با «تعادل» پيشنهاد داد
بهاره چراغي «بحران آب جدي است» شايد اين جمله را بارها در تلويزيون و بيلبوردهاي غمانگيزي كه حاكي از اخطار جدي كمآبي در كشور باشد، ديده باشيد. با اين حال بسياري از مسوولان با پذيرش اين موضوع كه ايران در كمربند خشك و نيمهخشك دنيا جاي گرفته است بسياري از روزها را بدون هيچ برنامهريزي براي اين انرژي چون طلا ازدست دادهاند. آمارها نشان ميدهد كه حدود ۹۰درصد از مصرف آب كشور صرف توليد محصولات كشاورزي ميشود و اين درحالي است كه مصرف ۳۰درصدي آب براي بخش كشاورزي ميتواند كافي باشد كه نشان ميدهد حدود ۷۰درصد از اين آب راهي جز هدر رفت ندارد. يكي از دلايل هدر رفت آب در زمينهاي كشاورزي استفاده از روشهاي سنتي همچون روش غرقابي است.
اين در حالي است كه در بيشتر كشورهاي پيشرفته دنيا ۷۰درصد از آب بهكار گرفته شده در زمينهاي كشاورزي با استفاده از روش ديم است، اما در ايران اين مقوله كاملا شكلي وارونه دارد و انگار روشي بهنام ديم در فرهنگ لغت آب كشور بهخوبي تعريف نشده است. جالب اين است كه ميزان مصرف آب براي صنايع فقط سه تا چهار درصد و دو درصد هم صرف آبهاي شرب ميشود. اما در تازهترين خبرها عباس كشاورز، معاون وزير جهاد كشاورزي، ۶راهكار براي كاهش مصرف آب عنوان كرده است. كشاورز بر اين باور است كه اين ۶راهكار ميتوانند مصرف آب را تا حدود بسيار زيادي كاهش دهد. معاون وزير جهاد كشاورزي در اين خصوص ابراز كرد كه وزارت جهاد كشاورزي راهكارهاي مختلفي ازجمله تغيير فصل كشت، سيستم آبياري و معرفي ارقام جديد بذر با عمر رشد كوتاه را در دستور كار دارد و ترجيح ميدهد غير از شمال كشور، كشاورزان محصولات آببر مانند برنج را نكارند.
در اين خصوص عيسي كلانتري، دبيركل خانه كشاورز به «تعادل» گفت: «كاملا با طرحي كه ازسوي معاون وزير جهاد كشاورزي مطرح شده است موافقم.»
وي در ادامه گفت: «گفته ميشود ۹۰درصد آب كشور در بخش كشاورزي مصرف ميشود و باتوجه به شرايط بحراني آب كشور بايد راهكارهايي براي كاهش مصرف و بازدهي بيشتر فراهم شود چراكه اكنون بهازاي هر مترمكعب مصرف آب ۱۵۰گرم ماده خشك و محصول بهدست ميآيد، در حالي كه اين رقم در كشوري مانند هند يا تركيه سه برابر اين ميزان است.»
كلانتري بااشاره به سوءاستفاده كشاورزان ديگر نقاط كشور از قيمت برنج برنجكاران شمالي، گفت: «از ديدگاه من طرح بسيار خوبي است كه جز شمال كشور برنجكاري صورت نگيرد و ساير نقاط ايران به كشت محصولات ديگر بپردازند زيرا كشت برنج بسيار آببر است و شهرهاي نيمهخشك نبايد بهدليل كمبود آب برنج بكارند.»
دبيركل خانه كشاورز خاطر نشان كرد: «بايد فصل كاشت برخي محصولات را تغيير دهند، بهعنوان مثال چغندر را به جاي آنكه در فصل بهار بكارند، بايد در پاييز اين محصول كاشت شود كه مصرف آب را ۴۰ تا ۵۰درصد كاهش دهد. البته اين برنامه در سال جاري در ۷ استان اجرا شده است.»
دبيركل خانه كشاورز در پايان افزود: «معرفي ارقام زودرس و مقاوم به خشكي از ديگر مواردي است كه وزارت جهاد كشاورزي با همكاري كشورهايي مانند فرانسه، استراليا، آلمان و هند دردستور كار قرار دهد تا ارقامي مانند گندم، پنبه و چغندر را كه طول رشد كمتري دارند، براي مصرف معرفي كنند.»
بحران آب در كشور هر روز بحرانيتر ميشود. ازسويي سياستمداران و ازسوي ديگر مردم با نگرانيهاي بسياري مواجه شدهاند. در اين ميان پيشبينيهايي كه انجام شده و ارايه آمار و اطلاعات واقعي از وضعيت موجود و آينده كه نشان از عمق بحران و شدت يافتن آن در آينده دارد، مسوولان را به فكر وادار ساخته كه چه بايد كرد؟ طبيعتا نحوه برخورد با اين مساله پيشروي كشور كه هم حيات انساني و هم حيواني را تحتالشعاع قرار ميدهد بايد براساس منطق علمي و كاوش و جستوجوي علمي در دلايل وقوع اين بحران و درنهايت مديريت بحران در كوتاهمدت، ميانمدت و بلندمدت با اجراي راهكارهاي علمي باشد.
عيسي كلانتري در گفتوگو با «تعادل» پيشنهاد داد
بهاره چراغي «بحران آب جدي است» شايد اين جمله را بارها در تلويزيون و بيلبوردهاي غمانگيزي كه حاكي از اخطار جدي كمآبي در كشور باشد، ديده باشيد. با اين حال بسياري از مسوولان با پذيرش اين موضوع كه ايران در كمربند خشك و نيمهخشك دنيا جاي گرفته است بسياري از روزها را بدون هيچ برنامهريزي براي اين انرژي چون طلا ازدست دادهاند. آمارها نشان ميدهد كه حدود ۹۰درصد از مصرف آب كشور صرف توليد محصولات كشاورزي ميشود و اين درحالي است كه مصرف ۳۰درصدي آب براي بخش كشاورزي ميتواند كافي باشد كه نشان ميدهد حدود ۷۰درصد از اين آب راهي جز هدر رفت ندارد. يكي از دلايل هدر رفت آب در زمينهاي كشاورزي استفاده از روشهاي سنتي همچون روش غرقابي است.
اين در حالي است كه در بيشتر كشورهاي پيشرفته دنيا ۷۰درصد از آب بهكار گرفته شده در زمينهاي كشاورزي با استفاده از روش ديم است، اما در ايران اين مقوله كاملا شكلي وارونه دارد و انگار روشي بهنام ديم در فرهنگ لغت آب كشور بهخوبي تعريف نشده است. جالب اين است كه ميزان مصرف آب براي صنايع فقط سه تا چهار درصد و دو درصد هم صرف آبهاي شرب ميشود. اما در تازهترين خبرها عباس كشاورز، معاون وزير جهاد كشاورزي، ۶راهكار براي كاهش مصرف آب عنوان كرده است. كشاورز بر اين باور است كه اين ۶راهكار ميتوانند مصرف آب را تا حدود بسيار زيادي كاهش دهد. معاون وزير جهاد كشاورزي در اين خصوص ابراز كرد كه وزارت جهاد كشاورزي راهكارهاي مختلفي ازجمله تغيير فصل كشت، سيستم آبياري و معرفي ارقام جديد بذر با عمر رشد كوتاه را در دستور كار دارد و ترجيح ميدهد غير از شمال كشور، كشاورزان محصولات آببر مانند برنج را نكارند.
در اين خصوص عيسي كلانتري، دبيركل خانه كشاورز به «تعادل» گفت: «كاملا با طرحي كه ازسوي معاون وزير جهاد كشاورزي مطرح شده است موافقم.»
وي در ادامه گفت: «گفته ميشود ۹۰درصد آب كشور در بخش كشاورزي مصرف ميشود و باتوجه به شرايط بحراني آب كشور بايد راهكارهايي براي كاهش مصرف و بازدهي بيشتر فراهم شود چراكه اكنون بهازاي هر مترمكعب مصرف آب ۱۵۰گرم ماده خشك و محصول بهدست ميآيد، در حالي كه اين رقم در كشوري مانند هند يا تركيه سه برابر اين ميزان است.»
كلانتري بااشاره به سوءاستفاده كشاورزان ديگر نقاط كشور از قيمت برنج برنجكاران شمالي، گفت: «از ديدگاه من طرح بسيار خوبي است كه جز شمال كشور برنجكاري صورت نگيرد و ساير نقاط ايران به كشت محصولات ديگر بپردازند زيرا كشت برنج بسيار آببر است و شهرهاي نيمهخشك نبايد بهدليل كمبود آب برنج بكارند.»
دبيركل خانه كشاورز خاطر نشان كرد: «بايد فصل كاشت برخي محصولات را تغيير دهند، بهعنوان مثال چغندر را به جاي آنكه در فصل بهار بكارند، بايد در پاييز اين محصول كاشت شود كه مصرف آب را ۴۰ تا ۵۰درصد كاهش دهد. البته اين برنامه در سال جاري در ۷ استان اجرا شده است.»
دبيركل خانه كشاورز در پايان افزود: «معرفي ارقام زودرس و مقاوم به خشكي از ديگر مواردي است كه وزارت جهاد كشاورزي با همكاري كشورهايي مانند فرانسه، استراليا، آلمان و هند دردستور كار قرار دهد تا ارقامي مانند گندم، پنبه و چغندر را كه طول رشد كمتري دارند، براي مصرف معرفي كنند.»
بحران آب در كشور هر روز بحرانيتر ميشود. ازسويي سياستمداران و ازسوي ديگر مردم با نگرانيهاي بسياري مواجه شدهاند. در اين ميان پيشبينيهايي كه انجام شده و ارايه آمار و اطلاعات واقعي از وضعيت موجود و آينده كه نشان از عمق بحران و شدت يافتن آن در آينده دارد، مسوولان را به فكر وادار ساخته كه چه بايد كرد؟ طبيعتا نحوه برخورد با اين مساله پيشروي كشور كه هم حيات انساني و هم حيواني را تحتالشعاع قرار ميدهد بايد براساس منطق علمي و كاوش و جستوجوي علمي در دلايل وقوع اين بحران و درنهايت مديريت بحران در كوتاهمدت، ميانمدت و بلندمدت با اجراي راهكارهاي علمي باشد.
