جامعهستیزی بیکاران دلمرده
محمدصادق جنانصفت
نرخ بيكاري رسمي اعلام شده توسط مركز آمار ايران 9.5 درصد و شمار بيكاران حدود ۲/۲ميليون در نيمه اول سال۱۳۹۳ گزارش شده است. اين نسبتها و اعداد درحالي از سوي دولت اعلام و تاييد شده كه برخي برآوردهاي غيررسمي نشان از نرخ بيكاري تا ۳۰درصد و بيكاران تا مرز ۵ميليون نفر ميدهند. در صورتي كه تركيب و كيفيت بيكاران اعلام شده توسط مركز آمار ايران را مبناي بحثهاي گوناگون قرار دهيم نيز جاي تاسف دارد و بايد از پيامدهاي آن ترسيد. اكثريت بيكاران ايراني، جوانان تحصيلكردهيي هستند كه در شرايط سخت و حتي با پرداخت شهريه توانستهاند مدرك كارشناسي و كارشناسي ارشد گرفته و در صف بيكاران قرار گيرند. بيكاري تحصيلكردگان شرايط را پيچيده كرده است و در بلندمدت به شاخصهاي كلان اقتصاد آسيب ميزند. اما اين فقط يك روي سكه است و روي ديگر سكه كه كمتر به آن پرداخته ميشود را بايد به صورت جدي در كانون توجه قرار داد. آن روي سكه بيكاري جوانان دانشآموخته، نااميدي، افسردگي و دلمردگي، آماده شدن براي اقدامهاي بزهكارانه، فساد اجتماعي و رفتارهاي خشمآلود سياسي است.
جوان درسخواندهيي كه براي خريد روزنامهيي كه در آن آگهي اشتغال را بخواند نيز بايد دست به سوي پدر، مادر، خواهر يا برادر دراز كرده و با گردني كج از آنها طلب پول توجيبي كند، غرور و بزرگي را از دست نميدهد؟ چنين فردي بايد خيلي اعتمادبهنفس داشته باشد، بسيار خوشبين باشد يا اينكه خود را به ناداني بزند تا به سوي افسردگي، جامعهستيزي و قانونشكني نرود. چنين افرادي كه شرمنده خود و خانواده ميشوند از درون تهيشده و وقتي چشمانداز روشني پيشروي خود نميبينند، تمايل به طغيان پيدا ميكنند.
رييسجمهور ايران به درستي تاكيد ميكند كه بدتر از فقر و بيكاري پديدهيي نداريم و به درستي ميگويد كه بايد دست به دست هم داده و به جاي طرح مسايل كمتر مهم در مجلس و در ساير نهادهاي تصميمگير، بيكاري و فقر را نشانه بگيريم. حسن روحاني كه زمان طولاني را در بالاترين مقام شوراي امنيت تجربه كرده است نيك ميداند اگر اقتصاد از ركود عبور نكند و فقر و بيكاري به حداقل نرسد، چه شرايط دهشتناكي بر جامعه ايراني حاكم خواهد شد.
جوان درسخواندهيي كه براي خريد روزنامهيي كه در آن آگهي اشتغال را بخواند نيز بايد دست به سوي پدر، مادر، خواهر يا برادر دراز كرده و با گردني كج از آنها طلب پول توجيبي كند، غرور و بزرگي را از دست نميدهد؟ چنين فردي بايد خيلي اعتمادبهنفس داشته باشد، بسيار خوشبين باشد يا اينكه خود را به ناداني بزند تا به سوي افسردگي، جامعهستيزي و قانونشكني نرود. چنين افرادي كه شرمنده خود و خانواده ميشوند از درون تهيشده و وقتي چشمانداز روشني پيشروي خود نميبينند، تمايل به طغيان پيدا ميكنند.
رييسجمهور ايران به درستي تاكيد ميكند كه بدتر از فقر و بيكاري پديدهيي نداريم و به درستي ميگويد كه بايد دست به دست هم داده و به جاي طرح مسايل كمتر مهم در مجلس و در ساير نهادهاي تصميمگير، بيكاري و فقر را نشانه بگيريم. حسن روحاني كه زمان طولاني را در بالاترين مقام شوراي امنيت تجربه كرده است نيك ميداند اگر اقتصاد از ركود عبور نكند و فقر و بيكاري به حداقل نرسد، چه شرايط دهشتناكي بر جامعه ايراني حاكم خواهد شد.
