پرسش از حسن روحانی، راه حل آخر
ساعت24 - این روزها در حالی زمزمههایی در مورد طرح سه سوال از رییسجمهوری به گوش میرسد که توجه به چند نکته حائز اهمیت است. نخست باید ببینیم طرح این سوالات واقعا در راستای حل مشکلات مردم است و آیا با طرح این سوالات از رییسجمهور این مشکلات مردم حل میشود.
div>عبدالکریم حسینزاده در روزنامه اعتماد نوشت: این روزها در حالی زمزمههایی در مورد طرح سه سوال از رییسجمهوری به گوش میرسد که توجه به چند نکته حائز اهمیت است. نخست باید ببینیم طرح این سوالات واقعا در راستای حل مشکلات مردم است و آیا با طرح این سوالات از رییسجمهور این مشکلات مردم حل میشود.
نکته دیگر این است که باید توجه داشته باشیم، چه میزان از این سوالات در راستای تامین منافع ملی و سرزمینی کشور مطرح میشود. از طرفی در شرایطی که مهمترین سوال در میان این سه فقره، سوالی است که با محوریت مشکلات موسسات مالی و اعتباری کلید خورده، باید توجه داشته باشیم که بالغ بر ٩٠ درصد مشکلات فعلی این موسسات مربوط به دولتهای قبل است و اساسا نطفه شکلگیری این بحران در دولت قبل بسته شده و به این اعتبار سوال اینجاست که اگر بهدنبال یافتن حقیقت و پرسشگری هستیم، چرا همان زمان که برای تاسیس این موسسات مجوز صادر میشد، از متولیان امر پرسش نکردیم؟
از طرفی همگی نسبت به معضلات کلان این موسسات مالی آگاهی داریم و همچنین از میزان آسیبی که به مردم وارد شده باخبریم اما درعین حال میدانیم که دولت و مجلس با تشکیل جلسات متعدد علنی و غیرعلنی با جدیت پیگیر حل این مشکلات هستند و سعی دارند به هر طریقی که ممکن است در راستای بازگرداندن حق و حقوق ملت گام بردارند. واقعیت این است که با پرسشگری از رییسجمهور حتی اگر این پرسشگری منتج به نتیجه شده و رییسجمهور در مجلس نیز حاضر شود، اساسا تاثیر مشخصی در رفع مشکلات مردم حاصل نخواهد شد و حضور روحانی در صحن علنی، گرهای از مشکلات مردم نمیگشاید.
حال آنکه شاید بتوانیم با همبستگی و همکاری با یکدیگر بخشی از مشکلات و معضلات پیشروی موسسات مالی و سپردهگذاران آسیبدیده این موسسات را از پیش روبرداریم. همزمان در حالی برخی نمایندگان عدم امکان طرح سوال و استیضاح معاونان رییسجمهور را علت طرح سوال از شخص رییسجمهور برای پاسخگویی درباره عملکرد معاونان ریاستجمهوری عنوان میکنند که سوال یا استیضاح تنها ابزار نظارتی مجلس نیست و نمایندگان میتوانند از طریق تحقیق و تفحص یا استفاده از ظرفیت قانونی مواد ٢٣٦ و ٤٩ آییننامه نظارت خود را بر دستگاههای اجرایی اعمال کنند.
ازطرفی دلیل ندارد آخرین راهحل را در ابتدای مسیر مورد استفاده قرار دهیم؛ حال آنکه میتوانیم گام به گام پیش رفته و با استفاده از شیوههای نظارتی دیگر و همچنین تعامل بیشتر با دولت، بهدنبال راهحل مشکلات ملت باشیم. آنچه مسلم است، هیچکس نمیتواند این واقعیت را که کشور ما بهلحاظ اوضاع اکولوژیکی و زیستمحیطی در شرایط بحرانی قرار دارد، نادیده بگیرد.
معضلات مختلف زیستمحیطی از آلودگی هوا تا بحث ریزگردها، بحران آب و بسیاری دیگر از مشکلات زیستمحیطی همگی نشان از وخامت اوضاع دارد و قطعا لازم است با همبستگی و همگرایی همه دستگاهها نسبت به رفع این مشکلات اقدام شود اما نکتهای که باید در این راستا مورد توجه قرار گیرد این است که نمایندگان مجلس در مواجهه با معضلات زیستمحیطی، پیش و بیش از آنکه خود را نماینده فلان حوزه انتخابیه بدانند، باید خود را نماینده تمامی مردم و کلیت کشور دانسته و بهدنبال راهکارهای جامعنگر برای حل این معضلات باشند.
درنهایت باید به این مهم نیز توجه داشته باشیم که پرسشگری از رییسجمهور آخرین راه برای حل مشکلات است؛ حال آنکه اکنون تنها ٥ ماه از آغاز به کار این دولت میگذرد و کشور چه در حوزههای بینالمللی و منطقهای، و چه در حوزه مسائل داخلی با معضلات فراوان روبهرو است و به نظر میرسد معطل کردن دولت و رییسجمهور با پرسشهایی که اساسا نطفه ایجاد آن در دولتهای قبل بسته شده، به صلاح کشور و ملت نبوده و اندکی از انصاف به دور است.
