10نشانه‌ زندگی با برنامه اتوماتیکی

ساعت 24-احساس می کنید رمقی در شما نمانده است؟ بی حوصله اید؟ فقط زندگی می گذرد بدون اینکه واقعا زندگی کنید؟ تصمیمات روزمره تان به طور خودکار اتخاذ می شود؟ نه به حرف افراد دیگر گوش می دهید، نه متوجه نحوه رانندگی تان هستید. نه به فکر غذا خوردن تان هستید. تغییر فصل را نمی بینید…

به نظر جامعه شناس و استاد دانشگاه « مارک ویلیامسون» درصد بزرگی از آدمها با برنامه اتوماتیکی که مغزشان تعبیه شده زندگی می کنند. اغلب انسانها تمایل به عادت و برنامه های از پیش تنظیم شده و تکراری دارند. دوست ندارند سیستم شان به هم بخورد تا ناچار شوند تصمیم و واکنش آگاهانه داشته باشند.محققین می گویند به طور تقریبی، مغز ما ۳۵ هزار تصمیم در روز اتخاذ می کند و برایش غیرممکن است که به همه آنها دقت داشته باشد. به خاطر حجم انبوه تصمیمات، ذهن و مغز ما دوست دارد تا حد ممکن به طور خودکار نسبت به مسائل جاری واکنش نشان دهد.هر جا که مغز ما فرصت داشته باشد فرماندهی بدن انسان را در حالت اتوماتیک قرار می دهد که کمترین انرژی صرف شود. تا مسائل به ساده ترین و لحظه ای ترین شکل ممکن فقط جواب داده شود. جوابی که در آن هوشمندی، بررسی همه جانبه، دیدن مسیر درازمدت یک تصمیم، محاسبه نمی شود.در وهله اول این حالت به نظر آرامبخش است. بی دردسر و سریع و با کمترین اذیت اتفاق می افتد. ولی عادت به این حالت رفتاری دیر یا زود در تصمیمات مهم زندگی و حتی در رفتار روزانه، تقاص خود را پس می دهد. به یکباره متوجه ضربات عاطفی و حتی مالی و جانی سنگینی می شویم که تاثیر وحشتناکی بر همه زندگی می گذارد. خلاصه اینکه زندگی بر اساس تصمیمات اتوماتیک خیلی شبیه راه رفتن در حین خواب است که می تواند ریسک بالایی داشته باشد.
اینها نشانه هایی است از زندگی بر اساس برنامه خودکار:
۱- حوصله فردا را ندارید – از خواب بیدار می شوید بدون هیچ هیجان و امید و هدف…
۲- اعمال روزانه تان قابل پیشبینی است – اصلا نمی دانید امروزتان چطور قرار است سپری شود. برنامه خاصی برای فردا یا ماه دیگر یا 5 سال دیگر ندارید.
۳- در باره کارهایی که می کنید فکر نمی کنید – کارها را بدون محاسبه شروع می کنید. تصمیمی است که انگار یک نفر دیگر برای تان می گیرد و شما فقط انجام می دهید.
۴- این تلفن شما از شما جدانشدنی است. مدام باآن مشغولید. مدام
۵- غرق فکر کردن هستید- ولی فکرهایی که ربطی به زندگی جاری تان ندارد. به نظر می رسد در این دنیا نیستید.

۶- یادآوری برای تان سخت است – نصف روز می گذرد و یادتان نمی اید صبحانه خورده اید یا کاری که می بایست انجام دهید صورت گرفته است! به نظرتان همه کارهای که باید انجام دهید کوچک و بی اهمیت هستند.
۷- تغییر در مرام تان نیست. – همیشه با همان افراد بی خاصیت دوست می مانید. شغلی که هیچ حسی نسبت به ان ندارید را اگر بشود تا اخر عمر نگه می دارید. تا می توانید در محل همیشگی زندگی می کنید.
۸- هیج عهد و پیمانی با خودتان برای یافتن معنا در زندگی ندارید – اصلا تمرکزی بر ماجراهای اصلی زندگی تان ندارید. احساس خوشایندی هم از این حالت ندارید.
۹ – فقط بلدید بله بگوئید. ناراحتید که چرا کاری که نباید بکنید انجام می دهید ولی بله می گوئید و ادامه می دهید. جواب همیشه اماده شما برای اینده بله است. هر پیشنهادی، هر عادتی و هر تصمیمی که احتیاج به تصمیم گیری دارد با جواب بله شما مواجه می شود.
۱۰ – می دانید که زندگی بهتری هم وجود دارد – مطمئن هستید که زندگی لذتبخش و خشنود هم می توانید داشته باشید. ولی فکر می کنید که گیر افتاده اید.
خبر ساده و خوب این است که انسان می تواند از حالت اتوماتیک بیرون بیاید. از کمترین و بی اهمیت ترین تصمیم ها باید شروع کنید. اول از همه تصور و تجسم دوباره ای را برای خودتان ایجاد کنید. ببینید واقعا چه می خواهید و ان را با امکانات و شرایط و سن و موقعیت خود بسنجید. قرار نیست زندگی ارام و کنترل شده و اتوماتیک باشد. این از یادتان نرود. سعی کنید ذهن و عمل تان را به هم نزدیک کنید.