رنج نامه تولیدکنندگان و فروشندگان به هیئت مدیره اتحادیه پوشاک

ساعت 24-تولیدکنندگان و فروشندگان پوشاک هنوز از کابوس کاهش تعرفه ترجیحی واردات پوشاک از ترکیه خارج نشده بودند که بیلبوردهای طاق و جفت برگزاری نمایشگاه پوشاک و لباس ترک با شعار"کشف فرصت های تجاری در صنعت پوشاک ترکیه" پشت تولیدکنندگان و فروشندگان پوشاک داخلی را به سختی لرزاند. برگزاری چنین نمایشگاه گسترده ای کم سابقه و شاید بی سابقه باشد .

رکود مرگ بار حاکم بر بازار پوشاک تولیدکنندگان و فروشندگان را به تنهایی به زانو درآورده است.هر سال هزینه سربار تولید افزایش می یابد و با افزایش هزینه سربار و کاهش قدرت خرید میزان فروش فروشگاههای پوشاک و به تبع آن تولیدکنندگانی که هر سال با افزایش مالیات و افزایش حداقل دستمزد با بالا رفتن سهم پرداختی به سازمان تامین اجتماعی مواجه می شوند بیشتر در باتلاق بدهی و کسر درآمد فرو می روند.
هزینه بالای تولید در داخل ناشی از عوامل یاد شده (مالیات،بیمه و بالا بودن نرخ سود سرمایه وام های بانکی در ایران) هزینه تمام شده کالا را به بالاترین نرخ تمام شده کالا در منطقه رسانده است . مشکلات و قوانین دست و پا گیر پیش روی بخش تولید پوشاک، رقابت تولیدکننده ایرانی را با کشورهای دیگر بسیار نابرابـر و نا عادلانه گردانده.
در سال های قبل از اجرای هدفمندی یارانه ها وضع به گونه دیگری بود و مزیت های اقتصادی به تولیدکننده اجازه می داد که با کالای وادراتی که از امکانات اقتصادی بازار آزاد بین المللی برخوردار بودند رقابت نماید.
حتما مطلع هستید که نرخ سود بین المللی و به تبع آن کشورهای عضو تجارت جهانی بسیار ناچیز و برای ما غیر قابل رقابت است . در کشورهایی که ما هدف صادراتی شان قرار گرفته ایم از معافیت های مالیاتی صادراتی تا نرخ های ترجیحی بیمه عمومی و جوایز صادراتی گرفته تا وام های بسیار ارزان از تولیدکننده صادراتی خویش حمایت های همه جانبه ای صورت می گیرد . ضمن آنکه ورود مواد اولیه و تکنولوژی به روز شده فوق تصور با روند هزینه تمام شده کالا را هر روز پایین تر می آورد تا بتوانند با این سیاست نرخ اشتغال صنعت پوشاک را در کشورشان به همراه افزایش صادرات و ارز آوری بالا ببرند.
در شرایط کنونی صنعت پوشاک در ایران به رغم بالا بودن نرخ اشتغال آن که طبق آمار تقریبا ۴۰۰ هزار نفر تخمین زده می شود ، یک صنعت کوچک و ضربه پذیر است و به دلیل شرایط حاکم بر اقتصاد و سیاست کشور قادر به حضور در بازار های بین المللی نیست و سرمایه گذاری داخلی و خارجی هم در آن صورت نمیگیرد . این صنعت که زانو زده و در حال مرگ است قادر به ایجاد اشتغال بالایی و همچنین توان ارز آوری بسیاری را دارا می باشد. اما عدم توجه سیاست گزاران اقتصادی و چشم نهادن بر این امکان بالقوه سبب شده است تا نه تنها شاهد رشدی در این بخش نباشیم بلکه با افسوس تمام هر روز دریغ از دیروز. دوستان با توجه به سود بالای بانکی که مانند شمشیر دو دم بالای سر این صنعت است. سرمایه خود را در بانک سپرده گذاری می کند و بانک عامل با پرداخت ۲۲درصد سود سالانه نظر او را تامین می کند و همکار محتاج به وام بانکی به بانک عامل بین ۲۸ تا ۳۰ درصد سود سالانه پرداخت می نماید. بهتراست از مصیبت های وارده از سوی دارایی و سازمان تامین اجتماعی سخنی به میان نیاوریم که مثنوی هفتاد من است.
اجرای هدفمندی یارانه ها ضمن بالا بردن نرخ سوخت ،انرژی ، دستمزد و تورم همه جانبه ،کاهش قدرت خرید را برای صنف ما به ارمغان آورده تا فروش کالا از نظر عددی از نصف هم کمتر شود . افزایش نرخ دلار ضمن اینکه ورود کالای ساخته شده را افزایش داد که به نفع تولیدکننده داخلی بود ، مواد اولیه را بسیار بسیار گران کرد و بدین ترتیب هزینه تمام شده کالا را افزایش داد که اسباب گرانی پوشاک داخلی را فراهم نمود.
وضعیت بازار تا پایان سال گذشته (۹۲)کجدار و مریز و زیر میزان متوسط بود . اما رکود وحشتناک و مرگ بار بازار از آغاز سال ۹۳ شروع شد و در شش ماهه دوم با کاهش نرخ نفت و عدم تزریق پول به اقتصاد، این صنعت در معرض مرگ قرار گرفته است. هر روز شاهد تعطیلی کارگاه یکی از همکاران زحمتکش مان هستیم و تعدادی از کارگران صنعت ما هر روز به صف بیکاران جامعه افزوده می شوند.
صنعتی که توان بالفعل اشتغال ۴۰۰ هزار نفر را دارد و بالقوه می تواند بیش از یک میلیون هموطن را به صف فعالان عرصه تولید بیافزاید در حال نابودی است.
تولیدکننده داخلی از رقابت نمی هراسد اما انتظار دارد همان تسهیلاتی که کشور همسایه ترکیه برای تولیدکنندگان پوشاک خود فراهم می کند دولت جمهوری اسلامی نیز براي فعالان اين حوزه در كشور فراهم کرده سپس تولیدکنندگان داخلی را در شرایط رقابت با همکاران ترکشان قرار دهد . در غیر این صورت برند ها و تولیدکنندگان پوشاک ایران دیگر توان رقابت با پوشاک ترکیه را حتی در سرزمین مادری خویش نخواهند داشت.
اقتصاد مقاومتی که در راس شعارهای نظام جمهوری اسلامی ایران قرار دارد متضمن حمایت از تولید ملی و حفظ سرمایه های اصلی این مرز و بوم که نیروی کار است می باشد.شعار نمایشگاه صنایع پوشاک ترکیه که با حمایت بخشی از سیاست گذاران كشورمان برگزار می شود اینگونه است: "کشف فرصت های تجاری در صنعت پوشاک ترکیه"
آخر کدام انسان عادلی در درون مرزهای خویش نمایشگاه ترتیب می دهد آنهم برای کشف فرصت های تجاری در صنعت کشور دیگر؟ برای رونق آن صنعت و اشتغال روز افزون کارگران آن کشور و در قبال آن بیکاری کارگران هموطن خویش ،با چه استدلالی ،با چه توجیهی. آيا این رعایت اصول اقتصاد مقاومتی است؟ صنعت پوشاک ترکیه دچار مشكل شده است چرا كه شده بزرگترین شریک تجاری خویش يعني روسیه را به دلیل تحریم های بین المللی و کاهش ارزش روبل در مقابل لیر و پایین آمدن قدرت خرید طرف تجاری روس از دست داده است . اكنون اقتصاد پوشاک نیمه جان ایران هدف صنعت مشكل دار ترکیه است تا برای تامین بخشی از ظرفیت خالی مانده این صنعت در ترکیه که با سیاست های دولت آقای اردغان به دنبال بازارهای جدید و قوی می گردد. مشكلاتش تا حدودي مرتفع شود قرارداد کاهش تعرفه های ترجیحی میان ایران و ترکیه از اول ژانویه ۲۰۱۵ اجرایی شده تا در آینده سطح مناسبات دو کشور را به ۳۵ میلیارد دلار برساند . بر اساس این قرارداد تعرفه واردات پوشاک از این کشور ۴۰ تا ۵۰ درصد کاهش یافته است .
ما تولیدکنندگان و فروشندگان ضمن تقاضای توجه به خواسته های بحق مان درمورد همکاری سیاست گزاران اقتصادی برای افزایش توان تولید و سرمایه گذاری در این صنعت و تسهیل راه افزایش اشتغال و صادرات در این بخش فرونهاده از اقتصاد کشور ، از تصمیم گیرندگان متواضعانه می خواهیم ضمن رعایت اصول اقتصاد مقاومتی که حمایت از تولید داخلی را سر لوحه اقتصاد کشور قرار داده موارد ذيل را اجرايي نمايند:
۱- لغو تعرفه ترجیحی پوشاک مندرج در معاهده نامه ایران و ترکیه
۲- محدود کردن نمایشگاه صنایع پوشاک ترکیه
۳- جلوگیری از ادامه برگزاری سالانه این نمایشگاه

اشتراک‌گذاری:

لینک کوتاه: