طوری برنامه ریزی شده که انگار تحریم تمام شدنی نیست

ساعت 24 - داستان تشدید تحریم ایران از سوی امریکا هرروزی که سپری می شود پیچیده تر و مبهم تر می شود و چشم انداز فعالیتهای اقتصادی رابه سوی غبار پیش می راند. درچنین وضعیتی است که فعالان بخش خصوصی بهت زده به اینده چشم دوخته اند و از بلاتکلیفی انتقاد می کنند.

dir="RTL">عباس آرگون، عضو هیات نمایندگان اتاق تهران یکی از فعالان اقتصادی است که درنشست مشترک دو کمیسیون تخصصی اتاق تهران با بیان اینکه 40 سال است مدام این عبارت تکرار ‌می‌شود که در شرایط حساس کنونی هستیم، ادامه داد: طوری برنامه‌ریزی ‌می‌شود که گویی قرار نیست تحریم‌ها برداشته شود. در حالی که لازم است، سیاست‌ها با نگرش فراخ‌تری تدوین شود که محدود به یک دوره مشخص نباشد. در عین حال ایجاد ممنوعیت باعث رشد و رقابت‌پذیری نمی‌شود. در حوزه خودرو ممنوعیت ایجاد شد و نتیجه آن است که باید محصولات داخلی را با قیمت بالا و کیفیت پایین خریداری کنیم. پرسش اساسی این است که حقوق مصرف‌کنندگان چه ‌می‌شود؟ آرگون این پرسش را مطرح کرد که نهضت ساخت داخل مشخصا در چه حوزه‌هایی قرار است جریان داشته باشد؟ بدیهی است که کشور ما در همه حوزه‌های صنعتی صاحب مزیت نیست و پیگیری این سیاست در همه حوزه‌ها به منزله اتلاف منابع است.به گزارش روابط عمومی اتاق تهران دراین نشست که اعضای دو کمیسیون «صنعت و معدن» و «بهبود محیط کسب و کار و رفع موانع تولید» ابعاد سیاست «نهضت ساخت داخل و ممنوعیت ورود کالاهای دارای مشابه داخلی» که از سوی وزارت صنعت، معدن و تجارت در دست پیگیری استب ررسی شد.

محمدرضا زهره‌ وندی، رییس کمیسیون صنعت و معدن اتاق تهران با اشاره به اتخاذ سیاست تعمیق ساخت داخل توسط وزارت صنعت، معدن و تجارت گفت: این سیاست در حالی از سوی دولت اتخاذ شده است که در کنار آن حدود 1600 قلم کالا دچار ممنوعیت واردات شده است. با توجه به اینکه اسناد بالادستی، اعمال ممنوعیت در برابر واردات و صادرات را ممنوع اعلام کرده، این پرسش مطرح است که این ممنوعیت‌ها با چه توجیه یا پشتوانه قانونی صورت گرفته و آیا بهتر نبود که واردات از طریق ابزار تعرفه تحت کنترل در ‌می‌آمد؟زهره‌وندی همچنین با اشاره به اینکه نظام حکمرانی اقتصادی کشور به دنبال الحاق به سازمان جهانی تجارت است، این مساله را مطرح کرد که چگونه با وضع و اجرای این همه محدودیت‌ در تجارت خارجی، کشور می‌توان به این سازمان بین‌المللی بپیوندد.

واردات ضرورت پیشرفت صنایع است

در ادامه این نشست، هرویک یاریجانیان، عضو کمیسیون صنعت و معدن اتاق تهران، با بیان اینکه توجه به تولید داخلی سیاستی صحیح تلقی ‌می‌شود اما پیگیری آن، مستلزم برنامه‌ریزی زیربنایی و منسجم است، ادامه داد: اجرای این سیاست به صورت جزیره‌ای و نامرتبط با صنایع، هیچ نفعی برای اقتصاد کشور نخواهد داشت. ابتدا باید مشخص کنیم که منظور از تولید داخلی چیست و آیا اگر قطعات را وارد و محصول نهایی را در کشور مونتاژ کنیم، تولید داخلی انجام داده‌ایم یا خیر. به عنوان مثال، صنعت پلاستیک خود محصول تلاقی صنایع دیگری نظیر صنایع فولاد، الکتریک و الکترونیک است و صرفا زمانی ‌می‌توان از تولید داخلی سخن به میان آورد که توانسته باشیم صنایع مرتبط با صنعت پلاستیک را نیز بومی کنیم و همه ‌می‌دانیم که هنوز چنین اتفاقی در کشور رخ نداده است.یاریجانیان با اشاره به دو پارادایم شناخته شده جایگزینی واردات و توسعه صادرات در جهان گفت: اگر سری به خیابان‌های دوسلدورف و مونیخ در آلمان بزنید، در ‌می‌یابید که ترکیه در اکثر خیابان اصلی این شهرهای مهم آلمان، دارای نمایندگی مصنوعات پلاستیکی است. این کشور، طی دو دهه گذشته با خریداری محصولات پلیمری از ایران و ماشین‌آلات از اروپا و تولید مصنوعات پلاستیکی اکنون بر تمام بازارها سیطره دارد. البته اکنون کیفیت محصولات پلاستیکی ایران به محصولات ترکیه نزدیک شده و آن هم به دلیل ماشین‌آلات پیشرفته‌ای است که وارد شده و مورد استفاده قرار گرفته است. ما مخالف توسعه تولید داخل نیستیم اما واردات را برای پیشرفت صنایع کشور ضروری ‌می‌دانیم.

اشتراک‌گذاری:

لینک کوتاه: