وضعیت اکنون مانند لوحی نانوشته است
همهگیری برای کمپانی تئاتری شما چگونه بوده است؟
سهیم علی: تا امروز نمایشنامههای «ریچارد دوم» ویلیام شکسپیر و «کشتی شکسته» آن واشبرن را کار کردم و در حال حاضر هم اقتباسی دو زبانه از «رومئو و ژولیت» شکسپیر را کار میکنیم که نمایشی رادیویی است. برنامه کاملی از تئاتر دیجتالی و چند تا کار پخش زنده(استریم) هم مثل نمایش «نوشگاه جو» را داشتیم.
شانتا تاک: وضعیت اکنون مانند لوحی نانوشته است. البته از زمان استفاده کردیم تا به هسته اصلی ماموریت خودمان فکر کنیم. باید بیندیشیم مخاطبانی که برای آنها کار میکنیم چه کسانیاند و دنبال چه چیزی هستند.
سهیم علی: بسیاری از موسسات در حال مطرح کردن پرسشهایی درباره نژادپرستی سیستماتیک هستند. در طرف دیگر این اتفاق هم ما در حال فهمیدن این هستیم که چگونه باید شهروندان، انسانها و هنرمندانی بهتر باشیم.
امیدوارید تئاترتان چه زمانی دوباره باز شود؟
شانتا تاک: کارهای به روز و دلگرمکنندهای در تصمیمهای ایالتی انجام شده است. ایالت نیویورک اعلام کرد که نمایشهای بیرونی و درونی میتوانند از ابتدای آوریل با ظرفیت محدود و رعایت کردن دیگر اقدامهای ایمنی آغاز به کار کنند.
سهیم علی: ما به عنوان سازمانی غیرانتفاعی میتوانیم زودتر از برادوی به چرخه کاری خودمان بازگردیم. البته سودآوری کمپانی ما فقط وابسته به فروش بلیت اجراها نیست.
آیا مسوولان در دوران همهگیری کرونا از تئاتر حمایت کردند؟
شانتا تاک: خوشبختانه عضو گروه موسسههای فرهنگی نیویورک هستیم و بودجهای هم از طرف مسوولان اینجا دریافت میکنیم. ارزش فرهنگ برای مسوولان منتخب ما کاملا روشن است و توجه بسیار زیادی هم به اهالی فرهنگ و هنر شده اما با این حال به شدت وابسته به اهداکنندگان کمکهای مالی خودمان هستیم.
سهیم علی: ما به منظور حمایت از ساختار کمپانی و کارمندان و تامین بودجه برنامههای دیجیتالی، پول جمع کردیم البته برنامههای دیجیتالی ما به صورت رایگان در اختیار مردم قرار گرفت.
و در مورد کمپانیهای دیگر و آنهایی که مستقل کار میکنند؟
شانتا تاک: دولت پیشرفتهایی در کارش داشته است. ما هم روشی را برای رسیدگی به ضربه سال گذشته اتخاذ کردیم. یعنی برنامهای ابتکاری را با کمک مردم برای هنرمندان مستقل راهاندازی کردیم که از این طریق توانستیم صدها هزار دلار برای هنرمندانی جمع کنیم که درآمد ثابتی نداشتند و مشمول دریافت کمکهای فدرال نبودند. شکافهای بسیاری در سیستم ما وجود دارد.
آیا مسوولان میتوانستند بهتر عمل کنند؟
سهیم علی: در سال گذشته، سیاست مسوولان نیویورک اینگونه بود که به طور جدی نگران سلامت مردم نبودند بنابراین به جای اینکه کنشی پویا داشته باشیم، وقت و انرژی زیادی را از دست دادیم. البته خوششانس هم هستیم که در نیویورک زندگی میکنیم چون مسوولانش بازگشایی هنرها را جدی میگیرند ولی هنرمندان سایر بخشهای کشور زیاد خوششانس نبودند.
آیا تغییر در کاخ سفید به شما کمک میکند؟
شانتا تاک: مطمئنا به روحیه ما کمک میکند.
سهیم علی: امیدواریم این دولت بیشتر از دولت قبلی روی فرهنگ تاکید داشته باشد.
از برنامههای جدید دنیای تئاتر چه خبر؟
شانتا تاک: ما در حال همکاری با جشنواره «شکسپیر اورگن» و کمپانی غیرانتفاعی «وولی ماموت» در واشنگتن دیسی هستیم تا به صاحبمنصبان منتخبمان کمک کنیم، درک کنند که کار در اجرای زنده یعنی چه.
سهیم علی: ما وزیر فرهنگ یا مقامی حکومتی نداریم که مسوول حمایت از هنرها باشد پس برنامه جدید تئاتریمان تلاشی در راستای دستیابی به یکی از این کمبودها خواهد بود.
آیا عموم مردم از بازگشت و تحرک کارهای هنری حمایت میکنند؟
شانتا تاک: فکر میکنم مردم از دست دادن اجرای زنده را به شیوههای گوناگون احساس میکنند. هنرها میتوانند نقشی محوری در بهبود دردها، غصهها و سوگهای مردم داشته باشند همچنین مرکزی باشند برای پیدا کردن امیدی تازه. این اتفاقها از طریق سیاستهای بهداشتی حاکم رخ نخواهد داد بلکه با جمع شدن ایمن مردم در کنار همدیگر ممکن خواهد شد.
فکر میکنید چه نمایشنامهای بیشترین حرف را درباره دورانی میزند که در آن زندگی میکنیم؟
سهیم علی: نمایشنامه «Kill Move Paradise» نوشته جیمز آیمز در مورد 4 مرد سیاهپوست است که در معرض خشونت پلیس قرار میگیرند و کشف میکنند که در برزخ هستند. اصلا یک چیز برزخی در ذات این نمایشنامه وجود دارد چونکه رابطهای با گفتوگوهای نژادی امروز مردم امریکا برقرار میکند. این نمایشنامه کاملا و البته شوربختانه به وضعیت فعلیمان ربط دارد.
شانتا تاک: اپرای حیرتانگیز «حکایت برزگر» اثر توشی ریاگون که اقتباسی از کتاب اکتاویا باتلر است. در واقع این کار میخواهد بگوید که بخشی از یک اجتماع بودن و پرورش دادن اجتماعی جدید و سازگار شدن با تغییرها چگونه است.
در دوران قرنطینه چه کردید؟
شانتا تاک: به جز خوردن و نوشیدن، رمانهای اکتاویا باتلر و آدریان ماری براون را خواندم. در حال مطالعه کتابی زیبا هم با عنوان «Braiding Sweetgrass» هستم که درباره حکمت بومیان است. علاوه بر این سریال «بریجرتون» را هم تماشا کردم.
سهیم علی: یک دستگاه دیجی خریدم و با خودم فکر کردم که باید خودم بزنمش و برای ۲۰ تا از دوستانم زوم پارتی گرفتم.
شانتا تاک: دولت پیشرفتهایی در کارش داشته است. ما هم روشی را برای رسیدگی به ضربه سال گذشته اتخاذ کردیم. یعنی برنامهای ابتکاری را با کمک مردم برای هنرمندان مستقل راهاندازی کردیم که از این طریق توانستیم صدها هزار دلار برای هنرمندانی جمع کنیم که درآمد ثابتی نداشتند و مشمول دریافت کمکهای فدرال نبودند. شکافهای بسیاری در سیستم ما وجود دارد.
سهیم علی: بسیاری از موسسات در حال مطرح کردن پرسشهایی درباره نژادپرستی سیستماتیک هستند. در طرف دیگر این اتفاق هم ما در حال فهمیدن این هستیم که چگونه باید شهروندان، انسانها و هنرمندانی بهتر باشیم.
