طرح فضای مجازی و جفا به نیروهای مسلح
به این نکته نیز توجه داشته باشیم که طراحان این ایده عاجز از درک ابتدایی از ماهیت و روند پیشرفت فناوری و هوشمندسازی در جهان هستند. درست است که پیشرفت فناوری در این ساحت، جهانی از اطلاعات را در اختیار پدیدآوردندگان و کنترلکنندگان این شبکهها قرار میدهد. و چنانچه از سکوی یک شهروند به آن نگاه کنیم یک جهنم اطلاعاتی را برای آحاد آدمیان فراهم میآورد. ولی واقعیت این است که ماهیت این فناوری خلق مسیلهای سیل اطلاعات است و کسی نمیتواند جلوی حرکت سیل اطلاعات را در آنها بگیرد. پدیدآوردندگان میتوانند بفهمند که سیل اطلاعات به کدام سو و چگونه در جریان است، ولی حتی نمیتوانند روبهروی سیل بایستند. وقتی ا این شبکهها و بهعبارت دیگر پلتفورمها شکل گرفتند، ماهیت آنها مستقل از آفرینندگان و پدیدآورندگان آنها میشود. اشتباه طراحان این طرح این است که میخواهند در برابر حرکت و سیل جابجایی اطلاعات بایستند. و این ناشدنی است. بیگمان این سیل آنان را در هم خواهد پیچید.
با تمام شرح فوق، نکتهی کانونی توجه نگارنده، هیچیک از مسالههای پیشگفته نبود. چون اقلیتی که به قدرت رسیده از این دست طرحهای شتابزده و خام زیاد ارائه داده و بیش از این ارائه خواهد داد. هرچند هر یک از آنها هزینههای فراوانی برای این ملت بهبار خواهد آورد لیکن، چون بینتیجه هستند، نهایتا شکست خواهند خورد. مشکل این طرح درگیرساختن بیمورد نیروهای مسلح که از شان اجتماعی والایی برخوردار هستند در طرحی که آشکارا بر خلاف مصالح ملی است و شکست آن پیشاپیش روشن است، میباشد. مشکل اصلی این طرح وارد ساختن نیروهای مسلح به فرایندهایی است که خارج از چارچوب دفاع ملی هستند و تنها بر اساس اغراض سیاسی طراحی شدهاند میباشد. این قلم از سرفروتنی و ملتخواهی به افراد سرخوشی که سرمست از پیروزی بیرقیب هستند عرض میکنم که قدری به این کشور و این ملت رحم کنید و خدا را خدا را که نیروهای مسلح را وارد بازیهای خود نکنید. نیروهای مسلح دارای شان و منزلتی بسیار فراتر از آن هستند که شما بخواهید آنان را هزینهی هدفهای خوار بکنید.
