افول صادرات پتروشیمی و روزگار سخت دلار
چرا ایران در وضعیتهای نامناسب قرار میگیرد و هر روز کار برای اقتصاد سختتر و روزنهها تنگتر میشود و از آن مهمتر این است که چرا کسی به فکر نیست کاری کند؟واقعیت تلخ این است که در ذهن برخی از مدیران تصورهایی از جهان رسوب کرده که باورشان شده است وقتی یک اتفاق یک بار افتاد تا ابد ادامه دارد. این در حالی است که ذهن باز میداند دنیا هر روز در همه عرصهها از جمله عرصه اقتصاد و تجارت جهانی با دگرگونی روبهرو است و در این دگرگونیها برخی بالا میروند و برخی به زیر میافتند. این تصور نادرست راه را برای فعالیت بیشتر و مطابق با دگرگونیها در جهان بسته و ایران را روزبهروز در موقعیت پایینتری از نظر تجارت کالایی قرار میدهد. یک دلیل دیگر سقوط احتمالی صادرات پتروشیمی این است که تصور میکنیم تحریمها تنها بر نفت و صادرات این محصول متمرکز شده و یادمان میرود که برخی پیامدهای تحریم تدریجی است و همه فعالیتهای ایران را دربر میگیرد. همانطور که صنعت خودرو به دلیل تحریم با دشواریهای پرشمار دست به گریبان است، روزی میرسد که صادرات پتروشیمی هم به حداقلها برسد. دستکم گرفتن قدرت تحریم خطرات بزرگی دارد که باید به آن توجه کرد. شاید روزی برسد که دیگر نتوان گاز ارزان و برق ارزان به پتروشیمیها داد و محصولات ساده پتروشیمی بازار نداشته باشد! در آن صورت چه باید کرد؟ به نظر می رسد باید درهفته های آتی بازار پتروشیمی را خوب نگاه کرد تا از مسیر آن بتوان بازار ارز را نیز دید.
