ارتباط آب خوردن با بودجه فدراسیون کشتی
حمله مرادی به فدراسیون کشتی در حالی بود که این فدراسیون با حواشی زیادی روبهرو بود و خیلیها این اظهارات مرادی را فرار رو به جلو خواندند. دو مدالآور المپیکی ایران یعنی سهراب مرادی و کیانوش رستمی المپیک را از دست داده بودند و پریسا جهانفکریان تنها ورزشکار زن ایرانی در این رشته که میتوانست برای نخستینبار در تاریخ به المپیک برود با اهمال فدراسیون از رفتن به توکیو باز ماند.
تیم وزنهبرداری ایران با تنها مدال نقره علی داوودی به کار خودش پایان داد. همین مدال نقره به اعتقاد بسیاری سند نجات مرادی را امضا کرد. مرادی تصور میکرد با این مدال نقره دهان منتقدان را دوخته و تا مدتها به راحتی کارش را پیش خواهد برد. این برای مرادی فرصت خیلی خوبی بود مخصوصا اینکه از فدراسیون خبر رسیده بود ایشان حساسیت ویژهای روی بحث فضای مجازی و اظهاراتی که در موردش انجام میشود، دارد.
طولی نکشید که آتش زیر خاکستر دوباره شعلهور شد. اینبار با تصمیمی که دقیقا توسط شخص علی مرادی گرفته شد. در حالی که مدال نقره علی داوودی برای فدراسیون وزنهبرداری بسیار بااهمیت بود رییس فدراسیون به علی داودی اعلام کرد مبلغ ۶۰ میلیون تومان به عنوان پاداش از سوی فدراسیون درنظر گرفته شده که با کسر مالیات قرار است ۵۴ میلیون به او پرداخت شود! در این میان اتفاقاتی نظیر استفاده از برخی مربیان و افراد خاص در فدراسیون وزنهبرداری رخ داد که برخی از اصحاب این رشته را رنجاند و این رویه ادامه پیدا کرد تا مسابقات جهانی از راه رسید. تیم وزنهبرداری ایران عازم مسابقات جهانی ازبکستان شد و درنهایت با ۵ مدال به کار خودش پایان داد. تیم ایران توانست از لحاظ امتیازی عنوان نایب قهرمانی در رتبهبندی مدالی جایگاه پنجم را به دست آورد.
همه چیز خوب بود. یک وزنهبردار تاپ به نام رسول معتمدی معرفی شد که در وزن ۱۰۲ کیلوگرم همه چشمها را خیره کرد و دو نشان طلا به دست آورد. همچنین علیرضا یوسفی وزنهبردار دسته ۱۰۹+ کیلوگرم کشورمان را داشتیم که با مهار وزنه ۲۳۸ کیلوگرم در حرکت دو ضرب، رکورد جوانان جهان در این وزن را به نام خود تغییر داد. تا اینکه معتمدی بابت قهرمانیاش با رسانهها مصاحبه کرد و در کمال شگفتی اظهار داشت تیم حتی آب هم نداشته! معتمدی گفت: «در اردوی آخر واقعا شرایط سختی داشتیم حتی آب برای خوردن هم وجود نداشت.» معتمدی با انتقاد از وزارت ورزش افزود: «مردم فقط همان لحظه رقابت و گرفتن مدال را میبینند و خوب است که بدانند قبل از آنچه شرایط سختی را داشتیم.» از این بدتر وزنهبرداری است که اعلام کرد با مصدومیت به مسابقات فرستاده شده تا با کسب حداقل امتیاز به تیم در ردهبندی امتیازی کمک کند. علیرضا سلیمانی درباره مصدومیتی که در مسابقات وزنهبرداری قهرمانی جهان ازبکستان داشت و درنهایت با عصا به خانه رفت، بیان کرد: «قبل از اینکه به اردو بیایم آسیبدیدگی داشتم به گونهای که مینیسک زانویم پارگی داشت و رباط ACL هم دچار کشیدگی شده بود. دکتر کیهانی هم گفت مینیسک من مشکل دارد. به سرمربی هم گفتم اصراری ندارم که حتما به مسابقات جهانی بروم چون زانوی من اذیت میکند و احتمال زیاد باید عمل جراحی کنم. به من گفتند که امتیازم را برای نتیجه تیمی احتیاج دارند و اگر میتوانم به مسابقه بروم و یک وزنه حتی شده سبک هم بزنم و بعد به دنبال درمان باشم.»
این وزنهبردار در ادامه گفت: «در دوضرب وقتی برای مهار وزنه ۲۰۶ کیلوگرم رفتم صدایی را از زانویم حس کردم وزنه از دست رفت. در حرکت سوم هم خواستم دوباره وزنه ۲۰۶ کیلوگرم را بزنم اما هنگام پرتاب کردن، مینیسک زانویم اذیت کرد و قفل شد. زیر وزنه هم ایستادم اما داوران اعلام نمیکردند وزنه را پایین بیاورم و دیگر وزنه را انداختم و متوجه شدم مینیسک من کاملا پاره شد و از همان جا بلافاصله به هتل برگشتم.» این وزنهبردار با تایید اظهارات معتمدی در مورد امکانات اردو گفت: «شاید کسی باورش نشود که ما حتی برای تهیه صبحانه هم مشکل داشتیم. در مسابقات شرایط بقیه کشورها را میدیدیم نمیدانستیم حسرت بخوریم یا نه.»
این وضعیت بسیار عجیب در حالی رقم خورده که فدراسیون وزنهبرداری پشت مقام نایبقهرمانی امتیازی و دو نشان طلای معتمدی پناه گرفته و احتمالا از ورزشکارانش هم خواسته اگر انتقادی مطرح میکنند نسبت به وزارت ورزش و جوانان باشد نه فدراسیون وزنهبرداری. با این حال علی مرادی باید پاسخ بدهد که تهیه نکردن آب و صبحانه برای اعضای تیم ملی وزنهبرداری چه ارتباطی به وزارت ورزش و بودجه فدراسیون کشتی دارد؟