ایران نباید به مفت سواری روسیه تن دهد

ساعت 24 - برجام تنها دو بازیگر دولتی یعنی جمهوری اسلامی ایران و ایالات متحده آمریکا و یک بازیگر سازمانی یعنی شورای امنیت سازمان ملل دارد. لذا تمام بازیگرانی که به مذاکرات وین اضافه شده‌اند از روسیه و چین گرفته تا آلمان، فرانسه، انگلستان، اتحادیه اروپا و اخیراً کره جنوبی و عربستان سعودی نتیجه ندانم کاری و اشتباهات جمهوری اسلامی تهران است. چون متاسفانه اکنون فضا برای تعامل مستقیم آمریکا و جمهوری اسلامی ایران وجود ندارد، بستر و محملی برای سوء استفاده، دخالت و ورود دیگر بازیگران باربط و بی‌ربط به برجام را شکل داده است.باید با بی اعتمادی به روسیه به مفت سواری این کشور پایان دهیم.

html>

همان گونه که به باور غلط بسیاری از کارشناسان و رسانه‌ها در داخل که روسیه را متحد ایران می‌دانند و برخلاف آن من اعتقاد راسخ دارم که مسکو هیچگاه دوست واقعی تهران نیست، باید در قبال دیگر بازیگران هم همین نگاه را داشت. همین روسیه، هم با هیئت مذاکره کننده کره‌ای و هم با هیئت مذاکره کننده عربستان سعودی مذاکرات مفصلی داشته است. آقای اولیانوف اکنون به واسطه مذاکرات وین چهره یک کشور دیپلماتیک و منعطف را از روسیه در سطح جهانی به نمایش گذاشته است؛ روسیه ای که اکنون نقش مخرب آن در مناقشات منطقه‌ای مانند اوکراین، قزاقستان و ... قابل مشاهده است.

دلیل آن این است که دیگر در دنیای امروز روابط راهبردی جای خود را به فرصت طلبی تاکتیکی برای افزایش منافع داده است. به همین دلیل نماینده کره جنوبی و عربستان سعودی هم حاضر شدند مذاکراتی را هم با نماینده روسیه داشته باشند و به دلیل مشابه، آمریکا هم حاضر به شکستن برجام نشد چون در این صورت مناقشات منطقه‌ای با بازیگری مخرب عربستان، بحرین، امارات و به خصوص اسرائیل به نقطه بدون بازگشتی می‌رسید که بر ضد منافع واشنگتن است. به نظر من اتفاقا اکنون جمهوری اسلامی ایران باید دقیق‌تر، منعطف تر و هوشمندانه تر عمل کند و بداند در سایه همین مذاکرات وین همه بازیگران به دنبال منافع خود هستند. لذا ایران نباید به برخی تعارفات دیپلماتیک تحت عنوان روابط راهبردی با چین و روسیه دلخوش کند، چون مطمئن باشید به همان اندازه که کشورهای اروپایی مانند فرانسه در کشیده شدن پای عربستان به وین نقش داشته اند، روسیه هم بی تاثیر نبوده است. این نکات باید اکنون مدنظر تیم مذاکره کننده هسته‌ای ایران قرار بگیرد و آنها را هوشیارتر و صد البته واقع بین تر کند تا به درک درستی از نقش نفوذ و بازیگری نظیر روسیه و چین در مذاکرات وین برسند. لذا در این شرایط جمهوری اسلامی به جای اعتماد به کشوری مانند روسیه در مذاکرات و اجازه جولان به فردی مانند اولیانوف باید مذاکرات مستقیم با طرف اصلی برجام یعنی ایالات متحده را در دستور کار قرار دهد تا اجازه سوء استفاده و موج سواری از همه کشورها به خصوص روسیه گرفته شود و در عین حال بازیگر دیگری به مذاکرات اضافه نشود. البته به نظر می رسد این شرایط شکل گرفته است، هرچند که هنوز مذاکرات مستقیمی بین تیم مذاکره کننده ایران و آمریکا انجام نشده، اما جملات و مواضعی که از طرف دو هیئت مطرح می‌شود نشان می‌دهد که کار به نگارش متن توافق رسیده است و روز به روز مفاهیم اختلافی جای خود را به مواضع اشتراک می دهند، به همین دلیل است که اعضای ۱+۴ سراسیمه با ورود کشوری مانند عربستان به دنبال توازن بخشی هستند. بنابراین اگر برجام احیا شود تحولات جدی‌تری در منطقه شکل خواهد گرفت که مهمترین آن این است دیگر فرصتی برای سوء استفاده بازیگرانی مانند عربستان و روسیه شکل نخواهد گرفت.

مفت سواری روسیه

درادبیات سیاسی آمریکا واژه ای تحت عنوان «مفت سواران» نظام بین الملل وجود دارد که برای برخی از کشورهای اروپایی و متحدین منطقه‌ای آمریکا مورد استفاده قرار می‌گیرد. در دوره دونالد ترامپ سعی شد این مفت سواران عملاً هزینه همراهی و همسویی با آمریکا را پرداخت کنند. یعنی دیگر دونالد ترامپ اجازه نداد که این کشورها به واسطه همسویی با آمریکا مفت سواری کنند و منافع خود را بدون پرداخت هزینه ای محقق کنند. در همین رابطه دولت ترامپ هزینه حضور نظامیان آمریکا در ژاپن و کره جنوبی را برای حفظ امنیت توکیو و سئول در برابر کره شمالی و چین افزایش داد. هزینه امنیتی کشورهای اروپایی به واسطه نقش آفرینی ناتو را پررنگ تر کرد و همچنین هزینه های جدی برای کشورهای حاشیه خلیج فارس در برابر ایران تعریف کرد تا دیگر این کشورها، مفت سوار نظام بین الملل نباشند. من اکنون مصداق بارز این مفت سوار و مفت سواری را روسیه، آن هم در جریان مذاکرات می‌دانم.

ببینید مسئله مفت سوای روسیه از مذاکرات وین به دلیل ضعف عملکرد ایران قدری عمیق تر و متاسفانه دردناک تر است. واقعیت امر آن است که تمام دستاوردهای هسته‌ای کشور که تقویت کننده توان چانه زنی تهران در مذاکرات به شمار می‌رود، نتیجه خون شهدای هسته ای و ممارست و تلاش دانشمندان هسته ای است و در کنار آن تمام دستاوردهای مقاومت در برابر سیاست فشار حداکثری آمریکا نتیجه تحمل کل ملت ایران است، نه شعار مسئولین؛ در ادامه هر دو دستاورد می توانست قدرت چانه زنی ایران را تقویت کند، اما همه اینها اکنون به ابزاری برای تحقق منافع روسیه بدل شده است. یعنی مسکو، تهران را کارت برنده و ابزار فشار در برابر اروپا و آمریکا قرار داده است. به همین دلیل کرملین هیچگاه سعی نمی‌کند مذاکرات وین به نتیجه مطلوبی برسد، بلکه در تلاش است تنش فعلی و عدم مذاکرات مستقیم بین ایران و آمریکا به قوت خود باقی بماند. در چنین شرایطی اولیانوف با توئیت هایی که مرتباً می زند، خودش و روسیه را چهره محوری مذاکرات و بازیگر اصلی میانجی در مهمترین آوردگاه دیپلماتیک جهانی یعنی وین قرار داده است. در این شرایط جمهوری اسلامی به جای اعتماد به کشوری مانند روسیه در مذاکرات و اجازه جولان به فردی مانند اولیانوف باید مذاکرات مستقیم با طرف اصلی برجام یعنی ایالات متحده را در دستور کار قرار دهد تا اجازه سوء استفاده و موج سواری از همه کشورها به خصوص روسیه گرفته شود و در عین حال بازیگر دیگری به مذاکرات اضافه نشود.

شدت مفت سواری روسیه از مذاکرات وین و ایران تا جایی است که شما بارها و بارها در رسانه های داخلی، منطقه‌ای و بین‌المللی به کررات شنیده‌اید که این روس ها و شخص اولیانوف بودند که توانستند تیم مذاکره کننده دولت سید ابراهیم رئیسی را از مواضع خود، ذیل دو بسته پیشنهادیشان عقب برانند و خواسته های تهران را تعدیل کنند. همین یک گزاره نشان می دهد که شدت مفت سواری و فرصت طلبی روسیه از مذاکرات وین و ایرانی ها تا کجاست.تیم ایران هر کاری می کنند، جز مذاکره و هر چیزی بلدند، جز فن چانه زنی دیپلماتیک؛ متاسفانه همین شرایط سبب شده است که اولیانوف خود را نماینده و میانجیگر ایران در تنش تهران - واشنگتن معرفی کند تا جایی که روسیه مدعی است ایران را از مواضع حداکثری خود در جریان مذاکرات وین منصرف کرده است. این به هیچ وجه در شان ایرانی ها نیست.

حسمت الل فلاحت پیشه - دیپلماسی ایرانی

اشتراک‌گذاری:

لینک کوتاه: