پای لنگ روسیه ایران را از ته دره بالا نمی کشد

ساعت 24 - اقتصاد کشور روسیه تحت رهبری ولایمیر پوتین و مافیاهای سرسپرده اش حتی پیش از تحریم های 2014 غرب به دلیل الحاق کریمه به روسیه دراندازه های بزرگ نبود وحالا با توجه به گسترده ترین تحریم های جهانی کوچک وکوچکتر می شود. در این وضعیت حتی کشورهایی مثل ونزوئلا وچین نیز برای ادامه همکاری با روسیه از نظر اقتصادی با تردید روبه روشده اند . واقعیت این است که اقتصاد روسیه تنها به فروش نفت وگاز و تسلیحات کشتار جمعی شهرت دارد و نیز مواد غذایی که به هرحال برایش در یک سال زراعی می توان جایگزین پیداکرد. در این شرایط که پای روسیه لنگ شده وخودش با زحمت چند قدم میرود ونیاز به عصا و عصا کش دارد سفیر ایران درروسیه که از سفرای دوره روحانی است و هنوز تغییر نکرده می گویدایران می خواهد با کشوری که از نظر مالی تحت رژیم تحریم ها است سوییفت مشترک برپا کند.

html>

در شرایطی که به واسطه تجاوز پوتین به اوکراین شاهد اعمال حدود ۶ هزار تحریم جهانی علیه روسیه در کمتر از یک ماه هستیم و روز به روز هم بر دامنه و تعداد تحریم‌ها علیه کرملین افزوده می شود و همچنین در وضعیتی که به واسطه تداوم سیاست فشار حداکثری ایالات متحده آمریکا شاهد بیشترین اعمال تحریم‌های کاخ سفید علیه جمهوری اسلامی ایران نیز هستیم، پنجشنبه هفته گذشته کاظم جلالی، سفیر ایران در روسیه عنوان می کند که تهران درصدد است به سامانه تراکنش مالی روسیه به نام «میر» (MIR) بپیوندد.

این در حالی است که به گفته مقامات اروپایی به خصوص شخص جوزف بورل، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا هر کشوری که بخواهد بعد از تجاوز روسیه به اوکراین هرگونه همکاری با مسکو داشته باشد تحت تحریم‌های اتحادیه اروپا قرار خواهد گرفت. حال در چنین برهه حساسی و با در نظر گرفتن این نکات به واقع سوال اینجاست که چرا فردی مانند کاظم جلالی به واسطه سال ها حضور در مجلس شورای اسلامی آشنایی کافی به فضای سیاست دارد و از طرف دیگر در سایه ریاستش بر مرکز تحقیقات مجلس شورای اسلامی به شرایط داخلی، منطقه ای و جهان واقف است باید دست به چنین موضع‌گیری‌های ناپخته ای بزند؟!موضع گیری و سخنانی بیهوده ای که بی شک بار مخرب سیاسی، دیپلماتیک و حتی اقتصادی و معیشتی برای مردم کشور به دنبال دارد.جلال میرزایی برای سایت دیپلماسی ایرانی نوشته است چرا که به واسطه سیاست فشار حداکثری و اعمال تحریم‌های ایالات متحده آمریکا اقتصاد و معیشت کشور به اندازه کافی آسیب دیده است، حال اگر به دلیل همین موضع گیری های سفیر ایران در روسیه موجی از تحریم‌های جدید، آن هم از جانب اتحادیه اروپا به واسطه همکاری اقتصادی و تجاری تهران با مسکو علیه کشور و ملت اعمال به دنبال داشته باشد بی شک همین باقی مانده توان معیشتی مردم هم تحت الشعاع این تحریم های اروپایی قرار خواهد گرفت. از طرف دیگر در شرایطی که به واسطه تجاوز به اوکراین، جامعه جهانی به شدت فضای ضدروس و آنتی پوتین را تبلیغ می کند، حتی اگر بپذیریم جمهوری اسلامی ایران تصمیم و بنای خود را بر تداوم همکاری‌های اقتصادی و تجاری با کرملین گرفته که صددرصد تصمیمی غلط و بر خلاف منافع ملی است، سوال مهمتر این است که چرا باید این مسئله رسانه‌ای و علنی شود؟

جا دارد ایران، کشوری مانند ترکیه به عنوان یک الگوی مناسب در حوزه سیاست خارجی ملاک عمل و فتار خود قرار دهد؛ کشوری که علیرغم ساقط کردن جنگنده روسیه در خلال جنگ سوریه و کشته شدن سفیر روسیه در ترکیه از آن میزان انعطاف و واقع‌بینی دیپلماتیک برخوردار بود که توانست روابط سیاسی، اقتصادی، دیپلماتیک و تجاری خود را با روسیه به نحوی حفظ کند که آنکارا یکی از مهمترین بازیگران در تعیین سیاست های منطقه ای کرملین باشد. این نقش و نفوذ مهم آنکارا به وضوح خود را در برخی قراردادهای تجاری و حتی نظامی دو طرف مانند فروش سامانه موشکی اس – ۴۰۰، اس – ۵۰۰ و جنگنده های روسی به ترکیه نشان می‌دهد.از طرف دیگر ترکیه با وجود حمایت همه جانبه از کیف و شخص زلنسکی در جنگ اوکراین به نحوی عمل کرد که توانست نقش میانجیگری خود را پررنگ تر از هر بازیگر منطقه ای و فرامنطقه ای پی بگیرد. یعنی عملکرد آنکارا در جنگ اوکراین به قدری جای تحسین دارد که باید گفت ترکیه توانست نقطه عطفی تاریخی در سیاست خارجی اش در خلال جنگ اوکراین از خود نشان دهد، چراکه آنکارا به عنوان عضو مهم ناتو و حامی کیف، علاوه بر میزبانی وزرای امور خارجه روسیه و اوکراین، تلاش جدی دارد که نشست احتمالی پوتین و زلنسکی را به عنوان روسای جمهور روسیه و اوکراین را هم در ترکیه برگزار کند که در این صورت قطعاً نقش، نفوذ و وزن دیپلماتیک ترکیه، هم در منطقه و هم در سطح جهان به شدت افزایش پیدا خواهد کرد.

اشتراک‌گذاری:

لینک کوتاه: