ساعت 24 – مقامهای رسمی حکومت درایران از جمله روسای جمهورمستقر در هردوره ونیز روسای دورهای گونگون قانونگذاری و افراد واحزاب آمریکا ستیز درایران بارها وبارها در سخنرانی ها و موشته های حماسی خو دادعا کرده اند و می کنند که تحریم های امریکا برای اقتصاد ایران نعمت بوده وهست. البته آنها هرجا کم می اورند می گویند به دلیل تحریم های اقتصاد ایران رشد ناپایدار، کم کیفیت و پایین داشته است.
dir="RTL" style="text-align:right">در دهه 1390 اما تحریم های آمریکا وغرب علیه ایران ماهیتی جداگانه با تحریم های قبل از این دهه داشت و نهادهای مجری تحریم ایران به ویژه از سال 1397 وتا قبل از روی کارآمدن بایدن در آمریکا و رییسی در ایران وضعیت تاسف باری برای اقتصادایران ساختند. تحریم بانک مرکزی ونیز تحریم صادرات نفت از سال 1397 وتا پایان دوره ریاست جمهوری دونالد ترامپ اقتصاد ایران را به بدترین وضعیت کشاند. مزمن شدن تورم های بالای 40 رصد درهمه این سالها شهروندان ایرانی را به مرزهای فقر رسانده است و سرمایه گذاری درایران بیش از یک دهه است روند کاهنده را تجربه می کند. اقتصاددانان ایرانی ساکن ایران ونیز مقیم دیگر کشورها به دلایل گوناگون پیش از این حاضر نبودند درباه پیامدهای تحریم اقتصادی برکسب وکار ایرانیان ونیز برمتغیرهای کلان اقتصادی چیزی بگویند اما درماههای تازه سپری شده این تابو شکسته شده و اقتصاددانان ایرانی بررسی های خود را درهمین باره منتشر کرده اند. هاشم پسران، اقتصاددان برجسته ایرانی نیز در تازهترین مقاله خود به بررسی آثار تحریمها بر اقتصاد ایران پرداخته است. او با تشریح آسیبهای مستقیم و غیرمستقیم تحریمها بر اقتصاد باوردارد انحرافات در اقتصاد ایران تنها ناشی از تحریم نیست و به سیاستگذاری نادرست نیز بازمیگردد.ساعت 24 بخش کوچکی از این نوشته را درادامه منتشر می کند. نوشته دکتر پسران درروزنامه دنیای اقتصاد شده است .
بر اساس این مقاله، تخمین زده میشود در صورت عدموضع تحریمها، رشد اقتصاد ایران بهطور متوسط میتوانست حدود چهار تا پنج درصد در سال باشد که در مقایسه با سهدرصد محققشده فعلی به شکل محسوسی بالاتر است. تحریمها همچنین موجب شده سیاستها و سوءمدیریتهای اقتصادی تشدید شود. عمده واکنشهای سیاستی دولت ایران به تحریمها برای حفظ سطح رفاه به یارانههای هنگفت سوخت و مواد غذایی، نرخهای ارز چندگانه و سیاستهای بودجهای و اعتباری ضعیف محدود میشود؛ سیاستهایی که به نوبه خود موجب سوءمدیریت اقتصادی و رانتخواری و فساد در مقیاسی بزرگ شده است.
یکی از نکات برجستهای که پسران در این مقاله مورد بررسی قرار میدهد، مساله اثر تحریم بر جدایی اقتصاد ایران از اقتصاد جهانی است. بدون شک یکی از اصلیترین آثار تحریم جدا ساختن ایران از اقتصاد بینالملل است. این مساله در همبستگی رشد اقتصاد ایران با اقتصاد جهان منعکس شده است. از سوی دیگر پسران گرچه وزن تحریمها در افت اقتصاد ایران را جدی میداند اما مساله را صرفا در تحریمها جستوجو نمیکند. به گفته این اقتصاددان شکی نیست که تحریمها به اقتصاد ایران آسیب رسانده است، اما نباید آسیبهای سالها سوءمدیریت اقتصادی را دستکم گرفت. رشد تولید پایین ایران نسبت به پتانسیلش، تورم بالا و نوسانات رشد تولید را نمیتوان تنها در تحریمها جستوجو کرد؛ بلکه ریشههای داخلی دارند که از دورههای طولانی سوءمدیریت اقتصادی، قیمتهای نسبی تحریفشده، رانتخواری، سیستم بانکی و نهادهای مالی توسعهنیافته نشات میگیرد. تحریمها برخی از این روندها را تشدید کرده و اجرای اصلاحات بسیار ضروری را به تاخیر انداخته است.
نظرات کاربران
نظر شما
ساعت 24 از انتشار نظرات حاوی توهین، افترا، لینک، تبلیغات و نوشتهشده با حروف لاتین معذور است.
