موقعیت لانگ و شورت در پوزیشن معاملاتی چیست؟
پوزیشن لانگ
موقعیت لانگ یا همان موقعیت خرید (Buy)، زمانی است که معاملهگر یک دارایی را با این هدف میخرد که قیمت آن در طول زمان افزایش یابد. هدف این است که شما دارایی را تا زمانی که بتوان آن را با قیمت بالاتری فروخت، نگه دارید (یا به اصطلاح hold کنید) و این مدت زمان به معاملهگر اجازه میدهد تا سودی را کسب کند. این روش اغلب، طولانی رفتن نامیده میشود.
بهعنوان مثال فرض کنید یک معاملهگر معتقد است که قیمت سهام در آینده افزایش مییابد. این معاملهگر میتواند سهام را برای نگهداری تا زمانی که قیمت این سهام افزایش یابد، خریداری کند. اگر پیشبینی معاملهگر درست باشد، از تفاوت قیمت خرید و قیمت فروش سود خواهد برد.
پوزیشنهای لانگ رایجترین نوع پوزیشن معاملاتی در بازارهای مالی هستند. این پوزیشن اغلب بهعنوان یک گزینهٔ سرمایهگذاری مطمئنتر در نظر گرفته میشود، زیرا زیان این معامله به سرمایهگذاری اولیه محدود میشود. اگر قیمت دارایی به جای افزایش، کاهش یابد، معاملهگر ممکن است ضرر کند، اما زیان آنها به میزانی که سرمایهگذاری کردهاند محدود میشود.
پوزیشن شورت
برخلاف یک موقعیت خرید (لانگ)، یک پوزیشن شورت (یا موقعیت فروش) زمانی است که معاملهگر یک دارایی را که مالک آن نیست، به امید کاهش قیمت آن میفروشد. به این کار کوتاه رفتن هم میگویند. برای درک اینکه چگونه این کار را میکند، اجازه دهید یک مثال ساده را در نظر بگیریم. فرض کنید تصور یک معاملهگر این است که قیمت یک سهم خاص در حال کاهش است. او میتواند به جای خرید سهام، سهامی را که هنوز مالک آن نیست بفروشد. این کار با قرضگرفتن سهام از سرمایهگذار یا کارگزار دیگر و فروش آن به قیمت فعلی بازار انجام میشود. معاملهگر امیدوار است که سهام را با قیمت کمتری به مالک اصلی بازگرداند و تفاوت قیمت را بهعنوان سود حفظ کند.
ظاهراً ممکن است تصور این موضوع کمی سخت به نظر برسد، اما انواع پوزیشن معاملاتی فروش دارایی یکی از ابزارهای ارزشمند برای معاملهگران است. معاملهگران با فروش یک دارایی که احتمالاً مالک آن نیستند، میتوانند از سقوط بازار سود ببرند. این بدان معنی است که آنها میتوانند حتی زمانی که بازار کلی در حال نزول است، درآمد کسب کنند.
خطرات پوزیشن شورت
پوزیشن معاملاتی فروش یا همان پوزیشن شورت، با ریسکهای قابل توجهی همراه است. برخلاف پوزیشنهای خرید یا همان پوزیشنهای لانگ که در آنها زیانها به سرمایهگذاری اولیه محدود میشود، زیان در موقعیتهای فروش از نظر تئوری میتواند بینهایت باشد. اگر قیمت دارایی به جای کاهش، افزایش یابد، معاملهگر باید سهام را با قیمت بالاتری بازخرید کند که این منجر به ضرر میشود. اگر قیمت به افزایش خود ادامه دهد، زیان هم همچنان افزایش خواهد یافت، به همین دلیل پوزیشنهای شورت بهطور کلی ریسک بیشتری نسبتبه پوزیشنهای لانگ دارند. معاملهگران باید در پیشبینیهای خود مطمئن بوده و یک استراتژی برای مدیریت زیانهای احتمالی داشته باشند.
موقعیتهای کوتاه در معاملات گزینهها
در معاملات اختیار معامله، موقعیتهای شورت متفاوت از معاملات سنتی دارایی عمل میکنند. اختیار قراردادی است که به خریدار این حق (نه تعهد) را برای خرید یا فروش یک دارایی به قیمت معین قبل از تاریخ معین میدهد. از طرف دیگر فروشنده اختیار معامله موظف به فروش یا خرید دارایی در صورت انتخاب خریدار برای اعمال اختیار، را دارد.
هنگامی که یک معاملهگر در معاملات اختیار معامله، موقعیت کوتاهی اتخاذ میکند، به جای دارایی، قرارداد اختیار فروش را میفروشد. اگر خریدار از اختیار خرید استفاده کند، آنها موظف به فروش یا خرید دارایی پایه هستند؛ به این معنی که معاملهگر شرط میبندد که قیمت دارایی پایه بهطور قابل توجهی تغییر نکند، بنابراین این گزینه بیارزش منقضی میشود و آنها حق بیمه پرداختی توسط خریدار را حفظ میکنند.
موقعیتهای بلند در معاملات اختیارات
در معاملات اختیار معامله، موقعیت لانگ زمانی است که معاملهگر با این انتظار که قیمت دارایی پایه به نفع او حرکت کند، قرارداد اختیار خرید میکند. در اینجا دو نوع گزینه وجود دارد: تماس و قرار. اختیار خرید به خریدار این حق را میدهد که دارایی پایه را با قیمتی مشخص قبل از تاریخ معینی خریداری کند، در حالی که اختیار فروش به خریدار این حق را میدهد که دارایی پایه را با قیمتی خاص قبل از تاریخ معینی بفروشد.
هنگامی که یک معاملهگر در معاملات اختیار معامله موقعیت خرید میکند، با این انتظار که قیمت دارایی پایه به نفع او حرکت کند، یک قرارداد اختیار خرید میخرد. اگر او یک اختیار خرید بخرد، شرط میبندد که قیمت دارایی افزایش مییابد. اگر آنها یک اختیار فروش بخرند، شرط میبندند که قیمت دارایی کاهش مییابد.
معاملات اختیارات یک حوزهٔ پیچیده در تجارت است و معاملهگران برای تصمیمگیری آگاهانه، باید آگاه و باتجربه باشند. با این حال هر دو پوزیشن معاملاتی لانگ و شورت میتوانند ابزارهای ارزشمندی برای معاملهگرانی باشند که به دنبال سود از بازارهای مالی هستند.
جمعبندی
بهطور خلاصه موقعیت خرید یا همان پوزیشن معاملاتی لانگ زمانی است که، معاملهگر دارایی را با این انتظار میخرد که قیمت آن در طول زمان افزایش مییابد، در حالی که موقعیت فروش یا همان پوزیشن معاملاتی شورت زمانی است که معاملهگر یک دارایی را میفروشد که شاید مالک آن نیست و انتظار کاهش قیمت آن را دارد. پوزیشنهای فروش میتوانند ریسک بیشتری نسبتبه موقعیتهای خرید داشته باشند، زیرا در صورت افزایش قیمت دارایی به جای کاهش، زیان هم افزایش خواهد یافت. موقعیت فروش میتواند ابزار ارزشمندی برای معاملهگرانی باشد که به دنبال سود از یک بازار در حال سقوط هستند.
معاملهگران باید به دقت استراتژیها و تکنیکهای مدیریت ریسک خود را در هنگام گرفتن موقعیت در بازارهای مالی در نظر بگیرند. آنها با درک مفاهیم موقعیتهای خرید و فروش، میتوانند آگاهانهتر تصمیمگیری کنند و بهطور بالقوه شانس موفقیت خود را افزایش دهند.
