اظهارات صریح مجتبی راعی دربارهی سینما
ساعت24- مجتبی راعی تاکید کرد: سینما میتواند با نمایش کاستیها حافظ انقلاب اسلامی باشد.
در مراسم بزرگداشت این کارگردان سینما که در اختتامیه جشنوارهی فیلم کوتاه «سماء» شامگاه ۲۸ فروردین ماه در فرهنگسرای اندیشه برگزار شد، داریوش ارجمند و ابولفضل جلیلی لوح تقدیر و تندیس او را اهدا کردند.
مجتبی راعی در ابتدای سخنانش دربارهٔ ورودش به عرصهٔ هنر یادآور شد: اولینباری که وارد عرصهٔ هنر شدم، زمانی بود که از اصفهان تئاتری آماده کردیم و به تهران آمدیم؛ از آن فضا که آمدیم بسیار حساس بودیم؛ به ما گفتند که برخی تئاترها در تهران خیلی با فضای انقلاب جور نیست و ما هم رفتیم و چند تئاتر را در جشنواره بهم ریختیم! وقتی از وسط تماشاگران رفتیم روی صحنه و نمایش را بهم ریختیم همه خیال کردند این هم جزو نمایش است اما بعدها فهمیدیم راه را اشتباه آمدیم و برگشتیم به مسیر درست یعنی کار فرهنگی و تلاش کردیم دیگر به آن راه برنگردیم.
او ادامه داد: حس میکنم هرچه زمان میگذرد راه سختتر میشود؛ مدیریت فرهنگی در هشت سال گذشته به سمتی رفت که جای امثال من بشدت تنگ شد. تنها ماندم چون دغدغهام را ساختم و نگفتم الان اگر فلان فیلم را بسازم منتقدان و جشنوارهها خوششان میآید یا فروش میکند؛ سعی کردم با خودم صداقت داشته باشم. حتی در این راه از دوستان انقلابی خودمان هم تعریفی نشنیدیم و تنها کسی که به من تبریک گفت؛ عباس کیارستمی بود.
کارگردان«انسان و اسلحه» در پایان گفت: اگر در این راه پخته شدهایم و یاد گرفتهایم حالا وقت ثمر دادن ماست؛ وگرنه پیر که بشویم دستمان را میگیرند و میگویند «استاد!» ظاهراً زود دارند به ما میگویند استاد. به نظر من سینما می تواند حافظ انقلاب باشد؛ کمبودها و کاستیها را نشانه برود و با صداقت جامعه را دعوت به توجه به آنها کند. منتها یک عده زرنگ تا دیدند کسی از کاستیها حرف میزند گفتند جلویش را بگیرید؛ دارد انقلاب را زیر سؤال میبرد! بنابراین سینما نتوانست آن راه را برود. امیدوارم سینما به مسیر اصلی خود برگردد و کسانی که عمر خود را صرف سینما کردهاند، بتوانند کار کنند.
جلیلی چرا فیلم نمیسازد؟
ابوالفضل جلیلی دیگر کارگردان سینما که برای بزرگداشت مجتبی راعی به روی صحنه آمده بود، در سخنانی گفت: شدهام مثل روضهخوانهایی که مدام اینجا و آنجا میروند و حرف میزنند اما هیچ کدام از فیلمهایم را نمایش نمیدهند! علتش هم برمیگردد به اینکه در دورهٔ نمیخواستم با احمدینژاد کار کنم و هنوز هم نمیخواهم. بعد که دولت تدبیر و امید آمد و آقای ایوبی که از دوستان من است مسئول شد؛ آمد و گفت دوران کار نکردنها تمام شده است اما خبری نشد. البته او هم حتماً مشکلاتی دارد.
وی ادامه داد: اولینبار در دنیا جشنوارههای سینمایی برای کارگردانانی تأسیس شد که فیلمهایشان اجازهٔ پخش پیدا نمیکرد و جشنوارهها را راه اندازی کردن تا بتوانند این فیلمها را در جایی نمایش دهند اما در کشور ما برعکس است؛ میگویند اگر میخواهی فیلمت نمایش داده شود فیلمی که ما میگوییم بساز!
این کارگردان سینما که تاکنون هیچ فیلمی از او به اکران عمومی درنیامده، با اشاره به سخنان مجتبی راعی گفت: میگویند هنرمند باید صادق باشد، شهید آوینی هم صادق بود اما اگر او با صداقت حرف میزد فضای حرف زدن هم در آن زمان بود؛ اما الان من ۱۵ فیلم توقیفی دارم و مجتبی راعی هم مدتهاست فیلمی نساخته است.
در ادامه داریوش ارجمند هم با اشاره به مراسم بزرگداشت مجتبی راعی ادامه داد: قدردانی از او در این جشنواره کاری بجاست چراکه او تحلیلی درست و عمیق از سینمای دفاع مقدس داشته است و از سویی تأثیر گرفته از نگاه آوینی به فیلمسازی است. به نگاه نو او و صداقتش در فیلمسازی تبریک میگویم اما متأسفانه –به خاطر سپیدی مو یا شایدعوامل دیگر- این اواخر کمکار شده است.
این بازیگر دربارهٔ تأثیر شهید آوینی بر فیلمسازی مجتبی راعی گفت: تئوریهایی که آوینی به سینمای ایران ارائه کرده نوآورانه ترین و متفاوتترین نظرات است و از قلم و زبان هیچ منتقد دیگری دیده و شنیده نشده است. مجتبی راعی نیز کسی است که تحت تأثیر مکتب آن شهید بوده و فیلم «تولد یک پروانه»ی او تبلور آن دیدگاهی است که آوینی به سینما دارد.امیدوارم کسانی که با آن دیدگاه و با آن عرفان کار میکنند این مسیر را ادامه دهند و در سالهای آینده هم شاهد این جشنواره باشیم و جوانهای دیگری هم که قلم و دوربین به دست میگیرند راه آوینی را ادامه دهند.
در این مراسم همچنین با پخش قسمتهایی از فیلم کوتاه «سعید» ساختهٔ مهدیه جلالی، حاج سعید خلیلی جانباز دفاع مقدس به روی صحنه دعوت شد و حاضران در سالن به نشانهٔ احترام، او را ایستاده مورد تشویق ممتد قرار دادند و در این مراسم مورد تقدیر قرار گرفت.
بنا بر این گزارش، جوایز نخستین جشنواره فیلم کوتاه «سما» به دبیری مجتبی امینی بر اساس رای داوران در دو بخش به صورت دیپلم افتخار و حمایت از تولید اثر بعد و تندیس پرستوی زرین، حمایت از تولید اثر بعد و جایزه نقدی به برگزیدگان اهدا شد.
معرفی برگزیدگان بخش فیلمنامه
نخستین بخش از اهدای جوایز به فیلمنامه اختصاص داشت، در این بخش چهار دیپلم افتخار به فیلمنامه نویسان جوان اهدا شد.
دیپلم افتخار حمایت از تولید به رقیه توکلی برای فیلمنامه «همراه شادیمان باشید» اهدا شد.
دیپلم افتخار و حمایت از تولید به سید مرتضی سبزقبا برای فیلمنامه «روی جاده های برفی» و «قاصدک» اختصاص یافت.
دیپلم افتخار و حمایت از تولید به تیمور قادری برای فیلمنامه «رد پا» اهدا شد.
دیپلم افتخار و حمایت از تولید به مهدی فرد قادری برای فیلمنامه «چند ساعت بیشتر نمانده» اختصاص یافت.
دیپلم افتخار و حمایت از تولید به کانون فیلم بهمن- به دبیری صمیمه فرهادی برای فیلمنامه «تک و جفت» اهدا شد.
جایزه پایانی در این بخش و حمایت از تولید به امین کرد رستمی برای فیلمنامه «فرشته خدایی» اختصاص یافت.
تندیس پرستوی زرین به اکبر روح و اصغر روح برای فیلمنامه «هدیه» اهدا شد.
جوایز «نسل نو» در بخش داستانی
جایزه بهترین فیلم در بخش داستانی «نسل نو» به یوسف کارگر برای فیلم «آغی» اهدا شد.
جایزه بهترین کارگردانی به پدرام پور امیری برای فیلم «قنات شهر خاموش» و سامان پهلوان برای فیلم «کیف پول» اختصاص یافت.
در بخش داستانی «نسل نو» تندیس پرستوی زرین بهترین فیلم، به فیلم کوتاه «قنات شهر خاموش» به تهیه کنندگی محمدرضا سنجری و سید احمد سیدی مطلق اهدا شد.
همچینن تندیس پرستوی زرین بهترین کارگردانی در بخش داستانی «نسل نو» به امیر امیریان کاظمی برای فیلم کوتاه «قاچار» اهدا شد.
جوایز «نسل نو» در بخش مستند
دیپلم افتخار بهترین کارگردانی در بخش مستند به مهدیه جلالی برای فیلم «سعید» اهدا شد.
تندیس پرستوی زرین بهترین کارگردانی در بخش مستند «نسل نو» به مرتضی زنجانی برای فیلم کوتاه «روزی عمو یدالله و همسرش» اهدا شد.
جوایز بخش «ملی - مستند»
دیپلم افتخار بهترین فیلم به سید حامد نوبری برای فیلم «بی بی تولدت مبارک» محصول حوزه هنری اهدا شد.
جایزه بهترین کارگردانی به بهروز نورانی پور برای فیلم «زندگی زیر پوست من» اختصاص یافت.
همچنین در بخش مستند ملی تندیس پرستوی زرین بهترین فیلم به فیلم کوتاه «فرمانده خوب» به تهیه کنندگی روح الله رفیعی و تندیس پرستوی زرین بهترین کارگردانی در بخش مستند ملی به محمد علی هاشم زهی برای فیلم کوتاه «آک آپ آس» اهدا شد.
جوایز بخش «ملی- داستانی»
دیپلم افتخار بهترین فیلم به کریم فائقیان برای فیلم کوتاه «خلوتگاه» از حوزه هنری بوشهر اهدا شد.
دیپلم افتخار بهترین کارگردانی به محمد ارژنگ برای فیلم «داد» تعلق گرفت.
دیپلم افتخار بهترین فیلمنامه به رضا جمالی برای فیلم «آن دورها» اختصاص یافت.
در بخش داستانی ملی تندیس پرستوی زرین بهترین فیلم به فیلم کوتاه «عشق علیه السلام» به تهیه کنندگی نریمان خلیلی از دفتر امام جمعه شهرستان ملک شاهی اهدا شد.
تندیس پرستوی زرین بهترین کارگردانی به سعید روستایی برای فیلم «از طرف آنها» تعلق گرفت.
تندیس پرستوی زرین بهترین فیلمنامه به رضا فهیمی برای فیلم «کودکان ابری» اهدا شد.
بخش جوایز «ملی- پویا نمایی»
دیپلم افتخار بهترین فیلم به مریم دهقان پور برای فیلم «جاحکایتی یک» و «جاحکایتی ۲» اهدا شد.
دیپلم افتخار بهترین کارگردانی به زیبا ارژنگ برای فیلم «شهر من سردشت» و مهرداد اخوان برای فیلم «همین جا راحتم» تعلق گرفت.
دیپلم افتخار بهترین فیلمنامه به محبوبه محمد زکی برای فیلم «جوجه ماشینی» اختصاص یافت.
همچنین تندیس پرستوی زرین بهترین فیلم به فیلم کوتاه «رقص قاصدکها» به تهیه کنندگی وحید شاکری اهدا شد.
تندیس پرستوی زرین بهترین کارگردانی به فیلم کوتاه «ترازو» به کارگردانی امین رهبر و رامین رهبرتعلق گرفت.
تندیس پرستوی زرین بهترین فیلمنامه به فیلم کوتاه «افسانه شهر قالی» به نویسندگی حمید رضا حافظی اختصاص یافت.
مجتبی راعی در ابتدای سخنانش دربارهٔ ورودش به عرصهٔ هنر یادآور شد: اولینباری که وارد عرصهٔ هنر شدم، زمانی بود که از اصفهان تئاتری آماده کردیم و به تهران آمدیم؛ از آن فضا که آمدیم بسیار حساس بودیم؛ به ما گفتند که برخی تئاترها در تهران خیلی با فضای انقلاب جور نیست و ما هم رفتیم و چند تئاتر را در جشنواره بهم ریختیم! وقتی از وسط تماشاگران رفتیم روی صحنه و نمایش را بهم ریختیم همه خیال کردند این هم جزو نمایش است اما بعدها فهمیدیم راه را اشتباه آمدیم و برگشتیم به مسیر درست یعنی کار فرهنگی و تلاش کردیم دیگر به آن راه برنگردیم.
او ادامه داد: حس میکنم هرچه زمان میگذرد راه سختتر میشود؛ مدیریت فرهنگی در هشت سال گذشته به سمتی رفت که جای امثال من بشدت تنگ شد. تنها ماندم چون دغدغهام را ساختم و نگفتم الان اگر فلان فیلم را بسازم منتقدان و جشنوارهها خوششان میآید یا فروش میکند؛ سعی کردم با خودم صداقت داشته باشم. حتی در این راه از دوستان انقلابی خودمان هم تعریفی نشنیدیم و تنها کسی که به من تبریک گفت؛ عباس کیارستمی بود.
کارگردان«انسان و اسلحه» در پایان گفت: اگر در این راه پخته شدهایم و یاد گرفتهایم حالا وقت ثمر دادن ماست؛ وگرنه پیر که بشویم دستمان را میگیرند و میگویند «استاد!» ظاهراً زود دارند به ما میگویند استاد. به نظر من سینما می تواند حافظ انقلاب باشد؛ کمبودها و کاستیها را نشانه برود و با صداقت جامعه را دعوت به توجه به آنها کند. منتها یک عده زرنگ تا دیدند کسی از کاستیها حرف میزند گفتند جلویش را بگیرید؛ دارد انقلاب را زیر سؤال میبرد! بنابراین سینما نتوانست آن راه را برود. امیدوارم سینما به مسیر اصلی خود برگردد و کسانی که عمر خود را صرف سینما کردهاند، بتوانند کار کنند.
جلیلی چرا فیلم نمیسازد؟
ابوالفضل جلیلی دیگر کارگردان سینما که برای بزرگداشت مجتبی راعی به روی صحنه آمده بود، در سخنانی گفت: شدهام مثل روضهخوانهایی که مدام اینجا و آنجا میروند و حرف میزنند اما هیچ کدام از فیلمهایم را نمایش نمیدهند! علتش هم برمیگردد به اینکه در دورهٔ نمیخواستم با احمدینژاد کار کنم و هنوز هم نمیخواهم. بعد که دولت تدبیر و امید آمد و آقای ایوبی که از دوستان من است مسئول شد؛ آمد و گفت دوران کار نکردنها تمام شده است اما خبری نشد. البته او هم حتماً مشکلاتی دارد.
وی ادامه داد: اولینبار در دنیا جشنوارههای سینمایی برای کارگردانانی تأسیس شد که فیلمهایشان اجازهٔ پخش پیدا نمیکرد و جشنوارهها را راه اندازی کردن تا بتوانند این فیلمها را در جایی نمایش دهند اما در کشور ما برعکس است؛ میگویند اگر میخواهی فیلمت نمایش داده شود فیلمی که ما میگوییم بساز!
این کارگردان سینما که تاکنون هیچ فیلمی از او به اکران عمومی درنیامده، با اشاره به سخنان مجتبی راعی گفت: میگویند هنرمند باید صادق باشد، شهید آوینی هم صادق بود اما اگر او با صداقت حرف میزد فضای حرف زدن هم در آن زمان بود؛ اما الان من ۱۵ فیلم توقیفی دارم و مجتبی راعی هم مدتهاست فیلمی نساخته است.
در ادامه داریوش ارجمند هم با اشاره به مراسم بزرگداشت مجتبی راعی ادامه داد: قدردانی از او در این جشنواره کاری بجاست چراکه او تحلیلی درست و عمیق از سینمای دفاع مقدس داشته است و از سویی تأثیر گرفته از نگاه آوینی به فیلمسازی است. به نگاه نو او و صداقتش در فیلمسازی تبریک میگویم اما متأسفانه –به خاطر سپیدی مو یا شایدعوامل دیگر- این اواخر کمکار شده است.
این بازیگر دربارهٔ تأثیر شهید آوینی بر فیلمسازی مجتبی راعی گفت: تئوریهایی که آوینی به سینمای ایران ارائه کرده نوآورانه ترین و متفاوتترین نظرات است و از قلم و زبان هیچ منتقد دیگری دیده و شنیده نشده است. مجتبی راعی نیز کسی است که تحت تأثیر مکتب آن شهید بوده و فیلم «تولد یک پروانه»ی او تبلور آن دیدگاهی است که آوینی به سینما دارد.امیدوارم کسانی که با آن دیدگاه و با آن عرفان کار میکنند این مسیر را ادامه دهند و در سالهای آینده هم شاهد این جشنواره باشیم و جوانهای دیگری هم که قلم و دوربین به دست میگیرند راه آوینی را ادامه دهند.
در این مراسم همچنین با پخش قسمتهایی از فیلم کوتاه «سعید» ساختهٔ مهدیه جلالی، حاج سعید خلیلی جانباز دفاع مقدس به روی صحنه دعوت شد و حاضران در سالن به نشانهٔ احترام، او را ایستاده مورد تشویق ممتد قرار دادند و در این مراسم مورد تقدیر قرار گرفت.
بنا بر این گزارش، جوایز نخستین جشنواره فیلم کوتاه «سما» به دبیری مجتبی امینی بر اساس رای داوران در دو بخش به صورت دیپلم افتخار و حمایت از تولید اثر بعد و تندیس پرستوی زرین، حمایت از تولید اثر بعد و جایزه نقدی به برگزیدگان اهدا شد.
معرفی برگزیدگان بخش فیلمنامه
نخستین بخش از اهدای جوایز به فیلمنامه اختصاص داشت، در این بخش چهار دیپلم افتخار به فیلمنامه نویسان جوان اهدا شد.
دیپلم افتخار حمایت از تولید به رقیه توکلی برای فیلمنامه «همراه شادیمان باشید» اهدا شد.
دیپلم افتخار و حمایت از تولید به سید مرتضی سبزقبا برای فیلمنامه «روی جاده های برفی» و «قاصدک» اختصاص یافت.
دیپلم افتخار و حمایت از تولید به تیمور قادری برای فیلمنامه «رد پا» اهدا شد.
دیپلم افتخار و حمایت از تولید به مهدی فرد قادری برای فیلمنامه «چند ساعت بیشتر نمانده» اختصاص یافت.
دیپلم افتخار و حمایت از تولید به کانون فیلم بهمن- به دبیری صمیمه فرهادی برای فیلمنامه «تک و جفت» اهدا شد.
جایزه پایانی در این بخش و حمایت از تولید به امین کرد رستمی برای فیلمنامه «فرشته خدایی» اختصاص یافت.
تندیس پرستوی زرین به اکبر روح و اصغر روح برای فیلمنامه «هدیه» اهدا شد.
جوایز «نسل نو» در بخش داستانی
جایزه بهترین فیلم در بخش داستانی «نسل نو» به یوسف کارگر برای فیلم «آغی» اهدا شد.
جایزه بهترین کارگردانی به پدرام پور امیری برای فیلم «قنات شهر خاموش» و سامان پهلوان برای فیلم «کیف پول» اختصاص یافت.
در بخش داستانی «نسل نو» تندیس پرستوی زرین بهترین فیلم، به فیلم کوتاه «قنات شهر خاموش» به تهیه کنندگی محمدرضا سنجری و سید احمد سیدی مطلق اهدا شد.
همچینن تندیس پرستوی زرین بهترین کارگردانی در بخش داستانی «نسل نو» به امیر امیریان کاظمی برای فیلم کوتاه «قاچار» اهدا شد.
جوایز «نسل نو» در بخش مستند
دیپلم افتخار بهترین کارگردانی در بخش مستند به مهدیه جلالی برای فیلم «سعید» اهدا شد.
تندیس پرستوی زرین بهترین کارگردانی در بخش مستند «نسل نو» به مرتضی زنجانی برای فیلم کوتاه «روزی عمو یدالله و همسرش» اهدا شد.
جوایز بخش «ملی - مستند»
دیپلم افتخار بهترین فیلم به سید حامد نوبری برای فیلم «بی بی تولدت مبارک» محصول حوزه هنری اهدا شد.
جایزه بهترین کارگردانی به بهروز نورانی پور برای فیلم «زندگی زیر پوست من» اختصاص یافت.
همچنین در بخش مستند ملی تندیس پرستوی زرین بهترین فیلم به فیلم کوتاه «فرمانده خوب» به تهیه کنندگی روح الله رفیعی و تندیس پرستوی زرین بهترین کارگردانی در بخش مستند ملی به محمد علی هاشم زهی برای فیلم کوتاه «آک آپ آس» اهدا شد.
جوایز بخش «ملی- داستانی»
دیپلم افتخار بهترین فیلم به کریم فائقیان برای فیلم کوتاه «خلوتگاه» از حوزه هنری بوشهر اهدا شد.
دیپلم افتخار بهترین کارگردانی به محمد ارژنگ برای فیلم «داد» تعلق گرفت.
دیپلم افتخار بهترین فیلمنامه به رضا جمالی برای فیلم «آن دورها» اختصاص یافت.
در بخش داستانی ملی تندیس پرستوی زرین بهترین فیلم به فیلم کوتاه «عشق علیه السلام» به تهیه کنندگی نریمان خلیلی از دفتر امام جمعه شهرستان ملک شاهی اهدا شد.
تندیس پرستوی زرین بهترین کارگردانی به سعید روستایی برای فیلم «از طرف آنها» تعلق گرفت.
تندیس پرستوی زرین بهترین فیلمنامه به رضا فهیمی برای فیلم «کودکان ابری» اهدا شد.
بخش جوایز «ملی- پویا نمایی»
دیپلم افتخار بهترین فیلم به مریم دهقان پور برای فیلم «جاحکایتی یک» و «جاحکایتی ۲» اهدا شد.
دیپلم افتخار بهترین کارگردانی به زیبا ارژنگ برای فیلم «شهر من سردشت» و مهرداد اخوان برای فیلم «همین جا راحتم» تعلق گرفت.
دیپلم افتخار بهترین فیلمنامه به محبوبه محمد زکی برای فیلم «جوجه ماشینی» اختصاص یافت.
همچنین تندیس پرستوی زرین بهترین فیلم به فیلم کوتاه «رقص قاصدکها» به تهیه کنندگی وحید شاکری اهدا شد.
تندیس پرستوی زرین بهترین کارگردانی به فیلم کوتاه «ترازو» به کارگردانی امین رهبر و رامین رهبرتعلق گرفت.
تندیس پرستوی زرین بهترین فیلمنامه به فیلم کوتاه «افسانه شهر قالی» به نویسندگی حمید رضا حافظی اختصاص یافت.
