اقتصاد ایران جمع بندی نشود، خودش جمع می شود
جمع شدن، واژه کمترشناختهشدهای در برابر دو واژه پیشین است. معنای جمع شدن این است که اگر به جمعبندی نرسیم و مسائل را جمع نکنیم باید منتظر باشیم خودمان یا سازمان و نهادهایی که به هرحال با سرنوشت و کسبوکار ما سروکار دارند جمع شوند. جمع شدن معنایش این است که راه رفتهشده را باید رها کرد و دست از کار برداشت، زیرا تابآوری و ایستادگی به نقطه آخر رسیده است.
متاسفانه نظام سیاسی ایران پس از سپری شدن ۴۳ سال در جمعبندی به بیعملی رسید و کار امروز را به فردا افکند و به امید اینکه گرهها به ویژه در حوزه اقتصاد باز خواهند شد هرگز به جمعبندی نرسید. تا اواخر دهه ۱۳۹۰ درآمد حاصل از صادرات به دولتها کمک میکرد هر گره را بدون توجه به اینکه به گرههای دیگر بسته شده است جمع میکند و به هر روی کارها انجام میشد، اما گرههای اصلی بزرگتر و کورتر میشدند تا اینکه درآمد نفسهای صادرات نفت به شماره افتاد و اکنون دیگر فرمانها برای جمع کردن کاربرد ندارد و هیچ نهادی نمیتواند کارهای بر زمین مانده و آواری که بر سر مردم فروریخته را جمع کند. این روزها کارگران، کارمندان، معلمان، پیشهوران خردهپا، کشاورزان، بازنشستگان و دیگر گروههای آسیبپذیر سر بلند کرده و از دولت میپرسند چه میکند و چرا در جایی نمیایستد تا جمعبندی کند که آیا میشود با همین فرمان جلو رفت یا نه؟ کارشناسان پیشبینی میکنند به دلیل اینکه دولتها و نهادهای قدرت سر وقت در کلانترین سطح جمعبندی را انجام ندادهاند و دیگر تیغشان برای جمع کردن نمیبرد باید منتظر باشیم اقتصاد ایران جمع شود.
محمد صادق جنان صفت- روز نامه جهان صنعت
