زیر پوست جامعه ایران و افتادن در سراشیبی
اما دیروز دو خبر از دو مرکز درباره دو موضوع به ظاهر دور از هم در ایران منتشر شده که نشان میدهد پیامدهای اقتصاد ویرانشده بیشتر از چیزی است که دیده میشود. یک خبر منتشرشده این است که «رصدخانه مهاجرت ایران در تازهترین گزارش خود از افزایش علاقهمندی به مهاجرت در میان ایرانیان خبر داد و اعلام کرد که ۸۰ درصد مهاجرتها دلایل اقتصادی و سیاسی دارند.» واقعیت تلخ است، اما چارهای نیست و باید آن را قبول کنیم. دولت اگر اجازه دهد از شمار مراجعان به دارالترجمههای کشور که یکی از مراکز برای شروع به مهاجرت است آمار دقیقی تهیه شود میتوان به نتایج شگفتانگیزی رسید. از سوی دیگر مهدی چمران رییس شورای شهر تهران در بازدید از یک منطقه شهرداری تهران با اشاره به سرقت لولههای آب و سیم و کابلهای برق گفت: متاسفانه پس از سرقت کابلهای برق و دریچههای آب در سطح شهر، شاهد سرقت لولههای آب هستیم و یکی از دلایل فرونشست زمین در منطقه یادشده همین دزدی لولههای آب است.»
شاید این دو خبر در ظاهر چندان اهمیتی در میان صدها خبر منتشرشده روزانه از وضعیت ایران نداشته باشند، اما کارشناسان میدانند هنگامی که اکثریت شهروندان یک کشور میخواهند سرزمین مادری خود را رها کنند و بروند یا شهروندانی هستند که به هر دلیل به اموال دولت دستبرد میزنند و خطر بزرگ را به جان میخرند، دلسرد و ناامید هستند..
