ساعت 24 - 37 روز از تجاوزات گسترده و غیر انسانی رژیم صهیونیستی به مردم مظلوم و بی دفاع غزه با زیر پا گذاشتن تمامیکنوانسیونها و مقررات بین المللی می گذرد. هر چند شروع این جنگ توسط حماس به نوعی شاید توام با اشتباه محاسباتی بوده است لکن هجمه بی امان و تحمیل درد و رنج و مصیبت دهشتناک به مردم غیر نظامی وجدان هر انسانی را می آزارد.
آنچه در این بین قابل توجه است چگونگی بر خورد دو گروه حامی هر از یک از طرفین درگیری است. کشورهای غربی و در راس آنان آمریکا در روزهای نخستین نزاع، با اتخاذ موضع قاطع علیه حماس و حمایت بی چون و چرا از اقدامات تلافی جویانه و وحشیانه، دست اسرائیل را برای هر اقدامیباز گذاشتند. طی ده روز اول جنگ، روسای جمهوری آمریکا و فرانسه، صدراعظم آلمان و نخست وزیر انگلیس به عنوان سردمداران کشورهای غربی با سفر به تلاویو حمایت همه جانبه سیاسی، مالی و نظامیخود را به نمایش گذاشتند و با بیانیهها و اظهار نظرهای تند، ضمن محکوم کردن حماس اقدامات و تجاوزگریهای اسرائیل را دفاع مشروع از خود میشمردند. غربیها با اتخاذ مواضع جدی و اقدامات عملی ضمن به نمایش گذاشتن همبستگی و حمایت خود از اسرائیل مانع هر گونه اقدام دیپلماتیک موثر و یا صدور قطعنامه در شورای امنیت برای خاموش کردن ماشین جنگی اسرائیل شدند. کاری کردند که هیچ کشوری و لو در حد ابرقدرت چین و روسیه جرات ورود به مسئله را نکرد و همه مدافعین فلسطین حداکثر در حد محکومیت اقدامات غیر انسانی و درخواست ارسال کمک های بشردوستانه به مردم مظلوم غزه موضعگیری کردند. کشورهای غربی به سخنرانی و بیانیه اکتفا نکردند، آمریکا طرح کمک مالی چند میلیاردی را به مجلس برد و دو ناو جنگی هواپیمابر و تیپ ویژه کماندوئی خود را به مدیترانه برد تا اسرائیل با خیال راحت تاخت و تاز کند.
اما در اردوگاه مقابل حکام کشورهای اسلامی و عربی به عنوان حامیان مردم غزه و فلسطین که سالهاست نان این حمایت صوری را میخورند، وقتی مردم غزه در محاصره و جنگ بی امان قرار گرفتند، همسایه فلسطین، مصر، تنها راه گریز مردم غزه از مهلکه یعنی گذرگاه رفح را بست که مردم راه فراری نداشته باشند و روزها پس از ادامه جنگ آن هم با فشار نهادهای امدادرسانی بین المللی و حقوق بشری گذرگاه را آن هم خیلی محدود برای عبور کامیونهای امدادی باز کرد. اردن دیگر همسایه فلسطین کاری بهتر از مصر در حق مردم غزه نکرد. با تلاش و پیگیریهای کشورهای محور مقاومت آن هم پس از گذشت 35 روز از خشونت تمام عیار و رنج و هرمان غیر قابل وصف مردم بیچاره غزه در قرن بیست و سه، اجلاس اتحادیه عرب و اجلاس سران کشورهای اسلامیبا موضوع جنگ غزه که بنا بود در روزهای شنبه و یکشنبه 20 و 21 آبان در پایتخت عربستان مدعی ام القرای جهان اسلام برگزار شود در هم ادغام شد.
تصمیم برای ادغام نشستها پس از آن اتخاذ شد که نمایندگان اتحادیه عرب در نشست قبلی خود در ریاض نتوانستند بر سر بیانیه نهایی به اجماع برسند. برخی از کشورهای عربی پیش نویس قطعنامهای را پیشنهاد کرده بودند که در آن به شدت اقدام، از جمله تهدید به قطع عرضه نفت به اسرائیل و متحدان غربی آن، و همچنین قطع روابط دیپلماتیک و اقتصادی با اسرائیل، فکر میکرد. اما این پیشنهاد با مقاومت سایر کشورهای عربی مواجه شد. لذا اجلاس تحت عنوان اجلاس سران کشورهای اسلامی و عربی در روز شنبه در ریاض عربستان بر گزار شد. مسلمانان و مردم آزاده کشورها که هر روز در گوشه و کنار جهان با راهپیمائی، تجاوز رژیم صهیونیستی را محکوم و خواستار توقف جنگ بودند منتظر بودند تا سران کشورهای اسلامیکاری عملی برای توقف این ماجرای غمبار بکنند.
دیپلماسی ایرانی
نچه در این بین قابل توجه است چگونگی بر خورد دو گروه حامی هر از یک از طرفین درگیری است. کشورهای غربی و در راس آنان آمریکا در روزهای نخستین نزاع، با اتخاذ موضع قاطع علیه حماس و حمایت بی چون و چرا از اقدامات تلافی جویانه و وحشیانه، دست اسرائیل را برای هر اقدامیباز گذاشتند. طی ده روز اول جنگ، روسای جمهوری آمریکا و فرانسه، صدراعظم آلمان و نخست وزیر انگلیس به عنوان سردمداران کشورهای غربی با سفر به تلاویو حمایت همه جانبه سیاسی، مالی و نظامیخود را به نمایش گذاشتند و با بیانیهها و اظهار نظرهای تند، ضمن محکوم کردن حماس اقدامات و تجاوزگریهای اسرائیل را دفاع مشروع از خود میشمردند. غربیها با اتخاذ مواضع جدی و اقدامات عملی ضمن به نمایش گذاشتن همبستگی و حمایت خود از اسرائیل مانع هر گونه اقدام دیپلماتیک موثر و یا صدور قطعنامه در شورای امنیت برای خاموش کردن ماشین جنگی اسرائیل شدند. کاری کردند که هیچ کشوری و لو در حد ابرقدرت چین و روسیه جرات ورود به مسئله را نکرد و همه مدافعین فلسطین حداکثر در حد محکومیت اقدامات غیر انسانی و درخواست ارسال کمک های بشردوستانه به مردم مظلوم غزه موضعگیری کردند. کشورهای غربی به سخنرانی و بیانیه اکتفا نکردند، آمریکا طرح کمک مالی چند میلیاردی را به مجلس برد و دو ناو جنگی هواپیمابر و تیپ ویژه کماندوئی خود را به مدیترانه برد تا اسرائیل با خیال راحت تاخت و تاز کند.
اما در اردوگاه مقابل حکام کشورهای اسلامی و عربی به عنوان حامیان مردم غزه و فلسطین که سالهاست نان این حمایت صوری را میخورند، وقتی مردم غزه در محاصره و جنگ بی امان قرار گرفتند، همسایه فلسطین، مصر، تنها راه گریز مردم غزه از مهلکه یعنی گذرگاه رفح را بست که مردم راه فراری نداشته باشند و روزها پس از ادامه جنگ آن هم با فشار نهادهای امدادرسانی بین المللی و حقوق بشری گذرگاه را آن هم خیلی محدود برای عبور کامیونهای امدادی باز کرد. اردن دیگر همسایه فلسطین کاری بهتر از مصر در حق مردم غزه نکرد. با تلاش و پیگیریهای کشورهای محور مقاومت آن هم پس از گذشت 35 روز از خشونت تمام عیار و رنج و هرمان غیر قابل وصف مردم بیچاره غزه در قرن بیست و سه، اجلاس اتحادیه عرب و اجلاس سران کشورهای اسلامیبا موضوع جنگ غزه که بنا بود در روزهای شنبه و یکشنبه 20 و 21 آبان در پایتخت عربستان مدعی ام القرای جهان اسلام برگزار شود در هم ادغام شد.
تصمیم برای ادغام نشستها پس از آن اتخاذ شد که نمایندگان اتحادیه عرب در نشست قبلی خود در ریاض نتوانستند بر سر بیانیه نهایی به اجماع برسند. برخی از کشورهای عربی پیش نویس قطعنامهای را پیشنهاد کرده بودند که در آن به شدت اقدام، از جمله تهدید به قطع عرضه نفت به اسرائیل و متحدان غربی آن، و همچنین قطع روابط دیپلماتیک و اقتصادی با اسرائیل، فکر میکرد. اما این پیشنهاد با مقاومت سایر کشورهای عربی مواجه شد. لذا اجلاس تحت عنوان اجلاس سران کشورهای اسلامی و عربی در روز شنبه در ریاض عربستان بر گزار شد. مسلمانان و مردم آزاده کشورها که هر روز در گوشه و کنار جهان با راهپیمائی، تجاوز رژیم صهیونیستی را محکوم و خواستار توقف جنگ بودند منتظر بودند تا سران کشورهای اسلامیکاری عملی برای توقف این ماجرای غمبار بکنند.
دیپلماسی ایرانی
