زلزلهای که نپال را سالها به عقب برد
ساعت 24 - در خلال چند روز گذشته، نپال دستخوش زمینلرزههایی بوده است که از سال 1934 در این کشور سابقه نداشته است. بیش از 4 هزار نفر تا کنون جان خود را از دست دادهاند و مقامات دولتی ابراز نگرانی میکنند که این آمار شاید به 10 هزار نفر برسد. روستاها، جادهها و بزرگراههای زیادی به همراه ابنیه تاریخی آسیب دیده است. مجموع خسارت اقتصادی این حادثه به حدود یک تا 10 میلیارد دلار برآورد میشود. این زمینلرزه میتواند اقتصاد نپال را که یکی از فقیرترین کشورهای جهان است، یک دهه یا بیشتر به عقب بیندازد.
به نوشته سایت کوارتز، موکش خانال اقتصاددان گفت وقوع دهها زمینلرزه ظرف روزهای گذشته ۵۰ سال ما را از نظر آسیب به زیرساختها به عقب رانده است. وی گفت بزرگراهها و جادهها آسیب دیده است، اما ما هنوز نمیدانیم سدها و ژنراتورهای تولید برق چقدر خسارت دیدهاند. بسیاری از این سدها را باید خراب کرد و از نو ساخت. در نتیجه در سالهای آینده کشور با کمبود برق روبرو خواهد بود. حتی تا پیش از وقوع زمینلرزه، پیشبینی میشد رشد تولید ناخالص داخلی نپال کمتر از کشورهای همسایه باشد. نرخ ۴۰ درصد بیکاری و سالهای بنبست سیاسی که مانع از جذب سرمایهگذاری شده است، عامل رکود اقتصاد کشور است. درآمد سرانه صرفا ۶۹۴ دلار است.
تا سالهای دهه ۱۹۹۰، اقتصاد نپال عمدتا کشاورزیمدار بود و این بخش همچنان نقش مهمی در اقتصاد آن دارد. اما در سالهای اخیر، بخش تولید و خدمات نیز شاهد رشد بوده است. کشاورزی حدود ۳۳.۷ درصد از اقتصاد ۱۹ میلیارد دلاری نپال را تامین میکند، در حالی که بخش خدمات حدود ۵۲.۲ درصد از تولید ناخالص داخلی را تشکیل میدهد. بخش خدمات شامل گردشگری، هتل و رستوران، تجارت، ساخت و ساز و ملک است. صنایع تولیدی و برق حدود ۱۴ باقیمانده اقتصاد را تشکیل میدهد. اقتصاد نپال اتکای زیادی به گردشگری و ارسال پول کارگران این کشور از خارج دارد. در سال ۲۰۱۳، حجم پولی که کارگران نپالی از خارج برای خانوادههای خود فرستادند، به حدود ۲۹ درصد تولید ناخالص داخلی رسید. نبود فرصتهای شغلی سبب مهاجرت گسترده نیروی کار کشور به کشورهای دیگر شده است.
۷ مورد از آثار تاریخی در فهرست میراث تاریخی یونسکو ثبت شده است که ۴ مورد آن در زمینلرزه آسیب دید. داراهارا که برجی متعلق به قرن نوزدهم در کاتماندو است، در این حادثه ویران شد. گردشگران خارجی همچنین برای صعود به اورست به نپال میآیند. در سال ۲۰۱۳، بخش گردشگری ۷ درصد مشاغل این کشور را ایجاد کرده و ۸.۲ درصد تولید ناخالص داخلی را تشکیل داده بود و پیشبینی میشد این سهم تا سال ۲۰۲۴ به حدود ۱۰ درصد افزایش یابد. آمار نشان میدهد دست کم ۵۰۰ هزار شغل در بخش گردشگری وجود دارد و اگر گردشگران بر اثر زمینلرزه برای سفر به نپال بیمیل شوند، این امر تاثیر شدیدی بر اقتصاد خواهد داشت. ارزش واحد پولی نپال به روپیه هند وابسته است که امسال با افت روبرو بود. این در حالی است که واردات کشور در سال اخیر رو به رشد بوده است. از سال ۲۰۱۰، واردات نپال به طور متوسط سالی ۲۵.۹ درصد رشد کرده است. در نتیجه، کسری تجاری نیاز به ارز را افزایش میدهد.
ناآرامی سیاسی و شورش چریکهای مائوئیست از عوامل اصلی رشد ضعیف اقتصادی در نپال است. شاخص توسعه انسانی سازمان ملل که میانگین زندگی، آموزش و درآمد سرانه را اندازه میگیرد، نپال را پایینتر از لائوس، کنگو و حتی بنگلادش در جایگاه ۱۴۵ قرار میدهد. میزان برق مصرفی این کشور کمتر از تمام کشورهای آسیایی به جز افغانستان است. زلزله میتواند وضع را بدتر کند.
تا سالهای دهه ۱۹۹۰، اقتصاد نپال عمدتا کشاورزیمدار بود و این بخش همچنان نقش مهمی در اقتصاد آن دارد. اما در سالهای اخیر، بخش تولید و خدمات نیز شاهد رشد بوده است. کشاورزی حدود ۳۳.۷ درصد از اقتصاد ۱۹ میلیارد دلاری نپال را تامین میکند، در حالی که بخش خدمات حدود ۵۲.۲ درصد از تولید ناخالص داخلی را تشکیل میدهد. بخش خدمات شامل گردشگری، هتل و رستوران، تجارت، ساخت و ساز و ملک است. صنایع تولیدی و برق حدود ۱۴ باقیمانده اقتصاد را تشکیل میدهد. اقتصاد نپال اتکای زیادی به گردشگری و ارسال پول کارگران این کشور از خارج دارد. در سال ۲۰۱۳، حجم پولی که کارگران نپالی از خارج برای خانوادههای خود فرستادند، به حدود ۲۹ درصد تولید ناخالص داخلی رسید. نبود فرصتهای شغلی سبب مهاجرت گسترده نیروی کار کشور به کشورهای دیگر شده است.
۷ مورد از آثار تاریخی در فهرست میراث تاریخی یونسکو ثبت شده است که ۴ مورد آن در زمینلرزه آسیب دید. داراهارا که برجی متعلق به قرن نوزدهم در کاتماندو است، در این حادثه ویران شد. گردشگران خارجی همچنین برای صعود به اورست به نپال میآیند. در سال ۲۰۱۳، بخش گردشگری ۷ درصد مشاغل این کشور را ایجاد کرده و ۸.۲ درصد تولید ناخالص داخلی را تشکیل داده بود و پیشبینی میشد این سهم تا سال ۲۰۲۴ به حدود ۱۰ درصد افزایش یابد. آمار نشان میدهد دست کم ۵۰۰ هزار شغل در بخش گردشگری وجود دارد و اگر گردشگران بر اثر زمینلرزه برای سفر به نپال بیمیل شوند، این امر تاثیر شدیدی بر اقتصاد خواهد داشت. ارزش واحد پولی نپال به روپیه هند وابسته است که امسال با افت روبرو بود. این در حالی است که واردات کشور در سال اخیر رو به رشد بوده است. از سال ۲۰۱۰، واردات نپال به طور متوسط سالی ۲۵.۹ درصد رشد کرده است. در نتیجه، کسری تجاری نیاز به ارز را افزایش میدهد.
ناآرامی سیاسی و شورش چریکهای مائوئیست از عوامل اصلی رشد ضعیف اقتصادی در نپال است. شاخص توسعه انسانی سازمان ملل که میانگین زندگی، آموزش و درآمد سرانه را اندازه میگیرد، نپال را پایینتر از لائوس، کنگو و حتی بنگلادش در جایگاه ۱۴۵ قرار میدهد. میزان برق مصرفی این کشور کمتر از تمام کشورهای آسیایی به جز افغانستان است. زلزله میتواند وضع را بدتر کند.
