دبير همايش پويش لباس محلي درگفتوگو با ساعت ۲۴
کاهش مهاجرت نتیجه بها دادن به فرهنگ اقوام
ساعت ۲۴- هدف از برگزاری این حرکت فرهنگی را در وهله اول آشنایی دانشجویان با سبک زندگی روستاییان کشور است. دومین هدف ما بازگرداندن عزت و افتخار به مردم محلی بود تا با تماشای این پویش در رسانههای جمعی به لهجه، لباس و سبک زندگی روستایی خود افتخار کنند.
هامون طهماسبي دبير همايش پويش لباس محلي با اشاره به اينكه پويش لباس محلي دانشگاه صنعتي شريف از ۲۵ ارديبهشت آغاز شده و تا ۳۱ ارديبهشت ادامه خواهد داشت افزود: تا پيش از اين همواره نمايشگاههاي زيادي در حوزه اقوام برگزار ميشد كه تنها در غالب فروش و نمايش صنايع دستي، لباس و خوراكي بود و تنها جنبه سرگرمي داشت اما پويش دانشگاه صنعتي شريف براي نخستين بار است كه با اين هدفهاي فرهنگي، اجتماعي برگزار ميشود. او افزود: نمايشگاههاي اقوام كه پيشتر برگزار ميشد بيشتر به دنبال معرفي پتانسيل گردشگري مناطق مختلف كشور بود و هيچ برنامهاي براي تاثير بر افكار عمومي، فرهنگسازي و تغيير نگرش مردم نداشت در حالي كه اگر ما بخواهيم در راستاي فرهنگسازي كار كنيم بايد مناسبات خاصي را رعايت كنيم.
دبير همايش پويش لباس محلي در دانشگاه صنعتي شريف در توضيح بيشتر از لباسها و سبك زندگي محلي گفت: انتخاب لباس محلي نمادي از داشتههاي بومي، سبك زندگي روستايي و محلي است كه اكنون به دست فراموشي سپرده شده و لازم است تا درباره آن گفتوگو شود. متاسفانه در عصر مدرنيته فرهنگهاي حاشيهاي در فرهنگ غالب حل شدهاند و فرهنگ روستايي از بين رفته است. زندگي مردمان روستا به سمت تقليد از شهرهايي مانند تهران كشيده شده است.اي كاش فرهنگ تهران هم متاثر از فرهنگ بومي خودمان بود كه روستاييان از آن متاثر ميشدند اما فرهنگ پايتخت نيز در همه زمينههاي شيوه تعامل، ازدواج و سبك زندگي متاثر از مدرنيته و با تجمل فراوان است. در حالي كه فرهنگ بومي خودمان ظرفيتهاي بسيار بالايي دارد كه بخشي از آن توسط نمايش نوع لباس پوشيدن محلي نمايان ميشود.
طهماسبي با توضيح بيشتر درباره اهداف اين پويش گفت: نخستين هدف اين بود كه سبك لباس پوشيدن اقوام را به مردم تهراني و دانشجويان نشان بدهيم تا با اين فرهنگها آشنا بشوند و از سوي ديگر قصدمان بالا بردن عزت نفس روستاييها و اقوام ديگر بود. ما ميخواستيم اين پيام را به مردمان ساكن در شهرهاي ديگر كه از طريق رسانهها اين حركت را در دانشگاه شريف ميبينند، برسانيم تا به لباس محلي خود افتخار كنند.
او مهاجرت را نتيجه خلأ عزت نفس روستاييان دانست و گفت: نبودن عزت نفس در افراد محلي باعث افزايش مهاجرتها، پنهان كردن نوع سبك زندگي و حتي لهجه محلي شده است تا جايي كه در حال حاضر با بسياري روستاهاي خالي از سكنه روبرو هستيم، با اين وجود ادامه حركات فرهنگي ايچنيني منجر به ايجاد نگاه مثبتتري نسبت به فرهنگ شهري خواهد شد؛ حركتي كه اگر از آن حمايت شود شايد بتواند مهاجرت و حاشيه نشيني را كاهش دهد. اما در حال حاضر همه دست روي دست گذاشتهاند، مدرنيته همه فرهنگها را شبيه هم كرده است و آيينهاي ارزشمند ملي در حال نابودي است. ما در پژوهشكده سياستگذاري مركز توسعه پايدار دانشگاه صنعتي شريف در اين باره گفتوگو كرديم تا راهحلي براي جلوگيري از زوال فرهنگ اقوام پيدا كنيم. دبير همايش پويش لباس محلي در دانشگاه شريف درباه دلايل مهاجرت روستاييان به مناطق شهري افزود: خيلي از مردم وقتي از روستاها به شهرها، بويژه تهران مهاجرت ميكنند هدف تامين معيشت يا بهداشت ندارند، آنها پيشرفت خود را در مهاجرت ميبينند. متاسفانه همواره اين نگاه به افراد تحميل شده است كه فرهنگ روستايي در سطح پستتري نسبت به فرهنگ شهري قرار دارد و اين نگاه بالا به پايين عزت نفس غير شهريها را از بين برده است. طهماسبي پويش لباس محلي را جايي براي آشنايي دانشجويان با فرهنگ محلي عنوان كرد و تاكيد كرد: اين حركت اصلا در حوزه اقوام نيست اما از نهادهاي مختلفي از جمله، وزرات علوم، سازمان گردشگري و شوراي عالي انقلاب فرهنگي كمك گرفته است و وابسته به هيچ ارگان خاصي نيست.
دبير همايش پويش لباس محلي در دانشگاه صنعتي شريف در توضيح بيشتر از لباسها و سبك زندگي محلي گفت: انتخاب لباس محلي نمادي از داشتههاي بومي، سبك زندگي روستايي و محلي است كه اكنون به دست فراموشي سپرده شده و لازم است تا درباره آن گفتوگو شود. متاسفانه در عصر مدرنيته فرهنگهاي حاشيهاي در فرهنگ غالب حل شدهاند و فرهنگ روستايي از بين رفته است. زندگي مردمان روستا به سمت تقليد از شهرهايي مانند تهران كشيده شده است.اي كاش فرهنگ تهران هم متاثر از فرهنگ بومي خودمان بود كه روستاييان از آن متاثر ميشدند اما فرهنگ پايتخت نيز در همه زمينههاي شيوه تعامل، ازدواج و سبك زندگي متاثر از مدرنيته و با تجمل فراوان است. در حالي كه فرهنگ بومي خودمان ظرفيتهاي بسيار بالايي دارد كه بخشي از آن توسط نمايش نوع لباس پوشيدن محلي نمايان ميشود.
طهماسبي با توضيح بيشتر درباره اهداف اين پويش گفت: نخستين هدف اين بود كه سبك لباس پوشيدن اقوام را به مردم تهراني و دانشجويان نشان بدهيم تا با اين فرهنگها آشنا بشوند و از سوي ديگر قصدمان بالا بردن عزت نفس روستاييها و اقوام ديگر بود. ما ميخواستيم اين پيام را به مردمان ساكن در شهرهاي ديگر كه از طريق رسانهها اين حركت را در دانشگاه شريف ميبينند، برسانيم تا به لباس محلي خود افتخار كنند.
او مهاجرت را نتيجه خلأ عزت نفس روستاييان دانست و گفت: نبودن عزت نفس در افراد محلي باعث افزايش مهاجرتها، پنهان كردن نوع سبك زندگي و حتي لهجه محلي شده است تا جايي كه در حال حاضر با بسياري روستاهاي خالي از سكنه روبرو هستيم، با اين وجود ادامه حركات فرهنگي ايچنيني منجر به ايجاد نگاه مثبتتري نسبت به فرهنگ شهري خواهد شد؛ حركتي كه اگر از آن حمايت شود شايد بتواند مهاجرت و حاشيه نشيني را كاهش دهد. اما در حال حاضر همه دست روي دست گذاشتهاند، مدرنيته همه فرهنگها را شبيه هم كرده است و آيينهاي ارزشمند ملي در حال نابودي است. ما در پژوهشكده سياستگذاري مركز توسعه پايدار دانشگاه صنعتي شريف در اين باره گفتوگو كرديم تا راهحلي براي جلوگيري از زوال فرهنگ اقوام پيدا كنيم. دبير همايش پويش لباس محلي در دانشگاه شريف درباه دلايل مهاجرت روستاييان به مناطق شهري افزود: خيلي از مردم وقتي از روستاها به شهرها، بويژه تهران مهاجرت ميكنند هدف تامين معيشت يا بهداشت ندارند، آنها پيشرفت خود را در مهاجرت ميبينند. متاسفانه همواره اين نگاه به افراد تحميل شده است كه فرهنگ روستايي در سطح پستتري نسبت به فرهنگ شهري قرار دارد و اين نگاه بالا به پايين عزت نفس غير شهريها را از بين برده است. طهماسبي پويش لباس محلي را جايي براي آشنايي دانشجويان با فرهنگ محلي عنوان كرد و تاكيد كرد: اين حركت اصلا در حوزه اقوام نيست اما از نهادهاي مختلفي از جمله، وزرات علوم، سازمان گردشگري و شوراي عالي انقلاب فرهنگي كمك گرفته است و وابسته به هيچ ارگان خاصي نيست.
