رمزگشایی اضطراب و ترس

ساعت ۲۴- ترس فرایندی نیست که بتوان بر آن غلبه کرد و یا آن را کنار گذاشت. در عوض ممکن است نیاز باشد تا به این پیام توجه بیشتر نشان دهیم. ترس در نظر بیشتر ما یک علامت امنیت و یا چراغ چشمک‌زن قرمزی است که هشدار می‌دهد؛ خطر وارد نشوید!

اما ممكن است نياز باشد اين علامت خطر را رمزگشايي كنيم و دانيم اين علامت مي‌خواهد چه پيامي را به ما منتقل كند. ماهيت واقعي خطر چيست؟ آيا به زمان گذشته مربوط مي‌شود يا زمان حال؟ واقعي است و يا جزو تصورات ماست؟ آيا به دليل اينكه مي‌خواهيم يك قلمرو جديد بر خودمان ترسيم كنيم دچار اضطراب مي‌شويم و يا به دليل اينكه يك كار احمقانه از ما سر بزند.
گاهي اوقات ضربه ناشي از ترس و يا موجي از اضطراب را احساس مي‌كنيم چرا كه ضمير ناخودآگاه ما به ما هشدار مي‌دهد كه از مسير خارج شده‌ايم. شايد نبايد آن ايميل تهديدآميز را بفرستيم و يا آن خانه ايده‌آلي را كه به تعميرات زيادي احتياج دارد خريداري كنيم و يا شايد بهتر باشد در رابطه با انتخاب يك شغل خاص، صحبت كردن با كسي، مسافرت، مساله ازدواج و طلاق سريع دست به كار نشويم. در چنين مواقعي، ترس مانند يك پشتيبان خردمند عمل مي‌كند و ما بايد به آن احترام بگذاريم. در عين حال اگر ترس هميشه مثل يك علامت به ما هشدار مي‌داد ممكن نبود هرگز سر قرارمان با پزشك حاضر شويم يا وقتي در مورد چيزي احساساتي مي‌شويم بي‌پرده حرف بزنيم و يا براي روابط‌مان با افراد حد و مرز قائل شويم.
گاهي اوقات بايد وحشت و ترسمان را كنار بگذاريم و با قلبي كه در سينه‌مان مي‌تپد تصميم بگيريم و عمل كنيم. گاهي بايد دلايل واقعي ترس را كه از نظرتان پنهان شده شناسايي كنيم چه اين دلايل مربوط به گذشته باشد و چه حال. به عنوان مثال: اضطراب از فكر اينكه زماني مقابل همسرتان بايستيد و با او مخالفت كنيد از ترس بلند صحبت كردن در مقابل پدرتان در زمان كودكي نشأت مي‌گيرد.
ترس ديگري كه بايد آن را رمزگشايي كنيم ترسي است كه اصلا آن را احساس نمي‌كنيم (حداقل به شكل آگاهانه). وقتي نتوانيم كاملا با اضطراب خود روبه‌رو شويم و دلايل آن را شناسايي كنيم يك سري از رفتارها از ما سر مي‌زند مانند: به يك همكار حمله‌ور شدن، مدام سر فرزند نق زدن، تمام هفته را روي يك موضوعي كار كنيم (در حالي كه نياز نيست) و از تعطيلاتمان استفاده نمي‌كنيم.
با اين همه تفاسير، خودمان را طوري متقاعد مي‌كنيم كه تمام اين كارهايي كه از ما سرزده منطقي و موجه بوده است. اضطراب شديد به عواقب جدي‌تري چون حرص، تعصب، قرباني شدن براي ديگري، خشونت و ساير سوءرفتارها ختم مي‌شود.
در چنين مواقعي كه دچار اضطراب شديد هستيم در زمينه فردي يا اجتماعي، انديشه‌هاي سايرين را با آغوش باز مي‌پذيريم و تصميماتي مي‌گيريم كه بر اساس تفكر صريح و روشن ما نيست كه گذشته و آينده‌مان را شامل مي‌شود. بلكه بر اساس احساساتي است كه آكنده از ترس و وحشت است.

اشتراک‌گذاری:

لینک کوتاه: