سه دلیل برای شوق انتخاباتی ناکافی
چرا احزاب و شهرداری و سایر و نهاده امسال از زدن بیلورد اجتناب كرده و یا حداقلها را رعایت كردهاند؟ یك دلیل آن شاید دلسردی احزاب اصلاحطلب باشد كه كاندیداهای آنها عموما رد صلاحیت شدهاند.
دوم- در حالی كه احزاب و جمعیتها وصل شده به جریان سیاسی اصولگرایان كاندیداهای احتمالی خود را شناخته و حتی در برخی سایتها اقدام به معرفی آنها كردهاند اما اصلاحطلبان هنوز نمیدانند چه كسانی را باید در فهرست انتخابات قرار دهند. این دلسردی كه ناشی از رفتار نهادهای نظارتی است راه را برای ایجاد اتحاد بر سر حداكثرها را از اصلاحطلبان گرفته و آنها باید با حداقلها به مبارزه بیایند. این یك مساله ساده نیست و انتخابات را از شوق و هیجان دورههای قبل دورتر میكند.
سوم- اصولگرایان به ویژه در تهران به سخنگویی حدادعادل به طرح شعارهای خود پرداخته و «معیشت» را هدف قرار داده و محور توسعه میدانند. این شعاری بسیار كلی است كه میتواند مصادیق متفاوتی داشته باشد و ناشفاف است. راه رسیدن به سطح بالاتری از معیشت كدام است؟ آیا در فضای كلی اقتصاد كشور كه بیمها و امیدهای رفع تحریم كامل نشده است منابع مورد نیاز افزایش سطح معیشت شناسایی شدهاند؟ این شعار كلی مردم ایران را دیگر كمتر مجذوب میكند و راه مناسبی برای تشویق شهروندان نیست و شاید یكی از دلایل شعله پایین شوق انتخابات همین باشد.
