پدیده و بیماری رینود ـ raynaud's disease and phenomenon
پدیده و بیماری رینود ـ raynaud's disease and phenomenon
| پدیده و بیماری رینود بیماری رینود یك اختلال اولیه دستگاه گردش خون است كه جریان خون انگشتان دست و گاهی انگشتان پا را درگیر میسازد. پدیده رینود یك اختلال دستگاه گردش خون است كه بهعنوان عارضهای از سایر بیماریها بروز میكند. هر دو اختلال مذكور شریانهای كوچك دست و پا را درگیر ساخته و در هر دو جنس دیده میشوند ولی در خانمهای سنین 40-20 سال شایعترند. |
 |
| ـ علایم شایع: |
| ۱. عفونتهای مزمن اطراف ناخنهای انگشتان دست و پا. |
| ۲. بروز زخم در نوك انگشتان بهدلیل ناكافی بودن جریان خون انگشتان علایم بهتدریج در طی سالها بارز میگردند. در مورد پدیده رینود علایم ممكن است ناگهانی آغاز گردند. |
| ۳. رنگپریدگی انگشتان هنگام مواجهه با سرما یا استرس. پس از رنگپریدگی، حالت كبودی و سپس قرمزی انگشتان بروز میكند. درد، كرختی و گزگز كردن با این تغییرات رنگ همراه است. گرما این علایم را تخفیف میدهد. |
| ـ علل بیماری: |
| انقباض شریانهای تأمینكننده خونرسانی انگشتان دست و پا در اثر حساسیت بیش از حد به سرما. این حساسیت ممكن است ناشی از عملكرد ضعیف دستگاه خودایمنی باشد. |
| ـ عوامل افزایشدهنده خطر: |
| ۱. استرس |
| ۲. آب و هوای سرد و مرطوب |
| ۳. بیماری برگز. |
| ۴. بیماری قلب ناشی از بیماری ریوی |
| ۵. اسكلرودرمی، لوپوس اریتماتو یا سایر اختلالات بافت همبند |
| ۶. استعمال دخانیات كه باعث اختلال در جریان خون انتهاها میشود. |
| ۷. مشاغلی كه با كار با وسایل سنگین دارای ارتعاش شدید، نظیر اره برقی یا مته بادی در ارتباطند. |
| ۸. مصرف برخی دارها از قبیل تركیبات ارگوت، داروهای ضدپرفشاری خون، مسدودكنندههای گیرنده آلفا و بتا آدرنرژیك و مسدودكنندههای كانال كلسیم |
| ـ پیشگیری: |
| ۱. از تماس با دود سیگار افراد دیگر نیز اجتناب كنید. |
| ۲. اقدام برای درمان طبی بیماریهای ذكرشده بهعنوان علت بیماری |
| ۳. از استعمال دخانیات پرهیز كنید. تنباكو باعث شعلهور شدن این اخلال میگردد. این بیماری در بین افراد غیرسیگاری نادر است. |
| ـ عواقب موردانتظار: |
| ۱. پدیده رینود در صورت قابل علاج بودن علت زمینهای آن، علاجپذیر است. |
| ۲. بیشتر افراد خود را بهخوبی با این بیماری وفق داده و در صورت عدم بروز عوارض، طول عمر طبیعی خواهند داشت. حدوداً در نیمی از بیماران، بیماری پس از چند سال بهبود یافته یا بهكلی برطرف میشود. |
| ـ عوارض احتمالی: |
| ۱. ضعف و كرختی دایمی انگشتان دست و پا |
| ۲. قانقاریا و قطع انگشتان (تنها در موارد خیلی شدید بیماری) |
| ۳. پدیده رینود ممكن است بهسمت بیماری رینود پیشرفت نماید. |
| ـ درمان: |
| ۱. بررسیهای تشخیصی ممكن است شامل آزمایشهای خون، رادیوگرافی دستها و پاها، آزمون مواجهه با سرما (قرار دادن دستها در آب با دمای 15-10 درجه سانتیگراد) |
| ۲. ترك استعمال دخانیات. با این كار علایم بهبود مییابند. |
| ۳. خودداری از تماس با سرما به هر شكل، استفاده از دستكش هنگام كار در فضای باز یا هنگام كار با یخ یا غذاهای منجمد |
| ۴. استفاده از كفشهای مناسب و جورابهای پشمی |
| ۵. دوری از موقعیتهای استرسزا |
| ۶. در صورت نقل مكان به یك نقطه آب و هوایی گرم برای زندگی |
| ۷. تمرینهای بازخورد زیستی جهت یادگیری طرز بالا بردن درجه حرارت پوست ممكن است كمككننده باشد. |
| ۸. جراحی بر روی اعصاب سمپاتیك عضو درگیر در موارد شدید بیماری |
| ـ داروها: |
| ۱. داروهای آرامبخش بهمنظور كاهش استرس |
| ۲. داروهای گشادكننده عروق بهمنظور باز كردن شریانهای كوچك و بهبود خونرسانی آنها |
| ـ فعالیت: |
| محدودیتی وجود ندارد، مگر در ارتباط با پرهیز از سرما. در هنگام شركت در ورزشهای فعال از سرد شدن بدن جلوگیری كنید. |
| ـ رژیم غذائی: |
| رژیم خاصی نیاز نیست. |
| ـ در این شرایط به پزشك خود مراجعه نمائید: |
| ۱. تشدید ناراحتی با وجود درمان |
| ۲. ظاهر شدن زخمهای غیرالتیامیابنده بر روی انگشتان دست یا پا |
| ۳. اگر شما یا یكی از اعضای خانواده تان دارای علایم بیماری یا پدیده رینود باشید. |
