آیا اقتصاد ایران تحمل تحریمهای جدید را دارد ؟
جلوی تحریم های خزنده را بگیریم
ساعت 24-آمریکای دوران دونالد ترامپ نگاه و برخوردش با جهان ، خاورمیانه و ایران متفاوت از دولت دموکرات باراک اوباماست . ترامپ بر پایه تشدید تضادها با هدف برتری جویی آشکار با اروپا و خاورمیانه برخورد میکند . او میخواهد همانند یک بازرگان دخل وخرج روزانه و 4 سالهاش مثبت باشد و تصور میکند برای رسیدن به این هدف باید سهم خود از هزینههای مربوط به اداره جهان را کم و کمتر کند .
در این مسیر است که او میخواهد ایران را در شرایط سخت قرار دهد و برای این سخت گیری از عربستان و سایر کشورهای پولدار حاشیه خلیج فارس پول بگیرد یا به آنها اسلحه بفروشد . دونالد ترامپ و گروه هماهنگ با او در کاخ سفید وزارت امور خارجه و سایر نهادهای همکار تلاش دارند با همکاری سنا و کنگره تحت استیلای حزب جمهوری خواه، ایران را دوباره در دایره تحریمها قرار دهند .این در حالی است انتظار میرفت ، تحریمهای بانکی ایران نیز برداشته شود و ایران بتواند با برخی تحولات در سیستم بانکداری خویش از مزیت بانکداری جهانی استفاده کند ولی این اتفاق نیفتاد . اکنون از گوشه وکنار شوربختانه شنیده میشود برخی از شرکتها در رشتههای مختلف از اینکه بی پروا و بدون هراس با ایران همکاری کرده و سرمایه خود را به ایران بیاورند اجتناب میکنند . تازه ترین خبر که یک رسانه وابسته به نهادهای آمریکا انتشار داده این است که برخی از شرکتها تمایل ندارند تجهزات مورد نیاز توسعه بندر چابهار را به طرف هندی بدهند . این خبر متاسف کننده اگر صحت داشته باشد ودر کنار بیمیلی شرکتها مثل توتال فرانسه گذاشته شود که نمیخواهد سرمایه گذاری در ایران را با سرعت دنبال کند ، سیمای ناخوشایندی را ترسیم میکند . ایران بدون جذب سرمایههای خارجی توان تامین سالانه 800 هزار میلیارد تومان منابع لازم برای رسیدن به رشد 8 درصدی تولید ناخالص داخلی را ندارد و همانطور که معاون اول رییس جمهور میگوید اگر این رشد حاصل نشود چالش سترگ بیکاری حل نمیشود و به یک چاه ژرف تبدیل خواهد شد . آنهایی که با دولت حسن روحانی مخالفت سرسختانه نشان میدهند و با تحت فشار قرار دادن نهاد دولت میخواهند شاهد ناکامی دولت باشند یادشان نرود اگر برنامههای روحانی اجرا نشود همه با هم به دره مرگ سقوط خواهند کرد . تامین سرمایه مورد نیاز برای توسعه و رشد 8 درصدی کار آسانی نیست و در دنیای پر از رقابت فعلی باید آسان گیری را در دستور کار قرار داد و آسان گیری اصلی این است که ارکان نظام به دنیا پیام دهند که سرجنگ ندارند و میخواهند راه سازگاری با دنیای که آنها را میفهمند را به جای تضاد در پیش گیرند . دنیای امروز آنقدر شتاب دارد که چشم به راه هیچ کشور و سرزمین نباشد و با سرعت از کنار مردم و جامعه ها عبور کند دراین دنیای پر از شتاب اگر ایران کاری نکند و امروز یک گام عقب بیفتد در آیندهای نه چندان دور ممکن است هرگز به قافله پیشرفت جهان نرسد . نگذاریم رهبران جمهوری خواه آمریکا دنیا را با خود هم داستان کرده و دوباره موج تحریم ها را به ایران برگرداند . اقتصاد ایران دیگر آنقدر نیرومند نیست که در برابر موج تازه تحریمها تاب بیاورد و ممکن است به سرانجام ناخوش برسد . گسترده شدن دامنه تحریم های تازه از سوی آمریکا که به نظر میرسد بی سرو صدا از سوی نهادهای گوناگون این کشور آماده و تصویب میشود کار ایران را دشوار خواهد کرد .
