شادمانی اجتماعی، رهاورد عقلانیت اجتماعی
چرا ما ایرانی ها شاد نیستیم؟
ساعت 24-ایرانی ها خودشان معتقدند که مردم شادی نیستند. این اعتقاد البته شاید پربیراه هم نباشد، و شاهد آن را می توان در تاسیس شبکه ای اختصاصی به نام «نسیم» دانست، که هدفی جز شاد کردن مردم برای آن تعریف نشده و این یعنی «مجبوریم» مردم را شاد کنیم.
در بررسی دلایل ناشاد بودن ایرانی ها، می توان به عقب رفت. ایران در طول نیم قرن اخیر تحولات اجتماعی بزرگ و متعددی را از سر گذرانده که شاید حتی یکی از آنها هم در دیگر نقاط جهان، می توانسته اند منجر به فروپاشی اجتماعی شوند. سقوط دولت ملی محمد مصدق، انقلاب اسلامی، جنگ تحمیلی و این روزها هم فشار تحریم های ناجوانمردانه. اینها را که مرور کنیم شاید بتوانیم به خودمان حق بدهیم که زیاد شاد نباشیم.
خانم ها افسانه ادریسی و سیمین مبارکی، در مقاله ای که در شماره ۱۳ نشریه راهبرد اجتماعی و فرهنگی به چاپ رسیده رسانده اند، شادمانی اجتماعی را در شهروندان ۱۸ تا ۶۵ ساله تهرانی مورد مطالعه قرار داده اند.
شادمانی اجتماعی شهروندان بزرگسال شهر تهران در حد متوسط است. یافته ها نشان می دهند که متغیر های مستقل انتخاب تقدس اخلاقی به عنوان یک از ایعاد عقلانیت اجتماعی بیشترین تاثیر را بر شادمانی اجتماعی دارد. خوشبختی ذهنی به مجموع واکنش های ارزشی بر می گردد که هنگامی که فرد با محرکی در دنیا رو به رو می شود ، اتفاق می افتد واکنش های ارزشی موجب کمک به ما در بقا و تولید مثل می شوند.
یافته های پژوهش حاضر نشان می دهد که انتخاب عقلانی نقش موثری را بر شادمانی اجتماعی ایفا می کند و نیز اینکه انتخاب عقلانی-اجتماعی بر شادمانی اجتماعی موثر است. از آنجا که شادمانی اجتماعی یکی از شاخصه های «توسعه پایدار» است، توجه به ابعاد انتخاب نقش مهمی در پیش بینی شادمانی اجتماعی افراد ایفا می کند.
یافته های تحقیق نشان می دهد که تقدس اخلاقی بیشترین نقش را در شادمانی اجتماعی ایفا می کنند. به دیگر سخن، افرادی که در انتخاب های خود جنبه رعایت حقوق دیگران و جنبه رعایت هنجار را رعایت می کنند، شادمانی بیشتری نسبت به کسانی که تنها به جنبه رعایت نفع فردی توجه می کنند دارند.
برای افزایش شادمانی اجتماعی در جامعه ما نیازمند کار فرهنگی بسیاری هستیم. در مرحله اول کار بسیار دشوار و کارشناسانه ای در پیش داریم که نیازمند کار تخصصی جامعه شناسان، روان شناسان، اقتصاددانان و عالمان علوم سیاسی است.
در جامعه ایران به نظر می رسد که توجه به نفع شخصی در انتخاب ها در اولویت قرار دارد. اما در حقیقت هنگامی که افراد جامعه، رعایت حقوق دیگران و رعایت هنجارها و ارزش های جامعه را در انتخاب خود بیشتر لحاظ کنند و منافع خود را در گرو منافع جمع بدانند، می توانند شادمانی اجتماعی بیشتری را تجربه کنند، که این امر محقق نمی شود مگر با آموزش صحیح از طریق رسانه های جمعی و بهره مندی از نظریات متخصصین علوم اجتماعی. بر این اساس پیشنهاد می شود که با طرح های برنامه ریزی شهری و محله ای به تشویق شهروندان به رعایت هنجارها و احترام به حقوق و منافع دیگران پرداخته شود.
در نتیجه این پژوهش، نویسندگان، شادمانی اجتماعی را معلول عقلانیت اجتماعی دانسته اند. به گفته آنها، جامعه زمانی احساس شادی خواهد کرد که خود را به منزله یک کلِ متحد ببیند، نه افراد منفعت طلبی که هر یک فقط به فکر خودشان هستند.
خانم ها افسانه ادریسی و سیمین مبارکی، در مقاله ای که در شماره ۱۳ نشریه راهبرد اجتماعی و فرهنگی به چاپ رسیده رسانده اند، شادمانی اجتماعی را در شهروندان ۱۸ تا ۶۵ ساله تهرانی مورد مطالعه قرار داده اند.
شادمانی اجتماعی شهروندان بزرگسال شهر تهران در حد متوسط است. یافته ها نشان می دهند که متغیر های مستقل انتخاب تقدس اخلاقی به عنوان یک از ایعاد عقلانیت اجتماعی بیشترین تاثیر را بر شادمانی اجتماعی دارد. خوشبختی ذهنی به مجموع واکنش های ارزشی بر می گردد که هنگامی که فرد با محرکی در دنیا رو به رو می شود ، اتفاق می افتد واکنش های ارزشی موجب کمک به ما در بقا و تولید مثل می شوند.
یافته های پژوهش حاضر نشان می دهد که انتخاب عقلانی نقش موثری را بر شادمانی اجتماعی ایفا می کند و نیز اینکه انتخاب عقلانی-اجتماعی بر شادمانی اجتماعی موثر است. از آنجا که شادمانی اجتماعی یکی از شاخصه های «توسعه پایدار» است، توجه به ابعاد انتخاب نقش مهمی در پیش بینی شادمانی اجتماعی افراد ایفا می کند.
یافته های تحقیق نشان می دهد که تقدس اخلاقی بیشترین نقش را در شادمانی اجتماعی ایفا می کنند. به دیگر سخن، افرادی که در انتخاب های خود جنبه رعایت حقوق دیگران و جنبه رعایت هنجار را رعایت می کنند، شادمانی بیشتری نسبت به کسانی که تنها به جنبه رعایت نفع فردی توجه می کنند دارند.
برای افزایش شادمانی اجتماعی در جامعه ما نیازمند کار فرهنگی بسیاری هستیم. در مرحله اول کار بسیار دشوار و کارشناسانه ای در پیش داریم که نیازمند کار تخصصی جامعه شناسان، روان شناسان، اقتصاددانان و عالمان علوم سیاسی است.
در جامعه ایران به نظر می رسد که توجه به نفع شخصی در انتخاب ها در اولویت قرار دارد. اما در حقیقت هنگامی که افراد جامعه، رعایت حقوق دیگران و رعایت هنجارها و ارزش های جامعه را در انتخاب خود بیشتر لحاظ کنند و منافع خود را در گرو منافع جمع بدانند، می توانند شادمانی اجتماعی بیشتری را تجربه کنند، که این امر محقق نمی شود مگر با آموزش صحیح از طریق رسانه های جمعی و بهره مندی از نظریات متخصصین علوم اجتماعی. بر این اساس پیشنهاد می شود که با طرح های برنامه ریزی شهری و محله ای به تشویق شهروندان به رعایت هنجارها و احترام به حقوق و منافع دیگران پرداخته شود.
در نتیجه این پژوهش، نویسندگان، شادمانی اجتماعی را معلول عقلانیت اجتماعی دانسته اند. به گفته آنها، جامعه زمانی احساس شادی خواهد کرد که خود را به منزله یک کلِ متحد ببیند، نه افراد منفعت طلبی که هر یک فقط به فکر خودشان هستند.
