کار سخت ایران برای بازپسگیری بازار نفت آسیا
ساعت 24 - ایران امیدوار است با اجرای توافق هستهای بتواند سهم خود را از بازار نفت آسیا باز پس بگیرد. این در حالی است که رقابت در این منطقه شدت گرفته است.
به نوشته وال استریت ژورنال، هند بازار مهمی برای شرکت ملی نفت ایران بود. اما هفته گذشته اسار اویل که یکی از مشتریان مهم این شرکت است، قراردادی ۱۰ ساله با روسنفت بزرگترین صادرکننده نفت روسیه بست که سهمی ۴۹ درصدی از این شرکت هندی را نیز به دست آورد. با این قرارداد، حدود نیمی از نیاز وارداتی نفت اسار تامین میشود و روسیه نیز سهمی قابل توجه در بازار هند به دست میآورد.
تا پیش از آنکه تحریمهای آمریکا و اروپا از اواخر سال ۲۰۱۱ صدارات نفت ایران را حدودا به نصف و یک میلیون بشکه در روز برساند، چین، هند، ژاپن و کره جنوبی ۶۰ درصد محمولههای نفت ایران را میخریدند. در آن زمان، ایران پس از عربستان سعودی دومین تامینکننده نفت خام هند بود. اما در سال ۲۰۱۴ ایران به جایگاه هفتم نزول کرد و کشورهایی مانند نیجریه، ونزوئلا، کویت، عراق و امارات متحده عربی جای آن را گرفتند. اکنون دلالان نفت میگویند به رغم عرضه فراوان در بازار، هنوز جا برای صادرات نفت ایران وجود دارد، منوط به آنکه قیمت مناسب باشد و شرکت ملی نفت ایران تخفیفهای قابل توجه بدهد تا خریداران را جذب کند.
برخی از خریداران آسیایی نفت ایران مانند تایوان، ترکیه و کره جنوبی اکراه داشتند که در دوره تحریم، خرید از ایران را متوقف کنند و با کسب مجوز از آمریکا، به وارد کرد نفت از ایران ادامه دادند. در خلال ۵ سال گذشته، واردان نفت چین از ایران حدود ۳۰ درصد افزایش یافته و اکنون ۹ درصد نیاز آن را تامین میکند. چین اکنون بزرگترین بازار نفت خام ایران است و حدود ۴۰ درصد صادرات ایران را میخرد که بیش از خرید هند و کره جنوبی روی هم است. البته چین واردات خود را از همه جا افزایش داده و بزرگترین مشتری نفت خام روسیه در ناحیه آسیا و اقیانوسیه شده است.
اما کره جنوبی و ژاپن از سال ۲۰۱۱ واردات خود را از ایران بین ۴۰ تا ۵۰ درصد کاستهاند. رشد تقاضا برای نفت در این کشور بسیار اندک است. بنابراین ایران باید در بازارهای رو به رشد هند و چین به سختی رقابت کند. اگر ایران برای افزایش حجم فروش تخفیف بدهد، این امر به سود شرکتهای نفتی در منطقه است. ایران در گذشته از یک رشته راهبردهای تجاری بدون ارتباط با قیمت برای فروش نفت خود استفاده کرده است، از جمله ارائه اعتبار برای خرید نفت، قبول کردن بهای نفت به پولی غیر از دلار آمریکا و تحویل دادن نفت از کشتیهای خود. احتمالا در بازار رقابتی، ایران بار دیگر از این راهبردها استفاده خواهد کرد.
تا پیش از آنکه تحریمهای آمریکا و اروپا از اواخر سال ۲۰۱۱ صدارات نفت ایران را حدودا به نصف و یک میلیون بشکه در روز برساند، چین، هند، ژاپن و کره جنوبی ۶۰ درصد محمولههای نفت ایران را میخریدند. در آن زمان، ایران پس از عربستان سعودی دومین تامینکننده نفت خام هند بود. اما در سال ۲۰۱۴ ایران به جایگاه هفتم نزول کرد و کشورهایی مانند نیجریه، ونزوئلا، کویت، عراق و امارات متحده عربی جای آن را گرفتند. اکنون دلالان نفت میگویند به رغم عرضه فراوان در بازار، هنوز جا برای صادرات نفت ایران وجود دارد، منوط به آنکه قیمت مناسب باشد و شرکت ملی نفت ایران تخفیفهای قابل توجه بدهد تا خریداران را جذب کند.
برخی از خریداران آسیایی نفت ایران مانند تایوان، ترکیه و کره جنوبی اکراه داشتند که در دوره تحریم، خرید از ایران را متوقف کنند و با کسب مجوز از آمریکا، به وارد کرد نفت از ایران ادامه دادند. در خلال ۵ سال گذشته، واردان نفت چین از ایران حدود ۳۰ درصد افزایش یافته و اکنون ۹ درصد نیاز آن را تامین میکند. چین اکنون بزرگترین بازار نفت خام ایران است و حدود ۴۰ درصد صادرات ایران را میخرد که بیش از خرید هند و کره جنوبی روی هم است. البته چین واردات خود را از همه جا افزایش داده و بزرگترین مشتری نفت خام روسیه در ناحیه آسیا و اقیانوسیه شده است.
اما کره جنوبی و ژاپن از سال ۲۰۱۱ واردات خود را از ایران بین ۴۰ تا ۵۰ درصد کاستهاند. رشد تقاضا برای نفت در این کشور بسیار اندک است. بنابراین ایران باید در بازارهای رو به رشد هند و چین به سختی رقابت کند. اگر ایران برای افزایش حجم فروش تخفیف بدهد، این امر به سود شرکتهای نفتی در منطقه است. ایران در گذشته از یک رشته راهبردهای تجاری بدون ارتباط با قیمت برای فروش نفت خود استفاده کرده است، از جمله ارائه اعتبار برای خرید نفت، قبول کردن بهای نفت به پولی غیر از دلار آمریکا و تحویل دادن نفت از کشتیهای خود. احتمالا در بازار رقابتی، ایران بار دیگر از این راهبردها استفاده خواهد کرد.
