با رقابت کردن با آلدوسترون در جايگاه رسپتورها در لوله ديستال باعث ترشح کلريد سديم و آب و احتباس پتاسيم و فسفر ميشود.
موارد مصرف
ادم، افزايش فشارخون، هيپوکالمى ناشى از مصرف ديورتيک، هيپرآلدوسترونيسم اوليه (تشخيص درمان کوتاهمدت و درازمدت) سندرم نفروتيک، سيروز کبدى همراه با آسيت موارد تثبيت نشده مانند هيرسوتيسم، فلج دورهاى فاميليال.
ميزان مصرف
ادم / افزايش فشارخون:
بالغين: خوراکى ۲۰۰ـ۲۵ mg هر روز تکدوز يا در دوزهاى منقسم.
کودکان: خوراکى ۳/۳ mg/kg/day تکدوز يا در دوزهاى منقسم.
تشخيص هيپرآلدوسترونيسم اوليه:
بالغين: خوراکى ۴۰۰mg/day بهمدت ۴ روز يا چهار هفته وابسته به جواب آزمايش، سپس mg/day 100-400 بهعنوان دوز نگهدارنده.
موارد منع مصرف:
حساسيت مفرط، آنوري، بيمارى کليوى شديد، هيپرکالمي، حاملگى (در گروه D قرار دارد).
توضيحات دارو
عوارض جانبي:
دستگاه عصبى مرکزي: سردرد، تيرگى شعور، خوابآلودگي، بيحالي، آتاکسي.
گوارشي: اسهال، دلپيچه، خونريزي، گاستريت، استفراغ.
پوستي: راش، خارش، کهير.
اندوکرين: ناتوانى جنسي، ژنيکوماستي، خونريزى بعد از يائسگي، قاعدگيهاى نامنظم، فقدان قاعدگي، هيرسوتيسم، کلفتشدن صدا.
خوني: کاهش تعداد گلبولهاى سفيد، پلاکت.
الکتروليت: اسيدوز متابوليک هيپرکلرميک، هيپرکالمي، هيپوناترمي.
احتياطات: در دهيدراتاسيون، بيمارى کبدي، شيردهى بااحتياط مصرف شود.
فارماکوکينتيک: جذب گوارشي: ۷۳%. شروع اثر: ۲ـ۱ روز. اوج اثر: ۳ـ۲ روز. مدت اثر: تا ۲ هفته. انتشار: از جفت رد ميشود، به شير وارد ميشود. متابوليسم: کبد و کليه (به متابوليتهاى فعال)، دفع: کليوى و صفراوى (نيمه عمر ۴/۲ـ۵/۱ ساعت).
تداخلات داروئي: مصرف همزمان آمونيوم کلرايد باعث تشديد خطر اسيدوز سيستميک ميشود؛ آسپرين و ساليسيلاتها باعث کاهش اثر آن ميشوند؛ با القاء آنزيمى باعث افزايش متابوليسم و کاهش اثر ديگوکسين ميشود؛ مصرف همزمان مکملهاى پتاسيم باعث تشديد خطر هيپوکالمى ميشود.
ملاحظات پرستاري:
پيگيرى آزمايشگاهي:
ـ الکتروليتها، کلريد سديم، پتاسيم، BUN، کراتينين سرم، گازهاى خونى شرياني، CBC.
- وزن و نسبت روزانه I&O را براى تعيين مقدار از دست رفتن مايعات بررسى کنيد، در صورت استفاده هر روز از دارو، اثر آن ممکن است کاهش يابد.
توصيهها:
ـ براى اجتناب از تداخل دارو با خواب آن را قبل از ظهر مصرف کنيد.
ـ در صورت رخ دادن تهوع، دارو را با غذا مصرف نکنيد، هرچند ممکن است جذب دارو اندکى کاهش يابد.
ارزيابى باليني:
اگر دارو در نارسائى احتقانى قلب مورد استفاده قرار گيرد بهبودى در ادم پاها، ساق پا و ناحيه ساکرال را بهطور روزانه بررسى کنيد.
بهبودى در فشار وريد مرکزى (CVP) هر ۸ ساعت.
علائم اسيدوز متابوليک: خوابآلودگي، بيقراري.
راش، بالارفتن دما را هر روز ارزيابى کنيد.
در تيرگى شعور، بهخصوص در سالمندان در صورتيکه نياز باشد از اقدامات حفاظتى استفاده کنيد.
هيدراتاسيون: تورگور پوست، تشنگي، خشکى غشاهاى مخاطي.
روش تهيه / تجويز:
ـ دارو را دور از نور نگهدارى کنيد.
آموزش به بيمار و خانواده:
ـ چون ممکن است خوابآلودگي، آتاکسي، منگى روانى رخ دهد بااحتياط رانندگى کنيد.
ـ در صورت وجود دلپيچه، اسهال، بيحالي، تشنگي، سردرد، راش پوستي، قاعدگى غيرطبيعي، کلفتى صدا و بزرگ شدن پستان، پزشک را آگاه کنيد.
تداخل با تستهاى آزمايشگاهي:
تداخل: RADIO, IMMUNOASSAY (RAI) ۱۷-KS, ۱۷-OHCS ، اندازهگيرى ديگوکسين.
درمان مصرف بيش از حد دارو: شستشوى معده اگر بهصورت خوراکى مصرف شده باشد، کنترل الکتروليتها، تجويز مايعات وريدي، کنترل کردن هيدراتاسيون، بررسى وضعيت کليوى و قلبى عروقي.