شاهین موسوی، بوکسور ایران در المپیک توکیو
فقط داریم درجا میزنیم
ساعت 24-لغو یکماهه اردوهای تیم ملی بوکس در فاصله چهار ماه مانده تا بازیهای المپیک توکیو، نگرانی زیادی را برای المپینهای این تیم به وجود آورده است؛ تیمی که در آستانه چهاردهمین دوره حضور خود در بزرگترین رویداد ورزشی دنیا، رویاهای بزرگی در سر دارد.
شاهین موسوی، یکی از چهرههای مطرح این روزهای بوکس ایران است که سهمیه وزن 75 کیلوگرم را با قرارگرفتن بین پنج نفر اول این وزن در رقابتهای انتخابی قاره آسیا کسب کرده، درخصوص اوضاع و احوال این روزهای تیم ملی بوکس به «شرق» میگوید: «بعد از اینکه رقابتهای لیگ تمام شد، قرار بر این شد دور جدید تمرینات از 16 اسفند شروع شود، اما یکباره تصمیم به لغو آن گرفتند. گفتند چون کروناست اردوها تا 14 فروردین تعطیل است. بااینحال چارهای نداریم که دوباره مثل روزهای اولی که کرونا آمده بود، خودمان به تنهایی تمرین کنیم و بدنمان را آماده نگه داریم. نمیدانم مسئولان فدراسیون بوکس بر چه اساسی این تصمیم را گرفتند. تعطیلی طولانیمدت اردوها در آستانه بازیهای المپیک فقط به ضرر ما تمام میشود. الان در کشورهای اروپایی مسابقات بوکس در حال برگزاری است و همه دارند با تمام قوا برای المپیک توکیو تمرین میکنند، اما برای ما هیچ اعزامی در نظر نگرفتهاند. نصف بیشتر امسال که ورزش تعطیل بود، وقتی هم که مجوز بازگشایی اماکن ورزشی و برگزاری اردوهای تیمهای ملی المپیکی را دادند، ما فقط توانستیم یک اردوی مشترک با تیم ملی سوریه داشته باشیم».
مخالفتها بر سر فعالیت رشته بوکس در ایران همچنان پابرجاست؛ رشتهای که با وجود طرفداران زیادش، نه پخش تلویزیونی دارد و نه به اندازه سایر ورزشهای المپیکی به آن بها داده میشود؛ طوری که حتی رقابتهای لیگ باشگاهی آن هم در یک دهه گذشته برگزار نشده است. دارنده مدال برنز آسیا درخصوص برگزاری رقابتهای لیگ بوکس در سال جاری توضیح میدهد: «نزدیک به 12 سال بود که مسابقات بوکس برگزار نمیشد. تازه امسال اسپانسرها همت به خرج دادند و به کمک ما آمدند. تیم پلیمر خلیج فارس خرمآباد سرمایهگذاری خوبی برای این رقابتها کرد. خود من هم عضو همین تیم بودم که توانستیم قهرمان هم بشویم. باز جای شکرش باقی است که با وجود کرونا، در همین لیگ شرکت کردیم و توانستیم خودمان را یک محک جزئی بزنیم. ما فقط داریم با حلواحلواگفتن دهانمان را شیرین میکنیم. انگار نه انگار که المپیک است. مسئولان میگویند از بوکس انتظار داریم، اما آیا آنها انتظارات ما را برآورده میکنند که ما هم انتظارات آنها را برآورده کنیم. قزاقستان، ازبکستان و هند حریفان ما در المپیک هستند و خیلی سخت دارند تمرین میکنند. همین الان ترکیه میزبان جمهوری آذربایجان است و با هم اردوی مشترک دارند. ترکیه بیخ گوش ماست، اما ما همین ترکیه هم نمیتوانیم اعزام شویم. واقعا نمیدانم مشکل کار کجاست».
موسوی که ساکن اسلامشهر است، تمریناتش را در این شهرستان زیر نظر مربی شخصی انجام میدهد: «مربی من حسین رخنه است. ایشان دایی من هستند که در اسلامشهر یک باشگاه دارند. من همیشه زمانهایی که اردوی تیم ملی نباشد، تمریناتم را زیر نظر ایشان انجام میدهم و مشکلی از بابت مربی و سختافزار ندارم. اما دیگر از تنهایی تمرینکردن خسته شدم. من حریف تمرینی و مسابقه تدارکاتی میخواهم. ما فقط تمرین میکنیم و فشار بدنمان بالا و پایین میشود. اگر کروناست، برای همه است، تنها برای ایران که نیست. آسیا الان هیچ مسابقهای برای بوکس برگزار نمیکند و همه مسابقات در اروپا هستند. اینطور که دارد پیش میرود فقط از رقبا عقب میافتم. مسئولان باید همان تدابیری را که سایر کشورها اتخاذ کردهاند، درمورد ما هم لحاظ کنند».
تیم ملی بوکس ایران تا به الان دو سهمیه توسط شاهین موسوی و دانیال شهبخش به دست آورده است. این تیم شانس این را داشت که در رقابتهای انتخابی المپیک فرانسه که در سطح جهانی برگزار میشد، کسب سهمیه کند، اما به خاطر کرونا و محدودیتهایش اتحادیه جهانی بوکس کلا از برگزاری این رقابتها منصرف شد: «ما این شانس را داشتیم که باز هم برای کسب سهمیه مجدد تلاش کنیم، اما کرونا همه چیز را به هم ریخت. هرچند در رقابتهای انتخابی قاره آسیا هم میتوانستیم سهمیه بیشتری بگیریم، ولی داوری نادعالانه این حق را از ما گرفت. حالا هم مسابقات فرانسه لغو شد، اما اتحادیه جهانی گفته شاید شرایطی را فراهم کند تا از طریق رنکینگ یکسری سهمیه را به کشورها بدهد. امیدوارم این استثنا شامل حال ما هم بشود». با روند کندی که پیشروی بوکسورهای ایرانی قرار گرفته است، موسوی نمیتواند پیشبینی خاصی از حضورش در المپیک بکند: «ما که فعلا داریم درجا میزنیم. واقعا نمیدانم چه بگویم. اگر بگویم مدال طلا میگیرم، نه واقعا اینطور نیست. وقتی ما از حریفانمان هیچ اطلاعی نداریم، با آنها مبارزه نکردهایم و سطح آمادگیشان را ندیدهایم، نمیتوانم پیشبینی خاصی کنم. اما مطمئن باشید با تمام توان میرویم و با وجود کمبود امکانات و بیتوجهیها، هرچه داریم برای کسب مدال وسط میگذاریم.
امیدوارم حداقل شرایط برای بعد از عید بهتر شود و تورنمنت تدارکاتی برایمان در نظر بگیرند. ما برای بازیهای آسیایی 2018 جاکارتا شرایطمان خیلی خوب بود و هنوز از مسابقه نیامده بودیم، بلافاصله به تورنمنت بعدی اعزام میشدیم، اما متأسفانه الان داریم به بزرگترین رویداد ورزشی دنیا میرویم در حالی که هیچ خبری نیست».
مخالفتها بر سر فعالیت رشته بوکس در ایران همچنان پابرجاست؛ رشتهای که با وجود طرفداران زیادش، نه پخش تلویزیونی دارد و نه به اندازه سایر ورزشهای المپیکی به آن بها داده میشود؛ طوری که حتی رقابتهای لیگ باشگاهی آن هم در یک دهه گذشته برگزار نشده است. دارنده مدال برنز آسیا درخصوص برگزاری رقابتهای لیگ بوکس در سال جاری توضیح میدهد: «نزدیک به 12 سال بود که مسابقات بوکس برگزار نمیشد. تازه امسال اسپانسرها همت به خرج دادند و به کمک ما آمدند. تیم پلیمر خلیج فارس خرمآباد سرمایهگذاری خوبی برای این رقابتها کرد. خود من هم عضو همین تیم بودم که توانستیم قهرمان هم بشویم. باز جای شکرش باقی است که با وجود کرونا، در همین لیگ شرکت کردیم و توانستیم خودمان را یک محک جزئی بزنیم. ما فقط داریم با حلواحلواگفتن دهانمان را شیرین میکنیم. انگار نه انگار که المپیک است. مسئولان میگویند از بوکس انتظار داریم، اما آیا آنها انتظارات ما را برآورده میکنند که ما هم انتظارات آنها را برآورده کنیم. قزاقستان، ازبکستان و هند حریفان ما در المپیک هستند و خیلی سخت دارند تمرین میکنند. همین الان ترکیه میزبان جمهوری آذربایجان است و با هم اردوی مشترک دارند. ترکیه بیخ گوش ماست، اما ما همین ترکیه هم نمیتوانیم اعزام شویم. واقعا نمیدانم مشکل کار کجاست».
موسوی که ساکن اسلامشهر است، تمریناتش را در این شهرستان زیر نظر مربی شخصی انجام میدهد: «مربی من حسین رخنه است. ایشان دایی من هستند که در اسلامشهر یک باشگاه دارند. من همیشه زمانهایی که اردوی تیم ملی نباشد، تمریناتم را زیر نظر ایشان انجام میدهم و مشکلی از بابت مربی و سختافزار ندارم. اما دیگر از تنهایی تمرینکردن خسته شدم. من حریف تمرینی و مسابقه تدارکاتی میخواهم. ما فقط تمرین میکنیم و فشار بدنمان بالا و پایین میشود. اگر کروناست، برای همه است، تنها برای ایران که نیست. آسیا الان هیچ مسابقهای برای بوکس برگزار نمیکند و همه مسابقات در اروپا هستند. اینطور که دارد پیش میرود فقط از رقبا عقب میافتم. مسئولان باید همان تدابیری را که سایر کشورها اتخاذ کردهاند، درمورد ما هم لحاظ کنند».
تیم ملی بوکس ایران تا به الان دو سهمیه توسط شاهین موسوی و دانیال شهبخش به دست آورده است. این تیم شانس این را داشت که در رقابتهای انتخابی المپیک فرانسه که در سطح جهانی برگزار میشد، کسب سهمیه کند، اما به خاطر کرونا و محدودیتهایش اتحادیه جهانی بوکس کلا از برگزاری این رقابتها منصرف شد: «ما این شانس را داشتیم که باز هم برای کسب سهمیه مجدد تلاش کنیم، اما کرونا همه چیز را به هم ریخت. هرچند در رقابتهای انتخابی قاره آسیا هم میتوانستیم سهمیه بیشتری بگیریم، ولی داوری نادعالانه این حق را از ما گرفت. حالا هم مسابقات فرانسه لغو شد، اما اتحادیه جهانی گفته شاید شرایطی را فراهم کند تا از طریق رنکینگ یکسری سهمیه را به کشورها بدهد. امیدوارم این استثنا شامل حال ما هم بشود». با روند کندی که پیشروی بوکسورهای ایرانی قرار گرفته است، موسوی نمیتواند پیشبینی خاصی از حضورش در المپیک بکند: «ما که فعلا داریم درجا میزنیم. واقعا نمیدانم چه بگویم. اگر بگویم مدال طلا میگیرم، نه واقعا اینطور نیست. وقتی ما از حریفانمان هیچ اطلاعی نداریم، با آنها مبارزه نکردهایم و سطح آمادگیشان را ندیدهایم، نمیتوانم پیشبینی خاصی کنم. اما مطمئن باشید با تمام توان میرویم و با وجود کمبود امکانات و بیتوجهیها، هرچه داریم برای کسب مدال وسط میگذاریم.
امیدوارم حداقل شرایط برای بعد از عید بهتر شود و تورنمنت تدارکاتی برایمان در نظر بگیرند. ما برای بازیهای آسیایی 2018 جاکارتا شرایطمان خیلی خوب بود و هنوز از مسابقه نیامده بودیم، بلافاصله به تورنمنت بعدی اعزام میشدیم، اما متأسفانه الان داریم به بزرگترین رویداد ورزشی دنیا میرویم در حالی که هیچ خبری نیست».
